Ο ΚΑΜΗΛΙΕΡΗΣ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ!

Ο ΚΑΜΗΛΙΕΡΗΣ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ!

Οι περισσότεροι ζουν λες και θα μείνουν για πάντα εδώ...

Μια παλιά ιστορία λέει ότι, τον περασμένο αιώνα ένας καμηλιέρης έμπορος ξεκίνησε για το Κάϊρο, με σκοπό να επισκεφτεί έναν ξακουστό σοφό γέροντα...

Τελικά, συναντήθηκε με τον σοφό γέροντα, αφού χρειάστηκε να κάνει ένα μακρινό ταξίδι, διασχίζοντας ένα μεγάλο κομμάτι της ερήμου...
Ξαφνιάστηκε όμως όταν είδε ότι ο γέροντας ζούσε σε μία σκηνή, με μοναδικά έπιπλα ένα στρώμα πάνω στήν άμμο, ένα σοφρά, δύο σκαμνιά και πολλά βιβλία.

Γύρισε τότε προς τον σοφό γέροντα και γεμάτος απορία τον ρώτησε:
-Πού είναι τα έπιπλά σου;
Ο γέροντας κοίταξε τον καμηλιέρη και του απάντησε με μία ερώτηση:
-Τα δικά σου που είναι;
-Μα εγώ δεν έχω, είμαι περαστικός...
-Και εγώ περαστικός είμαι!

Οι περισσότεροι ζουν λες και θα μείνουν για πάντα εδώ...

Ξέχασαν ότι:
«οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν» (Προς Εβραιους 13, 14)

=Γιατί δεν έχουμε εδώ μόνιμη πόλη, αλλά επιζητούμε τη μελλοντική.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ!!!!!!
Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!!!!!!!

Η παρούσα ζωή είναι απλώς ένα πέρασμα, δοκιμασία πίστεως και αγάπης στον αληθινό Θεό...

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ χωρίς γέλιο...

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ χωρίς γέλιο...

- Είστε μια χαρά! Δεν σας βρίσκω τίποτα, λέει ο γιατρός στον άρρωστο.

- Όχι γιατρέ. Δεν είμαι καλά. Έχω μια πλήξη. Δεν μπορώ να γελάσω. Δεν μπορώ να χαρώ.

- Δοκιμάστε να ζήσετε λίγο στο ύπαιθρο, στον καθαρό αέρα, συμβουλεύει και πάλι ο γιατρός.

- Μα ζω πάντα σε εξοχή.

-Τότε ακούστε! Εδώ κοντά παίζονται οι κωμωδίες του Μολιέρου. Είναι ξεκαρδιστικές. Να πηγαίνετε συχνά. Θα σας κάνει καλά αυτό το γέλιο.

- Ευχαριστώ, γιατρέ. Μα σας βεβαιώνω, δεν θα μου κάνουν καλό ούτε οι κωμωδίες του Μολιέρου. Γιατί... είμαι πρωταγωνιστής στα έργα του! Κι ενώ σκορπίζω το γέλιο σε χιλιάδες ανθρώπους, εγώ ζω μέσα στη μελαγχολία και στην πλήξη...

* * *

Δεν είναι απίστευτο να σκορπίζεις το γέλιο, την ευθυμία παντού κι εσύ ο ίδιος να πάσχεις από πλήξη;

Προτάσεις διδακτικών ταινιών για παιδιά!

Προτάσεις διδακτικών ταινιών για παιδιά!

Η δημιουργία του κόσμου	Αδάμ και Εύα	Κάϊν και Άβελ
Ο κατακλυσμός	Ο Πατριάρχης Αβραάμ	Ισαάκ και Ρεβεκκα
Ιακώβ και Ησαύ	Ο Ιωσήφ και τ'αδέλφια του (α')	Ο Ιωσήφ και τ'αδέλφια του (β')
Η γη της επαγγελίας	Οι πληγές του Φαραώ	Δαυίδ και Γολιάθ
Παραβολή του ασώτου υιού	Παραβολή του σπορέα	Παραβολή του χαμένου προβάτου
Άγιος Άνθιμος επίσκοπος Νικομηδείας	Απόστολος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος	Ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ ο θαυματουργός
Ο Προφήτης Ηλίας	Αρχάγγελος Μιχαήλ - το εν Χώναις θαύμα	Παναγία η Οδηγήτρια του Τιχβίνσκ

Επεξεργασία βίντεο: Ενορία Ι.Ν.Κοιμήσεως της Θεοτόκου 40 Εκκλησιών Θεσσαλονίκης.Μετάφραση από τα ρωσικά: Ευγενία Τελιζένκο

Χρισός Ανέστη! - Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!

“Χριστός Ανέστη!” 

 Είναι ο αναστάσιμος χαιρετισμός που ανταλλάσσεται μεταξύ των πιστών για σαράντα ημέρες μετά την Ανάσταση του Κυρίου!

Απαντάμε με τον χαιρετισμό:

"Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!"

Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ (π. Ελπίδιος Βαγιανάκης)

«ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ»  

αδελφοί μου, και μαζί μια ολόθερμη ευχή:

«Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ 

ΠΟΤΕ ΑΠ’ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΙΨΕΙ!»

Είναι κοινή διαπίστωση, πως στην εποχή μας, ότι θέλει ο άνθρωπος μπορεί να το αποκτήσει. Όλα πουλιούνται και όλα αγοράζονται. Ότι θέλει κανείς το βρίσκει. Εκτός από ένα: Την εγκάρδια χαρά!
Μάλιστα, η δυσάρεστη διακήρυξη επιστημόνων πριν λίγες μέρες στην πατρίδα μας, πως ένας στους τρεις πάσχει από κάποιας μορφής ψυχασθένειας, αποδεικνύει πως η ευχή «ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ» είναι σήμερα κορυφαία και σπουδαία ευχή.

Εάν το άγχος αποτελεί σήμερα την παράδοξη, μυστική, παράλογη ασθένεια της εποχής μας, η χαρά και συγκεκριμένα η καλή διάθεση και ειρήνη της καρδιάς, αποτελεί το κορυφαίο αντίδοτό της.

Πού όμως πουλιέται αυτό το καταπληκτικό φάρμακο; Πού θα μπορούσε κανείς να το προμηθευτεί, για να βλέπει την ευτυχία να συμβαδίζει δίπλα του;

Αυτό το υπέροχο άρωμα της ζωής, που λέγεται ΧΑΡΑ, δεν πουλιέται αλλά ούτε αγοράζεται, μόνο χαρίζεται!

Ναι, σωστά ακούσατε. Χαρίζεται και μάλιστα δωρεάν. Δίνεται ως χάρις από την Πηγή της χάριτος.
 

Είχε πρωτοδοθεί στους πρωτοπλάστους από τον Δημιουργό, κατά την δημιουργία τους.
Εμφύσησε τότε ο Κύριος του παντός Πνοή Ζωής μέσα στον άνθρωπο και κατοίκησε έτσι στην καρδιά του πρώτου ανθρώπου η χάρις του Παναγίου Πνεύματος.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ "ΠΑΣΧΑ"; ΓΙΑΤΙ ΣΦΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΑΡΝΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ; ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ;

✟...ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ "ΠΑΣΧΑ";
-----------------------------------
Η λέξη «Πάσχα» προέρχεται από την εβραϊκή λέξη «Πεσάχ», που σημαίνει μετάβαση. Μεταβαίνω από το ένα μέρος σε κάποιο άλλο. Για τους Εβραίους το πρώτο Πάσχα ήταν η μετάβασή τους από την χώρα της Αιγύπτου που ήταν υποδουλωμένοι και σκλαβωμένοι, στη γη της Επαγγελίας, στη γη Χαναάν, που τους είχε υποσχεθεί ο Κύριος μας.
Βέβαια σε μας έχει μεταφορική σημασία. Επειδή πολλοί χρησιμοποιούν τη λέξη Πάσχα και ιδιαίτερα μέσα στα αναστάσιμα τροπάρια σχολιάζεται πολλές φορές «πάσχα ιερόν, πάσχα μυστικό, πάσχα πανσεβάσμιο, πάσχα Χριστός ο Λυτρωτής», χωρίς να γνωρίζουν την βαθύτερη ερμηνεία της, που αξίζει να την αναφέρουμε:
ΠΑΣΧΑ για μας τους Χριστιανούς σημαίνει η μετάβασή μας από τον θάνατο στην ανάσταση, από την αμαρτία στη σωτηρία, από το σκοτάδι της ζωής μας στο φως της ανάστασής μας.

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΜΟΥ (π. Ελπιδίου Βαγιανάκη)

Η Ανάσταση του Βασιλιά μου

(π. Ελπιδίου Βαγιανάκη)

      Μεγάλη Δευτέρα

Την Μ. Δευτέρα, Εσύ του κόσμου Βασιλιά ζήτησες από τη ψυχή μου να γίνει Νύμφη της δικής Σου καρδιάς.

Μέσα στο σκοτάδι των παθών άναψες την πυρφόρα φλόγα του θεϊκού Σου έρωτα και έγινες Νυμφίος λατρευτός, ένας και μοναδικός.

Η καρδιά μου σαγηνευμένη από την πρόσκληση Σου, με ταπείνωση βαθιά για το πλήθος των αμαρτιών μου, ρίχτηκε σαν την πόρνη στα γόνατα Σου για ν’ αφήσει τα μύρα της ερωτευμένης μου καρδιάς στη στοργική Σου αγκαλιά.

Στο χάδι της ευσπλαχνίας Σου, έκλαψα γλυκά και σε κοίταξα ικετευτικά. Και μες τα καταγάλανα γλυκά γαλάζια μάτια σου χαμένος, έμαθα μυστικά πόσο άπειρα με αγαπάς.     Τέτοια αγάπη μοναδική, που ξεπερνά σε δύναμη και αυτή την αγάπη που έχει για το μωρό της κάθε μάνα γλυκιά.

Κάνε Νυμφίε της ψυχής μου, κάνε Ουράνιε Έρωτα της ζωής μου, μόνο Εσένα ν’ αγαπώ παντοτινά!

ΠΩΣ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ...

ΠΩΣ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ...

Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες.

Να σκεφτόμαστε τα γεγονότα της κάθε άγιας ημέρας (Χριστούγεννα, Θεοφάνια, Πάσχα κ.λ.π.) και να λέμε την ευχή δοξολογώντας τὸν Θεό.

  Έτσι θα γιορτάζουμε με πολύ ευλάβεια κάθε γιορτή. Οἱ κοσμικοί ζητούν να καταλάβουν τα Χριστούγεννα με το χοιρινό, το Πάσχα με το αρνί, τις Αποκριές με το κομφετί. Οι αληθινοί μοναχοί όμως κάθε μέρα ζουν τα θεία γεγονότα και αγάλλονται συνέχεια. Κάθε εβδομάδα ζουν την Μεγάλη Εβδομάδα. Κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή ζουν την Μεγάλη Τετάρτη, την Μεγάλη Πέμπτη, την Μεγάλη Παρασκευή, δηλαδή τα Πάθη του Χριστού, και κάθε Κυριακή το Πάσχα, την Ανάσταση…

Στην γιορτή, για να νιώσει κανείς το γεγονός, δεν πρέπει να δουλεύει.

ΑΓΙΟ ΦΩΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΟΛΟ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ!

 ΑΓΙΟ ΦΩΣ!

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΟΛΟ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ!

To Πάσχα του 2008, ο Ρώσος φυσικός Αντρέι Αλεξάντροβιτς Βολκόβ, 1 του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Ρωσίας «Ινστιτούτο Κουρτσιάτοβ», 2 τέθηκε επικεφαλής μιας επιστημονικής αποστολής που είχε ως σκοπό να διερευνήσει το θαύμα του Αγίου Φωτός. 

Το εγχείρημα διοργανώθηκε από τον καθηγητή Αλεξάντερ Μοσκόφσκι, 3 για τις ανάγκες ενός ντοκιμαντέρ που ήταν αφιερωμένο στον ρόλο των θαυμάτων στη θρησκεία.

Το Μεγάλο Σάββατο του 2008, περί τις 09.00 το πρωί, ο Αντρέι Βολκόβ εισήλθε στον Ναό της Αναστάσεως, μαζί με τον κατάλληλο εξοπλισμό. Το βασικό όργανο που χρησιμοποίησε για τις μετρήσεις του ήταν ένα ψηφιακό οσιλοσκόπιο4 (oscilloscope), συνδεδεμένο με ένα laptop που ήταν εφοδιασμένο με το κατάλληλο λειτουργικό πρόγραμμα. Βρισκόταν σε απόσταση δέκα περίπου μέτρων από τον Πανάγιο Τάφο και βασική προτεραιότητά του ήταν να καταγράψει το φάσμα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας σε συγκεκριμένες συχνότητες.

Τα αποτελέσματα των μετρήσεών του και τα συμπεράσματα που εξήχθησαν από αυτές, τα περιγράφει ένα χρόνο αργότερα, στις 21 Απριλίου 2009, στην ακόλουθη συνέντευξή του στη ρωσική εφημερίδα Βέρα:

ΟΙ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ μέσα από παλιά αναγνωστικά βιβλία του Δημοτικού

ΟΙ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ 

μέσα από παλιά αναγνωστικά βιβλία του Δημοτικού.

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΤΗΣ 2ΑΣ ΤΑΞΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΣ ΜΟΥ, είναι και δικός σας Γιός και Θεός...

Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΣ ΜΟΥ,

είναι και δικός σας Γιός και Θεός...

Ο Γιός μου και Θεός μου, είναι Γιός σας και Θεός σας. Γιατί πληγώνετε τον ίδιο σας τον Γιό;
Πολλές φορές αναγνωρίσατε τον Γιό μου και τον ονομάσατε Υιό του Θεού. Γιατί πράγματι έτσι είναι. Είναι ο Υιός του Θεού.
Αλλά όμως είναι και Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.
Γράφτηκε στη Γραφή πολλές φορές «Υιός του ανθρώπου», για να καταλάβετε ότι είναι και δικός σας Γιός, που σας Τον παραχώρησε ο Θεός Πατέρας να Τον αγαπάτε και να Τον λατρεύετε σαν δικό σας θησαυρό.
Να μπορούσατε, όπως με τον θησαυρό που εσείς ονοματίζεται το παιδί σας, το καμάρι σας, το κοριτσάκι σας και το αγοράκι σας, που δεν θα θέλατε ποτέ να το πικράνετε, που δεν θα θέλατε ποτέ να το δείτε να δυστυχεί, που δεν θα θέλατε ποτέ να το δείτε να υποφέρει... γιατί τώρα δεν μπορείτε να νιώσετε έτσι και με Αυτόν, τον Υιό του Θεού και τον δικό σας Γιό;
Εγώ σαν Μάνα Τον λάτρεψα σαν Γιό μου. Μετά έμαθα ότι ήταν και Θεός μου και Τον φώναζα «Γιέ μου και Θεέ μου».

ΛΟΓΙΑ ΜΥΣΤΙΚΑ, ΠΟΥ ΕΙΠΩΘΗΚΑΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ!

ΛΟΓΙΑ ΜΥΣΤΙΚΑ, ΠΟΥ ΕΙΠΩΘΗΚΑΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ!

Εκείνος, ακόμα και πάνω στον Σταυρό, μιλούσε γλυκά…
Είπε λόγια που δεν γράφτηκαν ποτέ...
Είπε λόγια που δεν τα διαβάσαμε ποτέ στο Ευαγγέλιο...
Είπε λόγια, που βγήκαν μέσα από τα βάθη της καρδιάς αυτού του Αθώου….

Πάνω από το Σταυρό, μας απευθύνεται και πάλι, λέγοντας στον καθένα από μας: 
«ΣΑΣ ΛΑΤΡΕΥΩ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ, σας αγαπώ γιατί είστε τα μικρά παιδιά Μου.
Για σας κατέβηκα από τον ουρανό στη γη, να υποφέρω, να πληγωθώ και να σας δείξω πόσο σας αγαπώ! ΕΙΣΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ,

έστω και αν εσείς Με πληγώνετε, έστω και αν εσείς Με σταυρώνετε, έστω και αν εσείς βάζετε στο κεφάλι Μου ένα ακάνθινο στεφάνι.
Μα Εγώ ποτέ δεν θα πάψω μέσα στο νου Μου να σας έχω...
Και μέσα από την καρδιά μου, αυτήν, που Μου την πληγώσατε με την λόγχη, δεν θα σταματήσω ποτέ να σας φωνάζω, πως…

«ΕΓΩ ΣΑΣ ΛΑΤΡΕΥΩ ΚΑΙ ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ!»

ΔΥΟ ΜΑΤΙΑ ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΑ ΑΓΑΠΗΣΑ...

ΔΥΟ ΜΑΤΙΑ ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΑ ΑΓΑΠΗΣΑ

Δυο μάτια δακρυσμένα αγάπησα,
δυο μάτια πονεμένα,
τα είδα πάνω στο Σταυρό
πόσο ήταν παραπονεμένα.
***
Tα είδα να με κοιτούν γλυκά
μεσ’ την ψυχή μου τόσο βαθιά
και να μου λένε μυστικά
πόσο Εκείνος μ’ αγαπά.
***

ΑΣ ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΗΓΩΜΕΝΟ ΙΗΣΟΥ, ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΣΕ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ.

ΑΣ ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΗΓΩΜΕΝΟ ΙΗΣΟΥ, ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΣΕ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ.

 

«Θέλω σαν την Μάνα Μου να Με αγαπάτε.
Εκείνη από την ώρα που γεννήθηκα, Με γέμιζε με τα χάδια της και τα φιλιά της.
Με γέμιζε με την τόσο τρυφερή στοργή της και Με φώναζε συνέχεια:

«ΓΙΕ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΕΕ ΜΟΥ…».
Συνέχεια έτσι Με φώναζε και Με αγκάλιαζε.

Έτσι θέλω, όπως Εκείνη και εσείς όλες οι μάνες να Με φωνάξετε: «Γιέ Μου και Θεέ Μου».

Μόνο έτσι θα μπορέσετε να καταλάβετε, τι υποφέρω. Μόνο μια μάνα μπορεί να καταλάβει τι υποφέρει το Παιδί της.
Μόνο μια μάνα που τρυφερά λατρεύει το Μωρό της, μπορεί να καταλάβει τον πόνο που έχει το Παιδί της.
Όταν ένα παιδί αρρωσταίνει, όλοι έρχονται να το δούνε, μα όλοι σε λίγο θα φύγουνε.
Η μόνη που θα μείνει πάνω από το προσκέφαλο του μωρού είναι μόνο η μάνα.
Μόνο αυτή θα κλάψει. Μόνο αυτή θα το ζεστάνει με τα χάδια της.
Μόνο αυτή στο στήθος της θα το κρύψει.
Έτσι και Εγώ μέσα στα στήθια Μου σας κρύβω κάθε φορά που εσείς Με αναζητάτε.
Μόνο που σήμερα, σαν πληγωμένος Βασιλιάς, θέλω μέσα στην καρδιά σας να Mε κρύψετε. Θέλω όλες εσείς οι μάνες, να ακούσετε την φωνή της Μάνας Μου και να Με φωνάξετε και να Με πείτε:
«ΓΙΕ ΜΟΥ Σ’ ΑΓΑΠΩ!»

(απόσπασμα από απομαγνητοφωνημένο κήρυγμα του π.Ελπιδίου Βαγιανάκη)

Ο ΠΛΗΓΩΜΕΝΟΣ ΙΗΣΟΥΣ… Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ!

 

Ο ΠΛΗΓΩΜΕΝΟΣ ΙΗΣΟΥΣ…
Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ!

ΠΛΗΓΩΘΗΚΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΜΑΣ, για να κάνει εμάς ξανά βασιλόπουλά Του!

ΛΟΓΧΙΣΤΗΚΕ Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΜΑΣ, για να κάνει τον καθένα από μας παντοτινό θησαυρό Του και να μας βάλει ξανά μες στην αγκαλιά Του και στην καρδιά Του!
Όλοι εμείς, όσο αμαρτωλοί και αν είμαστε, είμαστε οι θησαυροί Του!
Όπως ο κάθε γονιός βλέπει στα παιδιά του τον θησαυρό του, έτσι και Αυτός, βλέπει στον καθένα από μας τον θησαυρό Του!
Όσοι θελήσουμε να Τον πλησιάσουμε και με μύρα να Τον μυρώσουμε και ένα φιλί γλυκό να Του δώσουμε, να μην ξεχνάμε πως θα πάμε σαν οι θησαυροί αυτού του Βασιλιά...
Έτσι μας μιλάει Εκείνος:
“ΘΗΣΑΥΡΕ MΟΥ ΠΟΛΥΤΙΜΕ, Σ’ ΑΓΑΠΩ!”
Κι εμείς ευκαιρία είναι, να κάνουμε τώρα κάτι που δεν κάναμε ποτέ, γιατί το ξεχάσαμε…
Να Τον κάνουμε έστω και τώρα ξανά Βασιλιά της καρδιά μας.
Ας Του φωνάξουμε δυνατά:
«ΙΗΣΟΥ ΜΟΥ, ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ!
ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ, ΥΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ…
ΕΣΕΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ, ΕΣΕΝΑ ΛΑΤΡΕΥΩ, ΕΣΕΝΑ ΑΓΑΠΩ!».

(απόσπασμα από κήρυγμα του π. Ελπιδίου Βαγιανάκη)

ΔΕΞΟΥ ΚΥΡΙΕ, ΤΟ ΦΙΛΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΓΝΩΜΗΣ ΜΑΣ!

ΔΕΞΟΥ ΚΥΡΙΕ, 
ΤΟ ΦΙΛΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΓΝΩΜΗΣ ΜΑΣ!

Σήμερα σταυρώθηκε Αυτός, που έπλασε εμένα και εσένα και τον καθένα…
Σήμερα σταυρώθηκε Αυτός, που είναι η Αγάπη…
Σήμερα σταυρώθηκε Αυτός, που είναι Ευσπλαχνία…

Σταυρώθηκε Αυτός που ήρθε να φέρει τη Χαρά…
Σταυρώθηκε Αυτός, που ήρθε να φέρει την Ειρήνη…
Σταυρώθηκε Αυτός, για να σώσει εμάς από τις αμαρτίες…

Και σήμερα καλούμαστε όλοι να Τον πλησιάσουμε.. Απλά και ταπεινά…

Να Τον φιλήσουμε να του δώσουμε μέσα από την καρδιά μας το φιλί μας, την Αγάπη μας…

Δεν ζητάει τίποτα παρά μόνο το φιλί μας..

Ένα φιλί όχι σαν του Ιούδα αλλά ένα φιλί ενός παιδιού προς τον πατέρα.

Σήμερα Αυτός που πιστεύουμε, Αυτός που λατρεύουμε, Αυτός που αγαπάμε, μας ζητά, το φιλί της αγάπης μας, μέσα απ΄ τη καρδιά μας.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΝΙΩΣΕΤΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ…

ΘΕΛΩ ΝΑ ΝΙΩΣΕΤΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ…

Ακόμα και πάνω από τον σταυρό, είπε ο Ιησούς λόγια που δεν γράφτηκαν ποτέ. Είπε λόγια που δεν τα διαβάσαμε ποτέ στο Ευαγγέλιο. Είπε λόγια που όμως βγήκαν μέσα από το στόμα αυτού του Αθώου. Πάνω από το σταυρό έλεγε στον καθένα από μας:

«Σας λατρεύω παιδιά Μου, σας αγαπώ, γιατί είστε τα μικρά παιδιά Μου. Για σας κατέβηκα από τον ουρανό στη γη, να υποφέρω, να πληγωθώ, για να σας δείξω πόσο σας αγαπώ. Είσαστε τα παιδιά της καρδιάς Μου, έστω και αν εσείς Με πληγώνετε, έστω και αν εσείς Με σταυρώνετε, έστω και αν εσείς βάζετε στο κεφάλι Μου ένα ακάνθινο στεφάνι. Μα ποτέ δεν θα πάψω μέσα στο νου Μου να σας έχω. Και μέσα από την καρδιά Μου που την πληγώσατε με την λόγχη, δεν θα σταματήσω ποτέ να φωνάζω, πως σας λατρεύω και σας αγαπώ! Μπορεί ο σατανάς να σας έβαλε, να Μου καρφώσετε τα πόδια και τα χέρια, μα τώρα θα περπατώ σε όλες εκείνες τις καρδιές, που θα Με αγαπούν. Σε όλες εκείνες τις καρδιές, που θα θελήσουν να Με κάνουν δικό τους Βασιλιά, γιατί νόμιζε ο σατανάς πως σταυρώνοντάς Με, θα μπορούσε να σταματήσει την αγάπη Μου για σας, να σταματήσει το έλεος και την ευσπλαχνία Μου για σας. Μα τώρα την άνοιξε ακόμα πιο πολύ, γιατί οι δικές Μου οι πληγές είναι εκείνες που εξιλέωσαν τα πολλά σας λάθη μπροστά στον ουράνιο Μου Πατέρα.

ΝΥΜΦΙΕ ΜΟΥ... ΣΕ ΑΓΑΠΩ!!!

ΝΥΜΦΙΕ ΜΟΥ... ΣΕ ΑΓΑΠΩ!!!

Σήμερα τίποτα άλλο δεν θέλει ο Νυμφίος. Απλά δυο λόγια αγάπης βγαλμένα μέσα από την καρδιά. Σήμερα θα κοιτάξει το χτυποκάρδι μας! Το χτυποκάρδι της καρδιάς! Το χτυποκάρδι του έρωτα! Το χτυποκάρδι των παιδιών Του! Γι’ αυτό μια κουβέντα μόνο να Του πείτε:
«Νυμφίε της ψυχής μου, Σ’ αγαπώ!».
Αυτή είναι η πιο ωραία γλυκιά προσευχή σήμερα στον Νυμφίο! Είναι η προσευχή που και οι Άγγελοι ζηλεύουν! Αλλά είναι η προσευχή που δίνει χαρά στον Πατέρα, όταν θα βλέπει ότι ο Γιός Του θυσιάστηκε και τα παιδιά Του το αποδέχτηκαν. Ο καθένας από σας δέχεται την υπέρτατή Του θυσία και η κάθε μια ψυχή Τον καλεί πλέον από τώρα και στο εξής δικό της Βασιλιά.

Σήμερα αξίζει τον κόπο, ο καθένας να πει:
«Βασιλιά της καρδιά μου, Ιησού! Θεέ της καρδιάς μου Ιησού! Αναπνοή της καρδιάς μου Ιησού! Ουρανέ της καρδιά μου Ιησού! Βασιλιά μου, από σήμερα Εσύ θα είσαι για μένα το παν!».
Σήμερα αυτή η προσευχή, αυτή η υπόσχεση, θα είναι η πιο ωραία προσφορά στον Βασιλιά του παντός και της δικιά μας της καρδιάς.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑ...

 

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑ...

Σε ένα παλιό θρησκευτικό βιβλίο περιέχεται η παρακάτω μικρή ιστορία:

Το παιδί ενός πλουσίου, εγκατέλειψε το πατρικό του σπίτι σαν τον άσωτο υιό της παραβολής, πήγε στην Ινδία και εκεί σπατάλησε την περιουσία του.

Όταν πια δεν του έμεινε ούτε πεντάρα στην τσέπη, έγραψε στον πατέρα του να του στείλει χρήματα και περίμενε την απάντηση με ανυπομονησία.

Σε λίγο καιρό έρχεται και η απάντηση. Ο νέος ανοίγει την επιστολή, αλλά δεν βλέπει μέσα στον φάκελο χρήματα. Τον πιάνει ταραχή και απελπισία. Έτσι χωρίς να διαβάσει την επιστολή, πηγαίνει σε έναν γκρεμό, πέφτει από εκεί και σκοτώνεται.

Μετά από το κακό ένας φίλος του βρίσκει το πεταμένο γράμμα, το διαβάζει και τί βλέπει;

Ο πατέρας του παιδιού του υπεδείκνυε κάποιο πρόσωπο, από το οποίο θα μπορούσε να ζητά χρήματα  όποτε είχε ανάγκη.

ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΣΑΒΒΑ ΤΟΥ ΕΝ ΚΑΛΥΜΝΩ ✝️ (εορτάζει 14 ημέρες πριν το Άγιο Πάσχα)

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ 

ο νέος της Καλύμνου 

(1862- 1948)

 

Ο φωτεινός αυτός αστέρας της χορείας των Αγίων, ο Θεοφιλέστατος πατήρ, προστάτης της ευσεβούς νήσου Καλύμνου Σάββας ο νέος, γεννήθηκε το έτος 1862 στην Ηρακλείτσα της περιφέρειας Αβδίμ της Ανατολικής Θράκης, από πτωχούς και απλούς γονείς τον Κωνσταντίνο και τη Σμαραγδή και έλαβε το όνομα Βασίλειος.

Ο Βασίλειος μεγάλωσε έχοντας βαθιά πίστη και μεγάλη ευσέβεια και προσπαθώντας να μιμηθεί την άσκηση των Αγίων της Εκκλησίας μας. Διδάχθηκε τα εγκύκλια γράμματα χωρίς να συνεχίσει περαιτέρω σπουδές και ο πατέρας του αποφάσισε να του ανοίξει ένα μικρό κατάστημα. Στην ηλικία των δώδεκα ετών ο Βασίλειος διαπίστωνε καθημερινά ότι το επάγγελμα που ασκούσε δεν ήταν στα μέτρα του και ποθούσε μια άλλη ζωή, αυτή της περισυλλογής.
 

 Μέσα του γινόταν μια δύσκολη πάλη, μεγάλες οι πιέσεις της μητέρας του ισχυρή όμως και η έλξη του Θεού. Ο μικρός Βασίλειος έλαβε πλέον την αμετάκλητη απόφαση να φύγει, εγκαταλείποντας τα εγκόσμια κατευθύνεται στο Περιβόλι της Παναγίας, στην ιερά σκήτη της Αγίας Αννης, όπου ζεί πλέον με προσευχή και εγκράτεια επί 12 έτη και όπου διδάσκεται την Αγιογραφία και τη Βυζαντινή Μουσική.
Έντονη ήταν η επιθυμία του Αγίου να επισκεφθεί τους Αγίους Τόπους και το πραγματοποιεί αφού πρώτα διέρχεται από την γενέτειρά του. Δέος τον καταλαμβάνει καθώς αντικρίζει στον Πανάγιο Τάφο.
Ελπίζοντας πάντα στη βοήθεια του Θεού εισέρχεται στην Ι. Μονή Αγ. Γεωργίου Χοτζεβα και γίνεται αδελφός της Μονής, όπου έπειτα από τριετή ενάρετο βίο κείρεται μοναχός το 1890 και αργότερα το 1894 στέλλεται από τον Καθηγούμενο της Μονής Καλλίνικο στην Ιερά σκήτη της Αγίας Αννης του Αγίου Ορους κοντά στον Αρχιμανδρίτη Άνθιμο για να ασκηθεί περισσότερο στην αγιογραφία, επανέρχεται δε το 1897. Το 1902 προχειρίζεται σε Διάκονο και το επόμενο έτος σε πρεσβύτερο, διατελεί έως το 1906 εφημέριος της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού όπου γνωρίζεται με τον Χρυσόστομο Παπαδόπουλο τον μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος, ο τελευταίος αποφαινόμενος περί του Αγίου Σάββα, πριν ακόμη κοιμηθεί, στον Καλύμνιο φίλο του Γεράσιμο Ζερβό έλεγε : “ Να ξέρεις Γεράσιμε ότι ο πατήρ Σάββας είναι Αγιος άνθρωπος ”.
Το 1907 επανέρχεται στη Μονή Χοτζεβα όπου διάγει βίο ασκητικό με τελεία υποταγή στους ασκητικούς κανόνες.

Το 1916 επιστρέφει οριστικά στην Ελλάδα, μετέβει στην νήσο Πάτμο όπου διαμένει 2 χρόνια και ανιστορεί δύο εικόνες στο Καθολικό της Μονής, κατόπιν βρίσκεται στην Αθήνα όπου πληροφορείται ότι τον αναζητεί ο Πενταπόλεως Νεκτάριος, μεταβαίνει στην Αίγινα όπου διακονεί τον Αγιο έως της μακαρίας κοιμήσεώς του. Γνώρισε την αυστηρή άσκηση του Αγίου Νεκταρίου, την παροιμιώδη ταπείνωση του, την απλότητά του. Επί τρεις συνεχείς νύκτες οι αδερφές της Μονής άκουγαν συνομιλίες από τον τάφο του Αγίου, όταν δε πλησίασαν, είδαν εκεί τον Αγιο Σάββα να συνομιλεί με τον Αγιο Νεκτάριο. Ο Άγιος έμεινε έγκλειστος στο κελί του για 40 ημέρες, κατά την τεσσαρακοστή ημέρα εξήλθε κρατώντας μία εικόνα του Αγίου Νεκταρίου την οποία ενεχείρισε στην Ηγουμένη με την εντολή να την τοποθετήσει στο προσκυνητάρι . Στην Αίγινα δεν μπορεί πλέον να μείνει διότι προσέρχεται πολύς κόσμος και αυτό κουράζει τον φιλήσυχο π. Σάββα, μεταβαίνει στην Αθήνα και κατόπιν στην Κάλυμνο όπου μετά από μια περιπλάνηση στις μονές και τα ησυχαστήρια του νησιού καταλήγει στη Μονή των Αγίων Πάντων, εκεί αρχίζει μια έντονη πνευματική ζωή, αγιογραφεί, τελεί τα Θεία μυστήρια και τις ιερές ακολουθίες, εξομολογεί, διδάσκει δια του στόματος και δια του παραδείγματός του και βοηθάει χήρες ορφανά και φτωχούς. Ήταν επιεικής και εύσπλαχνος με τις αμαρτίες των άλλων, δεν ανεχόταν όμως την βλασφημία και την κατάκριση, πολλές φορές δάκρυζε και με πόθο παρακαλούσε για τη μετάνοια των πνευματικών του τέκνων, κατά δε τη Θεία Λειτουργία είχε τέλεια προσήλωση στο συντελούμενο μυστήριο. 

Αξιώθηκε της ευωδίας του σώματός του εν ζωή, το πέρασμα του ήταν ευώδες, ευωδία η οποία θα εξέλθει και από το μνήμα του μετά την εκταφή του.
Χρήματα δεν κρατούσε ποτέ, η ζωή του ήταν μια συνεχής κατάσταση αγίας υπακοής, κατά αυτόν τον τρόπο επλήρωσε τις ημέρες της επίγειας ζωή του, με άκρα περισυλλογή και ιερά κατάνυξη, όταν ο επιθανάτιος ρόγχος τον κατέλαβε λίγο πρίν το τέλος ανέλαβε δυνάμεις και άρχισε να χειροκροτεί ενώ οι τελευταία φράση του ήταν «Ο Κύριος, ο Κύριος, ο Κύριος, ο Κύριος, ο Κύριος, ο Κύριος», ήταν η βεβαίωση της Θείας μεταφυσικής του πορείας.

Μετά 10ετη έγινε η ανακομιδή των αγίων και χαριτοβρύτων λειψάνων του την 7η Απριλίου 1957 προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Λέρου Καλύμνου & Αστυπαλαίας κκ.Ισιδώρου, ενώπιον πλήθους λαού, τότε ένα πυκνό νέφος θείας ευωδίας κάλυψε ολόκληρη την περιοχή και το νέο για το θεϊκό σημείο έκανε αμέσως το γύρω του νησιού. 

Το λείψανο του Αγίου μεταφέρθηκε σε λάρνακα στο παρεκκλήσιο του Αγ. Σάββα του Ηγιασμένου, αργότερα κατόπιν ενεργειών του τότε Μητροπολίτου πρ. Λέρου Καλύμνου & Αστυπαλαίας κ.κ. Νεκταρίου έγινε και η επίσημη Αγιοποίηση του πατρός Σάββα δια Πατριαρχικής Συνοδικής Πράξεως της 19ης Φεβ 1992.
Το 2001 το θαυματουργό Λείψανο του Αγίου μεταφέρθηκε στον νέο μεγαλόπρεπο ιερό ναό που οικοδομήθηκε, με τη βοήθεια του Καλυμνιακού λαού και όλων εκείνων οι οποίοι ευεργετήθηκαν από τον Αγιο μέσα από το πλήθος των θαυμάτων τα οποία συνεχώς αναφέρονται στη Μονή.
Ετσι έζησε και πολιτεύθηκε ο Αγιος Σάββας ο νέος, περί του οποίου οι συνασκητές του στην έρημο του Ιορδάνου έλεγαν σε Καλυμνιές γυναίκες « Α! τυχερές γυναίκες είσθε εσείς, γιατί τον Αγιο της εποχής μας έχετε».

Η παραπάνω εικόνα είναι ένα θαύμα του αγίου Σάββα του εν Καλύμνω.
Μία ασθενής, ευλαβής Χριστιανή, έπασχε από καρκίνο στην περιοχή του εγκεφάλου. Μη βρίσκοντας πουθενά θεραπεία, πήγε στην Κάλυμνο και ζήτησε βοήθεια από τον άγιο Σάββα.
Μία εβδομάδα αργότερα έκανε εξετάσεις για να διαπιστωθεί η κατάστασή της και παράλληλα μια ακτινογραφία. Από πριν όμως είχε πίστη ότι με τις μεσιτείες του αγίου ο Άγιος Θεός θα την θεράπευε. Όταν πήρε στα χέρια της τις εξετάσεις και την ακτινογραφία, έκπληκτη διαπίστωσε πως συνέβησαν δύο μεγάλα θαύματα: το πρώτο ήταν ότι πια δεν έπασχε από καρκίνο και το δεύτερο ότι πάνω στην ακτινογραφία είχε αποτυπωθεί η μορφή του αγίου Σάββα τον οποίο είχε παρακαλέσει για να την ιατρέψει!

Όλο αυτό μας υπενθυμίζει ότι όταν είμαστε κοντά στην Εκκλησία, εξομολογούμαστε τακτικά και κοινωνάμε, όταν έρθει η στιγμή να επικαλεστούμε με ταπεινότητα και βαθιά πίστη την βοήθεια ενός αγίου του Θεού για κάποιο πρόβλημά μας, Εκείνος θαυματουργικά μπορεί να μας δώσει το θαύμα Του, σύμφωνα πάντα και με το συμφέρον της ψυχής μας! 

Άγιε Σάββα πρέσβευε στον Θεό για όλους τους αρρώστους που με πίστη σε επικαλούνται και για την σωτηρία όλου του κόσμου! Αμήν.

 

Γόνος γέγονας Γάνου και χώρας
Μέγα καύχημα νήσου Καλύμνου
παμμακάριστε Σάββα, πατήρ ημών
και γαρ οδόν διελθών της ασκήσεως
του ακροτάτου τέλους επέτυχες.
Διό πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ
σωθήναι τας ψυχάς ημών.