ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ για την απόκτηση του Αγίου Πνεύματος

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ για την απόκτηση του Αγίου Πνεύματος

«Παιδιά Μου αγαπημένα, σπλάχνα Μου λατρεμένα, πόσο η καρδιά μου σας ποθεί!

Πόσο νοσταλγικά στρέφω τη ματιά Μου στη γη για να σας δω! Το ίδιο νοσταλγικά επιθυμώ να στρέψετε και σεις τη ματιά σας στον ουρανό για να Με αναζητήσετε.

Πόσο νοσταλγικά σας μιλάω ερωτικά εκφράζοντας τον μητρικό Μου θεϊκό έρωτα σε σας! Το ίδιο νοσταλγικά επιθυμώ και σεις να Μου μιλάτε γλυκά και τρυφερά όπως κάθε μωρό στη μαμά του.

Πόσο νοσταλγικά ακούω τα τρυφερά λόγια που λέτε ανάμεσά σας, όταν νιώσετε αγάπη και έλξη για κάποιον! Πόσο θα ήθελα να νιώσει η ψυχή σας και για Μένα αυτή την έλξη!

Πόσο νοσταλγικά βλέπω το κάθε σπλάχνο Μου, να αγκαλιάζει το παιδί που του χάρισα, απολαμβάνοντας τα παιδικά του χάδια! Το ίδιο νοσταλγικά θα ήθελα να αγκαλιάσετε σαν βρέφος τον μονογενή Μου Υιό Ιησού και να Τον πλημμυρίσετε με τα χάδια και τα φιλιά σας, αλλά και το ίδιο νοσταλγικά λαχταρώ και Εγώ να μπείτε στην μητρική καρδιά Μου και να χαθείτε στην απεραντοσύνη της ευσπλαχνίας και του θεϊκού έρωτά Μου!

ΟΠΟΙΟΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΕ ΜΕΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΔΙΨΑΣΕΙ ΠΟΤΕ... (Ιωαν., 6, 35)

Αυτό λέει ο Θεός Πατέρας σε μας:

«Όσοι σ’ αυτά τα έσχατα δυναστικά χρόνια, αφήσουν την ψυχή τους σαν μωρό μες την δικιά Μου την αγκαλιά και την καρδιά, με απόλυτη αφοσίωση, με απόλυτη εμπιστοσύνη, με απόλυτη υπακοή, Εγώ θα πλημμυρίσω αυτές τις ψυχές με το δροσερό νερό του θεϊκού Μου έρωτα. Θα πλημμυρίσω αυτές τις ψυχές με το Άγιο Μου Πνεύμα και δεν θα έχουν τίποτα να φοβηθούν. Δεν θα έχουν για τίποτα να στενοχωρηθούν. Δεν θα έχουν καμιά αγωνία, για το πώς θα επιβιώσουν, όπως ακριβώς συμβαίνει με τα μωρά. Δεν θα έχουν καμιά αγωνία για το πώς θα αντέξουν στα δύσκολα χρόνια, που ήδη έχουν ξεκινήσει...

ΘΕΕ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ...

ΖΗΤΗΣΤΕ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ… Κι Εκείνος από απλούς μαθητές Του, θα σας κάνει Αποστόλους Του!

ΖΗΤΗΣΤΕ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ…
Κι Εκείνος από απλούς μαθητές Του, θα σας κάνει Αποστόλους Του!

Οι δώδεκα Απόστολοι, έγιναν Απόστολοι, όχι γιατί ήταν απλά μαθητές Του, όχι απλά γιατί Τον γνώριζαν, όχι απλά γιατί Τον αγάπησαν, όχι απλά γιατί άκουσαν την διδασκαλία Του… Αλλά, έγιναν Απόστολοι, όταν Εκείνος τους έστειλε από τον ουρανό το Πανάγιο Του Πνεύμα. Μέχρι τότε ήταν απλοί μαθητές Του. Την ώρα που έστειλε το Άγιο Του Πνεύμα, έγιναν οι Απόστολοί Του.
Και αυτό θέλει σήμερα να τονίσει σε όλους σας.

Δεν αρκεί να Τον ξέρετε, να Τον γνωρίζετε, πολλές φορές ακόμα και να Τον λατρεύετε, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δεν Τον λατρεύουνε, απλά Τον ξέρουν, απλά Τον γνωρίζουν. Εκείνος θέλει να Του ζητήσετε, όσοι θέλετε να ενταχθείτε στο χορό, όχι των απλών μαθητών Του, αλλά των Αποστόλων Του, να σας στείλει το πανάγιό Του Πνεύμα. Εκείνος φωνάζει όλοι να γίνουν Απόστολοι αυτή την περίοδο, μια εποχή πριν τον Αντίχριστο.

Θέλει να Του ζητήσετε το Άγιο Του Πνεύμα, για να σας μετατρέψει από αδύνατους σε δυνατούς, από αγενείς σε ευγενείς, από χαμηλούς σε υψηλούς, από τα ταπεινά φρονούντες στα υψηλά φρονούντες, από ασήμαντους σε σημαντικούς, γιατί ο σατανάς αυτό προσπαθεί να κάνει. Θέλει να μας κάνει ασήμαντους, να μην είμαστε τίποτα. Γι’ αυτό και μας παιδεύει και μας ξευτιλίζει.

Εκείνος όμως θέλει να μας κάνει σημαντικά κρινολούλουδα της καρδιάς Του!

(απόσπασμα από κήρυγμα του π. Ελπιδίου Βαγιανάκη)

You might also like:

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ του Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ για τον σκοπό της χριστιανικής ζωής!

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ του Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ για τον σκοπό της χριστιανικής ζωής!

Ο κτηματίας Νικόλαος Μοτοβίλωφ, που το 1831 θεραπεύθηκε θαυματουργικά από σοβαρή ασθένεια με την προσευχή του οσίου Σεραφείμ, απέκτησε την εύνοιά του και αξιώθηκε να συζητήσει πολύ μαζί του γύρω από το Άγιον Πνεύμα. Τη συζήτηση του αυτή κατέγραψε σε σημειώσεις, οι οποίες παρέμειναν στη μονή Ντιβέγιεβο περισσότερο από εξήντα χρόνια. Το 1902 τις παρέλαβε ο Σ.Α. Νείλος από τη γερόντισσα Ελένα Νικαλάεβνα, χήρα του Μοτοβίλωφ, και με την άδεια της ηγουμένης Μαρίας τις έφερε στο φως της δημοσιότητος το 1903 στα «Μοσχοβίτικα χρονικά» του Ιουλίου με τον τίτλο: «Το Πνεύμα του Θεού αναπαυόταν φανερά στον πατέρα Σεραφείμ του Σάρωφ, στη συζήτηση του για τον σκοπό της χριστιανικής ζωής».

Αργότερα οι σημειώσεις αυτές αναδημοσιεύθηκαν από τον Λ. Ντενίσωφ στο βιβλίο του «Ο βίος του οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ» και από τον πατέρα Π. Φλορένσκυ στο έργο του «Στύλος και εδραίωμα της αληθείας».



Ο σκοπός της ζωής μας

Ήταν Πέμπτη, γράφει ο Μοτοβίλωφ. Ημέρα συννεφιασμένη. Το χιόνι στη γη είχε ανεβεί στους 25 πόντους, ενώ από τον ουρανό εξακολουθούσαν να πέφτουν πυκνές νιφάδες, όταν ο πατήρ Σεραφείμ άρχισε να συζητά μαζί μου. Με έβαλε να καθήσω στον κορμό ενός δένδρου που μόλις είχε κόψει, και ο ίδιος κάθησε απέναντί μου. Βρισκόμασταν μέσα στο δάσος, κοντά στο ερημητήριό του, πάνω στον λόφο που κατέληγε στις όχθες του ποταμού Σάρωφκα.

— Ο Κύριος μου απεκάλυψε, είπε ο μεγάλος στάρετς, ότι από τα παιδικά σας χρόνια επιθυμούσατε πολύ να μάθετε ποιος είναι ο σκοπός της χριστιανικής ζωής, και είχατε ρωτήσει πολλές φορές μεγάλες πνευματικές προσωπικότητες.