Μια συγκλονιστική ιστορία:: ΟΤΑΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΞΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ…

Μια συγκλονιστική ιστορία:

ΟΤΑΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΞΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ…

Οδηγώντας σε μια μεγάλη λεωφόρο, μπροστά στα μάτια μιας κυρίας έγινε ένα τροχαίο ατύχημα, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί σοβαρά ένας νέος. Με τη βοήθεια κάποιων ανθρώπων, έβαλαν στο αυτοκίνητο της το άγνωστο παλικάρι, περίπου 20 ετών, να το μεταφέρει στο εφημερεύον νοσοκομείο.

Το παλικάρι αιμορραγούσε, η κυρία έφτασε στο νοσοκομείο όσο πιο γρήγορα μπορούσε.
Οι τραυματιοφορείς της βάρδιας το πήραν μέσα. Μπήκε μαζί τους και η κυρία, για να μάθει ποιος είναι, και να ειδοποιήσει τους συγγενείς του. Οι γιατροί της βάρδιας διέγνωσαν πως έπρεπε να μπει επειγόντως στο χειρουργείο. Ειδοποίησαν τον χειρούργο, ο οποίος όμως για να τον χειρουργήσει ήθελε 1000 δολάρια. Το είπαν στην κυρία, η οποία όμως τους εξήγησε ότι δεν γνώριζε αυτό το παλικάρι.

Εξήγησαν και στον γιατρό αλλά αυτός ανένδοτος, ήθελε πρώτα τα χρήματα...

Η ώρα κυλούσε και η κυρία βλέποντας το παλικάρι να αργοπεθαίνει, είπε: 

 

"Ξεκινήστε να το σώσετε και πάω να σας φέρω εγώ τα χρήματα".

Η ΠΑΛΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΟΓΙΣΜΟΥΣ, του π. Νίκωνα, Νέα Σκήτη

 

Η ΠΑΛΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΟΓΙΣΜΟΥΣ

- Μια υπέροχη ομιλία του π. Νίκωνα, Νέα Σκήτη -

Οι άνθρωποι σκέπτονται περισσότερο από όσο αναπνέουν. Σε μια αναπνοή μπορούμε να κάνουμε χίλιες σκέψεις, και αυτό είναι κάτι που δεν το σκεπτόμαστε. Δε σκεπτόμαστε ότι οι σκέψεις που κάνουμε σχηματίζουν τον χαρακτήρα μας, διαμορφώνουν την προσωπικότητά μας, οι σκέψεις που κάνουμε μας δίνουν την ταυτότητά μας και παρουσιάζουν αυτό που είμαστε, σε τέτοιο σημείο που ένας Αμερικανός φιλόσοφος λέει: “είστε αυτό που σκέπτεστε”.

 

Ολόκληρη η ζωή μας είναι αποτέλεσμα των σκέψεών μας, μπορούμε με τις σκέψεις μας για παράδειγμα να αλλάξουμε το μέλλον μας, το μέλλον μας δεν είναι δεδομένο, δεν υπάρχει γραφτό, δεν υπάρχει κισμέτ, εμείς θα αποφασίσουμε ποιο θα είναι το μέλλον μας. Με τις σκέψεις μας μπορούμε να κάνουμε και τον Θεό να αλλάξει το μέλλον που είχε κατά νου Του για μας.

 

Όσο απίστευτο και να ακούγεται αυτό, όσο εξωφρενικό και να ακούγεται, είναι η ίδια η διδασκαλία της Αγίας Γραφής. Το βλέπουμε για παράδειγμα στην ιστορία του Ιωνά και της Νινευί. Μια πόλη μεγάλη αμάρτησε, ο Θεός αποφασίζει να καταστρέψει τον λαό αυτό. “Νινευί καταστραφήσεται”.

Πήρε μία απόφαση, αυτό θα είναι το μέλλον της Νινευί. Πηγαίνει ο Ιωνάς κηρύσσει μετάνοια και μετανοούν οι Νινευίτες κι αλλάζει και ο Θεός την γνώμη Του. “Και μετενόησεν ο Θεός” λέει επί λέξη η Αγία Γραφή και όλος ο κόσμος σώθηκε. Τι μπορεί να κάνει μια αλλαγή στις σκέψεις μας, πώς προετοιμάζει το μέλλον μας.

 

Να κάνουμε μία διάκριση: 

Άλλο είναι η σκέψη, άλλο είναι ο λογισμός. 

Πολλές φορές ταυτίζονται λέμε μου 'ρθε μια σκέψη έχω έναν λογισμό. Το ίδιο είναι, αλλά στην κυριολεξία ο λογισμός είναι η σκέψη που επιμένει, όχι μια σκέψη που πέρασε απλώς και έφυγε.

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΜΙΑΣ ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ - 8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

✟ 8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΜΙΑΣ ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ

Οι προσευχές εισακουστήκαν,
της Άννας και του Ιωακείμ
Και μια μικρή Βασίλισσα γεννήθηκε,
με θαύμα στην Ιερουσαλήμ!
.................✢ ❂ ✢...................
Θεέ μου, τι γλυκό μωρό είναι αυτό…
Πράγματι, άξιζε κάθε προσμονή!
Όλοι στη θέα του μένουν εκστατικοί…
Τι αθώα ματάκια… Τί αγγελική μορφή!
.................✢ ❂ ✢...................
Η Άννα δακρύζει, στρέφεται σε προσευχή:
Κύριε μου απέραντα σε ευχαριστώ…
Μας έλυσες την ατεκνία, εμένα και του Ιωακείμ.
Μάνα με αξίωσες να γίνω, είναι μεγάλη μου τιμή!

ΕΣΕΙΣ ΕΙΣΤΕ ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΤΗΣ ΓΗΣ (Ματθ. 5,13)

"ΕΣΕΙΣ ΕΙΣΤΕ ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΤΗΣ ΓΗΣ".

Εάν το αλάτι όμως διαφθαρεί, με τι τρόπο θα αποκτήσει πάλι την αλμύρα του; Δεν χρησιμεύει πλέον σε τίποτε, παρά να ριχτεί έξω, και να καταπατιέται από τους ανθρώπους. (Ματθ. 5,13)

Αυτά τα λόγια είπε ο Ιησούς κοιτώντας τους μαθητές Του…
Άραγε σήμερα, ποιοι είναι οι πλησιέστεροι μαθητές του Ιησού;
Μήπως δεν είναι «οι πνευματικοί πατέρες», «οι ιερείς», «οι ιεροκήρυκες», «οι ιεραπόστολοι», «οι μοναχοί», και γενικά όλοι όσοι φοράνε το ράσο της αφιέρωσης; Αυτούς δεν έχουμε για φάρους και οδηγούς μας, ωσότου να φτάσουμε στο λιμάνι της αγάπης του πολυαγαπημένου μας Θεού;

Ας μην ξεχνάμε αδελφοί μου, όμως, ότι κι αυτοί είναι άνθρωποι, εκλεκτοί μεν, αλλά γεννημένοι στον ίδιο κόσμο που γεννηθήκαμε κι εμείς, ασθενείς και αδύναμοι, με τους ίδιους πειρασμούς και αδυναμίες…
Η διαφορά των υπόλοιπων ανθρώπων μαζί τους είναι πως οι «αφιερωμένοι» αγωνίζονται για χάρη του Ιησού να ξεφύγουν από τα δίκτυα του σατανά και επιδιώκουν νύχτα μέρα να βρίσκονται στην αγκαλιά του Πατέρα μας!
Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι ΠΑΝΤΑ και ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ τα καταφέρνουν...

ΤΟ ΕΝ ΧΩΝΑΙΣ ΘΑΥΜΑ (μεταγλωτισμένο για παιδιά)

Το "Εν Χώναις" (Κολασσαίς της Φρυγίας) θαύμα 

του Αρχαγγέλου Μιχαήλ 

(εορτάζεται στις 6 Σεπτεμβρίου).

ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ: "Κόρη μου, να πηγαίνεις την Κυριακή στην Εκκλησία..."

ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ:

 "Κόρη μου, να πηγαίνεις την Κυριακή στην Εκκλησία..."

Σ’ ένα από τα μεγάλα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας συνέβη το εξής περιστατικό. Η μητέρα μιας κοπέλας, καλή και ευσεβής, έφυγε για την αιώνια Βασιλεία του Θεού. Πράγματι, ήταν μια γνήσια χριστιανή σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής της. Την Κυριακή, εκτός αν ήταν άρρωστη, πρωί-πρωί ξεκινούσε για την Εκκλησία κι εκεί η καθαρή και φιλόθεη ψυχή της πραγματικά συναντούσε κι ερχόταν σε επικοινωνία με τον Θεό. Συχνά-πυκνά κοινωνούσε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, που της έδινε ζωή και δύναμη.

Και η κόρη της καλή κοπέλα ήταν, αλλά μετά τον θάνατο της μητέρας της αραίωσε τον εκκλησιασμό και δεν πήγαινε τακτικά στην Εκκλησία. Κι αν πήγαινε, πήγαινε προς το τέλος.

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΜΑ (+ 2 Σεπτεμβρίου)

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΜΑ

(Εορτάζει στις 2 Σεπτεμβρίου)

1. Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ

Ο άγιος Μάμας, ο ένδοξος αυτός μάρτυρας του Χριστού, γεννήθηκε το 206 μ.Χ. στην πόλη Γάγγρα της Παφλαγονίας. Η συγκινητική και περιπετειώδης ιστορία της ζωής του αρχίζει από τότε που ήταν ακόμα νεογέννητο μωρό... Γεννήθηκε στη φυλακή, όπου οι ειδωλολάτρες είχαν κλείσει τους αγίους γονείς του. Την απόλυτη ορφάνια την γνώρισε από τις πρώτες κιόλας μέρες της ζωής του, αφού αμέσως σχεδόν με την γέννησή του είχαν πεθάνει και οι δύο γονείς του.
Ο πατέρας του λεγόταν Θεόδοτος και η μητέρα του Ρουφίνα. Η θέση τους μέσα στην κοινωνία της Παφλαγονίας δεν ήταν ευκαταφρόνητη, αφού κατείχαν το μεγάλο και ένδοξο τίτλο των Πατρικίων. Ήταν και οι δυο τους πολύ καλοί και ενάρετοι άνθρωποι. Αγαπούσαν όλους τους ανθρώπους και ιδιαιτέρως τους φτωχούς και τους δυστυχισμένους. Ένα μεγάλο μέρος από την περιουσία τους, το χρησιμοποιούσαν σε φιλανθρωπίες και διάφορες ελεημοσύνες. Για τον λόγο αυτό, όλοι τους αγαπούσαν και τους σεβόντουσαν.

Εκείνη την εποχή είχε φθάσει και στην πόλη τους το κήρυγμα του Χριστιανισμού.
Η υπέροχη διδασκαλία του Ευαγγελίου, η αγάπη προς όλους καθώς και η αυστηρή ηθική ζωή, που ήταν το κέντρο της νέας θρησκείας, εντυπωσίασαν τους δυο αυτούς ενάρετους ανθρώπους.
Μάλιστα, ήταν από τους πρώτους που ασπάστηκαν το Χριστιανισμό και απέρριψαν την ανόητη θρησκεία των ειδώλων. Γι’ αυτούς, οι δύο θρησκείες ήταν τόσο εκ διαμέτρου αντίθετες ως προς την αλήθεια, όσο η μέρα με τη νύχτα και το φως με το σκοτάδι.

Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ;

Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ;

(Αγ. Σιλουανού Αθωνίτη)

Στην αρχή ο άνθρωπος προσελκύεται από το Θεό με τη δωρεά της χάρης, κι όταν έχει πια προσελκυσθεί, τότε αρχίζει μακρά περίοδος δοκιμασίας. Δοκιμάζεται η ελευθερία του ανθρώπου και η εμπιστοσύνη του στο Θεό, και δοκιμάζεται «σκληρά».

Στην αρχή οι αιτήσεις προς το Θεό, μικρές και μεγάλες, ακόμη και οι παρακλήσεις πού μόλις εκφράζονται, εκπληρώνονται συνήθως με γρήγορο και θαυμαστό τρόπο από το Θεό.

Όταν όμως έλθει η περίοδος της δοκιμασίας, τότε όλα αλλάζουν και σαν να κλείνεται ο ουρανός και να γίνεται κουφός σ' όλες τις δεήσεις.

Για το θερμό χριστιανό όλα στη ζωή του γίνονται δύσκολα. Η συμπεριφορά των ανθρώπων απέναντί του χειροτερεύει, παύουν να τον εκτιμούν αυτό πού ανέχονται σ' άλλους, σ' αυτόν δεν το συγχωρούν, η εργασία του πληρώνεται, σχεδόν πάντοτε, κάτω από το νόμιμο, το σώμα του εύκολα προσβάλλεται από ασθένειες. Η φύση, οι άνθρωποι, όλα στρέφονται εναντίον του.

Η ΕΥΧΗ ΤΗΣ ΦΑΝΟΥΡΟΠΙΤΑΣ

  

Η ΕΥΧΗ ΤΗΣ ΦΑΝΟΥΡΟΠΙΤΑΣ

Πολλοί επικαλούμαστε τον Άγιο Φανούριο να μεσιτεύσει στον Κύριο για να βρούμε κάτι που χάσαμε, να μας φανερώσει μια απάντηση, ακόμα και να μας βοηθήσει σε θέματα υγείας και αρρώστιας... 

Και ο άγιος Φανούριος δεν μας χαλάει χατήρι! Όσες φορές με πίστη και ευγενική αδελφική αγωνία τον παρακαλάμε για κάτι, μας κάνει αισθητή την παρουσία του, μεσολαβεί και θαυματουργικά μας διώχνει την αγωνία, φανερώνοντάς μας αυτό που τόσο έχουμε ανάγκη... 

Η παράδοσή μας, καθιέρωσε να συνοδεύεται το αίτημα μας με μια φανουρόπιτα ευγνωμοσύνης, την οποία αφού ψήσουμε και ζητήσουμε την ευλογία του Κυρίου στην Εκκλησία, την μοιράζουμε σε άγνωστους, γνωστούς και φίλους ή σύμφωνα με τις κατά τόπους παραδόσεις σε 7 σπίτια που έχουν κάποια Μαρία. 

Ο Άγιος Φανούριος αναφέρει η Ιερά Παράδοση, παρακάλεσε με δάκρυα πόνου τους πιστούς να μην δίνουν τίποτα σε αυτόν, αλλά ό,τι κάνουν να γίνεται για την ψυχή της μάνας του και η προσευχή του λέγεται ότι εισακούστηκε στον Θεό.

Γι΄αυτό, και όποιος την τρώει λέει: "Θεός συγχωρέσει του αγίου Φανουρίου την μάνα".

   Κατά την παρασκευή της φανουρόπιτας συνηθίζεται μάλιστα να διαβάζεται η παρακάτω ευχή:

~..+..~

Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Ουράνιος Άρτος, 

ο της βρώσεως της μενούσης εις τον αιώνα 
πλουσιοπάροχος χορηγός, 
ο δοτήρ των αγαθών,
ο δέ Ηλιού τροφήν αγεώργητον πηγάσας, 

η ελπίς των απηλπισμένων, 

η βοήθεια των αβοηθήτων και σωτηρία των ψυχών ημών.
Ευλόγησον τα δώρα ταύτα 

και τους ταύτα σοι προσκομίσαντας, 

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ...

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ... 

 
Γεννήθηκε το 1926 σ΄ ένα νησί της Δωδεκανήσου. Όλη την παιδική ηλικία την έζησε παίζοντας με τα χριστιανόπαιδα, ενώ ο ίδιος ήταν Μουσουλμάνος. Τις παραμονές των χριστιανικών γιορτών μαζί με τα παιδιά του χωριού έτρεχε στα κάλαντα παίζοντας με την φλογέρα του. Το σπίτι πού έμεναν ήταν ένας σταύλος.

Εκεί τη νύχτα της παραμονής των Χριστουγέννων -μετά τα κάλαντα- και αφού είχε ξαπλώσει για να κοιμηθεί, αισθάνεται να ανοίγει η πόρτα και μπροστά του να εμφανίζεται ο Χριστός. Φορούσε άσπρο χιτώνα, το πρόσωπο του ήταν χαμογελαστό και του είπε: 

 
«Ήρθα για σένα, είσαι δικό μου παιδί» και εξαφανίστηκε. 

H ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

H ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Η Κοίμηση της Θεοτόκου είναι Θεομητορική εορτή των Χριστιανικών Εκκλησιών, η οποία εορτάζεται στις 15 Αυγούστου.

Στην γλώσσα της Χριστιανοσύνης δεν έχουμε θάνατο της Παναγίας αλλά Κοίμηση. Πότε όμως εκοιμήθη η Θεοτόκος;

Η Παράδοση και οι γραπτές μαρτυρίες, που σωθήκανε λένε, ότι η Παναγία έζησε έντεκα χρόνια μετά την Ανάληψη τού Κυρίου.

Τριών ετών η Παναγία πήγε στον Ναό. Στα δεκαέξι μνηστεύθηκε τον Ιωσήφ. Στα 49 της ανελήφθη ο Κύριος. Και στο εξηκοστό έκοιμήθη.

Έζησε πάντα στα Ιεροσόλυμα, εκεί που ο Θεάνθρωπος θυσιάστηκε για τη σωτηρία της ανθρωπότητος και θριάμβευσε με την ένδοξη Ανάστασή Του…

Η Παναγία ανέβαινε συχνά στο όρος των Ελαιών, από το οποίο ανελήφθηκε ο Κύριος. Εκεί με ιερή συγκίνηση προσευχόταν στον Ουράνιο Πατέρα και στον Υιόν της.

ΤΟ ΧΑΤΙΡΙ ΠΟΥ ΖΗΤΑΕΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

ΤΟ ΧΑΤΙΡΙ ΠΟΥ ΖΗΤΑΕΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Εμείς, όλοι όσοι αγαπάμε την Παναγία και την έχουμε σαν Μάνα δικιά μας, αφού είναι πραγματικά Μάνα δικιά μας, ας της κάνουμε το μεγάλο της χατίρι. Ποιο είναι αυτό;

Θα ήθελε, όπως εσείς αγαπάτε τα παιδιά σας πάρα πολύ και γι’ αυτά θυσιάζεστε και γι’ αυτά κάνετε τα πάντα, έτσι να μην ξεχνάτε το δικό της Γιό.

Ικετεύει τον καθένα από εμάς, όλους μας, να λατρέψουμε τον Γιό της, όχι μονάχα σαν Θεό, αλλά και σαν άνθρωπο, σαν μωρό. Όχι μόνο σαν Υιό του Θεού, αλλά και σαν Γιό του ανθρώπου. Σαν Υιός του Θεού είναι ένα με τον Πατέρα, αλλά σαν Υιός του ανθρώπου έγινε σπλάχνο, έγινε βρέφος, έγινε μικρό παιδάκι, που χώθηκε σε μια αγκαλιά. «Μαμά» την φώναζε την Παρθένο Μαρία. Ξέρετε πως το φώναζε το μωρό της Εκείνη; «Μωρό μου! Βρέφος μου! Αγάπη μου! Λατρεία μου! Χαρά μου! Ουρανέ μου!» Και μέσα στην καρδιά της εκείνο γλυκοσπαρταρούσε στον μητρικό της έρωτα.

Θέλω να πω με όλα αυτά, ότι αυτό είναι το πιο μεγάλο δώρο, που σήμερα θα μπορούσαμε να της δώσουμε. Όλοι να αγαπήσουμε τον Γιό της, όπως Τον αγάπησε κι Εκείνη. Όλοι να μην κάνουμε λάθη και αμαρτίες και να πικραίνουμε τον Γιό της. Και όσοι έχουμε κάνει λάθη και όσοι έχουμε κάνει αμαρτίες, οποιοδήποτε λάθος κι αν είναι αυτό, θα ήθελε μονάχα μια χάρη να της κάνουμε, να γονατίσουμε μπροστά στον Γιό της και να Του πούμε:

OΠΟΙΟΣ ΜΕ ΦΩΝΑΖΕΙ, ΕΙΜΑΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ!

 

OΠΟΙΟΣ ΜΕ ΦΩΝΑΖΕΙ, ΕΙΜΑΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ!

Όποιος με φωνάζει, είμαι δίπλα του, λέει η Παναγία, ανεξάρτητα αν είναι δίκαιος ή άδικος. Ανεξάρτητα αν είναι άγιος ή αμαρτωλός. Όταν με φωνάζουν άγιες ψυχές δεν μπορείτε να φανταστείτε τη χαρά μου. Το πανηγύρι που κάνει η μητρική μου καρδιά, όταν βλέπω άντρες και γυναίκες να αγωνίζονται με θυσιαστική αγάπη, να λατρέψουν τον Θεό Πατέρα και να υπηρετήσουν τον Μοναχογιό μου. Τότε στέκομαι εκεί δίπλα και ικετεύω τον Θεό, να τους αγιάσει και να τους φωτίσει και να τους κάνει άστρα φωτεινά. Να λάμπουν μέσα σ’ αυτής της γης τη σκοτεινιά και να φωτίζουν με τη διδασκαλία τους και τη ζωή τους, τους συνανθρώπους τους.

Λογής και λογής άνθρωποι...

 

Λογής και λογής άνθρωποι...

Κάποιοι χορταίνουν με ένα στραγάλι, άλλοι με ένα μήλο...
 

Κάποιοι χορταίνουν μ' ένα πιάτο φαί, κι άλλοι θέλουν ένα ταψί ολόκληρο...
 

Είναι κι αυτοί που τους αρκεί μια βόλτα στην περίβολο του σπιτιού τους.
 

Είναι κι εκείνοι που τ' όνειρό τους είναι να κάνουν τον γύρο της Ελλάδας, μα, είναι κι άλλοι που θα αναπαυτούν μόνο εάν γυρίσουν όλη την Ευρώπη...
 

Είναι κι άλλοι που ονειρεύονται να δουν με τα μάτια τους τον κόσμο όλο...
 

Είναι πάλι κι αυτοί που δεν τους φτάνει η γη και λαχταράνε να πατήσουν στο φεγγάρι...
 

Είναι τέλος κι αυτοί, οι λίγοι, οι άπληστοι, που ζητάν κι άλλα περισσότερα...

Υπάρχουν όμως και αυτοί που ξέρουν πως το πιο όμορφο και ξεκούραστο ταξίδι της ψυχής είναι  "η προσευχή" και μόνος ασφαλής προορισμός τους "ο γλυκύτατος Κύριος μας Ιησούς Χριστός"!

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ!!!

Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ

Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ

ΞΕΡΕΤΕ ΜΑΝΕΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΚΠΕΜΠΕΤΕ ΓΑΛΗΝΗ;

Όταν καταφέρετε να μιμηθείτε αυτή την υπέροχη κοπέλα, αυτή την υπέροχη μικρή Βασίλισσα του Ουρανού, την Παναγία Μητέρα μας!

Δύο πράγματα έκανε:

ΤΟ ΠΡΩΤΟ, σιωπούσε, αλλά μέσα της όμως μιλούσε. Σιωπούσε στα λόγια του κόσμου και μιλούσε συνέχεια στο Θεό της για το μονάκριβο θησαυρό της.

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ, μέσα από τα μάτια και την καρδιά της, αν και την έβλεπες σιωπηλή, έβγαζε τέτοιο φως, τέτοια λατρεία, χαρά και τέτοια αγάπη, που νόμιζες ότι μοναδικά μόνο εσένα αγαπούσε.

Πείτε μου, πολλές φορές μεταξύ σας, σαν ερωτευμένοι με το σύντροφό σας, δεν νιώθατε όμορφα έστω κι αν δεν είπατε πολλά λόγια, αλλά σας αρκούσε που νιώθατε στην ματιά του άλλου τον έρωτα της καρδιάς του;

Ποιος ήταν πιο δυνατός;

Αυτός ο έρωτας της σιωπηλής λατρείας ή όλα εκείνα τα ψεύτικα λόγια, «είσαι η μοναδική μου αγάπη, είσαι η χαρά μου, είσαι το ένα μου, είσαι το άλλο» και μετά από λίγο έλεγε και άλλα που δεν ταίριαζαν τα λόγια με τις πράξεις του;

-Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΛΑΤΡΕΙΑ!

Αυτό έκανε και η Παναγία μας!

(απόσπασμα από κήρυγμα του π. Ελπιδίου Βαγιανάκη)

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΛΙΓΟΙ…

 

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΛΙΓΟΙ…

Το μυστήριο του θεϊκού έρωτα, λέει ο Κύριος, δεν αποκαλύπτεται σε κανέναν, παρά μονάχα σε εκείνους που ερχόμενοι στην Εκκλησία Με αναζητούν πραγματικά και με πολύ αγάπη Με παίρνουν μέσα τους κάθε φορά που αναγνωρίζουν την σταυρική Μου θυσία και προσέρχονται ταπεινά να μεταλάβουν. Όλοι οι υπόλοιποι, που λέτε πως Με αγαπάτε και Με αναγνωρίζετε σαν Θεό σας και Με αναγνωρίζετε σαν Δάσκαλό σας και Με αναγνωρίζετε σαν Κυρίαρχο σας, απλώς έρχεστε στην Εκκλησία, για να ακούσετε τα θεϊκά λόγια, να ψάλετε και εσείς, να προσευχηθείτε, αλλά ποτέ σας δεν θα υπερβείτε το «κατ’ εικόνα», για να μπείτε στο «καθ’ ομοίωση». Απλώς παραμένετε εκεί στο «κατ’ εικόνα», απλά να Με γνωρίζετε, απλά να έχετε την δυνατότητα, αλλά όμως να μην εφαρμόζετε το «καθ’ ομοίωση».

Εκείνοι που πραγματικά θέλουν να πετύχουν το «καθ’ ομοίωση», είναι αυτές οι πολλοί λίγες ερωτευμένες ψυχές με Εμένα, και το λέω αυτό με πολύ θλίψη, που θέλουν νοσταλγικά, θεϊκά, ερωτικά να έλθουν να Με πάρουν στην καρδιά τους και να γίνω Εγώ ο Βασιλιάς τους. Τότε, ο Θεός Πατέρας Μου, την ώρα που προσέρχονται για να μεταλάβουν, μας ενώνει και μας κάνει ένα, Εμένα και το σπλάχνο Μου. Γινόμαστε ένα… και σαν ένα, στην ανθρώπινη Μου φύση, βοηθάω το σπλάχνο Μου πως να προσευχόμαστε μαζί στον Θεό Πατέρα μας.

«Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ!» (Οσίου Παϊσίου)

«Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ!»

Ο περισσότερος κόσμος της εποχής μας είναι μορφωμένος κοσμικά και τρέχει με την κοσμική μεγάλη ταχύτητα. Επειδή όμως του λείπει ο φόβος του Θεού - “αρχή σοφίας φόβος Κυρίου” (Ψαλμ. 110, 10), λείπει το φρένο, και με ταχύτητα, χωρίς φρένο, καταλήγει σε γκρεμό. 

 

Οι άνθρωποι είναι πολύ προβληματισμένοι και οι περισσότεροι πολύ ζαλισμένοι. Έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους. Σιγά - σιγά κατευθύνονται προς το να μην μπορούν να ελέγχουν τον εαυτό τους. Αν αυτοί που έρχονται στο Άγιον Όρος είναι τόσο πολύσυγχυσμένοι, τόσο μπερδεμένοι, με τόσο άγχος, σκεφθήτε οι άλλοι που είναι μακριά από τον Θεό, από την Εκκλησία, πως θα είναι!

Και βλέπεις σε όλα τα κράτη φουρτούνα, ζάλη μεγάλη!  Ο καημένος ο κόσμος -ο Θεός να βάλει το χέρι Του!- βράζει σαν την χύτρα ταχύτητος. 

 

Και οι μεγάλοι πως τα φέρνουν! Μαγειρεύουν-μαγειρεύουν, τα ρίχνουν όλα στην χύτρα ταχύτητος και σφυρίζει τώρα η χύτρα! Θα πεταχθεί σε λίγο η βαλβίδα! Είπα σε κάποιον που είχε μια μεγάλη θέση: “Γιατί μερικά πράγματα δεν τα προσέχετε; Τι θα γίνει;” “Πάτερ μου, μου λέει, λίγο χιόνι ήταν πρώτα το κακό, τώρα έχει γίνει ολόκληρη χιονοστιβάδα. Μόνο ένα θαύμα μπορεί να βοηθήσει”.

 

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΓΟΥΣΤΟΥ;

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΓΟΥΣΤΟΥ;

Η νηστεία του Δεκαπενταύγουστου ξεκινάει στις 1 Αυγούστου και τελειώνει στις 14 Αυγούστου. Νηστεύουμε για να τιμήσουμε την Παναγία και να την ικετεύσουμε να μεσιτεύει στον Υιό της και Θεό μας για τις ψυχές μας.

Τη νηστεία αυτή την λέμε αυστηρή γιατί πρσπαθούμε να νηστέψουμε όλες τις μέρες, εκτός Σαββάτου και Κυριακής, που γίνεται κατάλυση οίνου και ελαίου. Ανήμερα της εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, στις 6 Αυγούστου, τρώμε ψάρι, τιμώντας ιδιαίτερα αυτή τη σπουδαία δεσποτική εορτή. Άν η 15η Αυγούστου συμπέσει Τετάρτη ή Παρασκευή τότε γίνεται κατάλυση μόνον ιχθύος.

Η νηστεία είναι εντολή του Θεού, η πρώτη και πιο παλιά από όλες. Την έδωσε ο Θεός για πρώτη φορά στον Αδάμ και την Εύα μέσα στον παράδεισο, λέγοντάς τους ότι μπορούν να τρώνε από όλους τους καρπούς εκτός από τον απαγορευμένο καρπό.

Τι λένε οι Άγιοι για τους κληρικούς και μοναχούς των εσχάτων χρόνων;

 Τι λένε οι Άγιοι για τους αρχιερείς, κληρικούς και μοναχούς των εσχάτων χρόνων;

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

«Οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι και ασεβέστεροι των όλων» προφητεύει για τα έσχατα χρόνια ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

(«Ο Πατροκοσμάς», Προφητεία 57η , σελ. 39)

Ο Άγιος Ιππόλυτος

«Οι ποιμένες ως λύκοι γενήσονται. Οι ιερείς το ψεύδος ασπάσονται. Οι μοναχοί τα του κόσμου ποθήσουσιν…» γράφει για την εποχή του Αντιχρίστου ο άγιος Ιππόλυτος.

(Άγιος Ιππόλυτος ΒΕΠΕΣ 6, 278)

"Θεέ μου, Πάρε με". Θαυμαστό περιστατικό ιερέα για τη μεταθανάτια ζωή

+ Θεέ μου, πάρε με! +

ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΙΕΡΕΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΑ ΖΩΗ

"Θεέ μου, πάρε με!" Πόσοι άνθρωποι σε δύσκολες στιγμές δεν το λένε!

Οι περισσότεροι όμως δε γνωρίζουν ότι είναι αμαρτία κι ότι αποτελεί έλλειψη υπομονής κι ελπίδας στη βοήθεια του Θεού.

Το ακόλουθο περιστατικό, το βεβαιώνει ξεκάθαρα. Το διηγήθηκε με πολλή ταπείνωση και συναίσθηση ένας σεβαστός ιερέας, ο οποίος έχει πνευματικά παιδιά και στην επαρχία και στην Αθήνα.

Είπε: «Εγώ, αφ’ ότου έγινα ιερέας, με κυνήγησε η συκοφαντία (το σύγχρονο μαρτύριο). Πότε με τον έναν τρόπο, πότε με τον άλλον, με πίκραιναν και με καταρράκωναν πολλοί, με ψευδείς κατηγορίες. Αυτό γινόταν επανειλημμένα. Τόσο πόνεσα και τόσο κουράστηκα, που λύγισα κι αρκετές φορές είπα: "Θεέ μου, πάρε με!". Και τελικά, με πήρε».

Ο ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ (+28 Ιουλίου)

Ο ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ

(Η μνήμη της εορτάζεται στις 28 Ιουλίου)

1. ΤΗΝ ΔΙΑΛΕΓΟΥΝ ΓΙΑ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ

H αγία  Ειρήνη, η Ηγουμένη της Μονής του Χρυσοβαλάντου, καταγόταν από την Καππαδοκία της Μικράς Ασίας. Γεννήθηκε το 835 μ.Χ. όταν ακόμα βασίλευε στο Βυζάντιο ο εικονομάχος αυτοκράτορας Θεόφιλος.

Ο αυτοκράτορας αυτός έγραψε μια από τις χειρότερες σελίδες στην ιστορία της Εκκλησίας μας, γιατί ήταν ένας από τους πιο σφοδρότερους διώκτες των αγίων Εικόνων. Όταν το 842 μ.Χ. πεθαίνει, αναλαμβάνει την διακυβέρνηση του Βυζαντινού κράτους η ευσεβεστάτη σύζυγός του Θεοδώρα, μέχρι να ενηλικιωθεί ο γιος του ο Μιχαήλ Γ΄ , ο επονομαζόμενος μέθυσος.

Ο ατίθασος όμως και υπερβολικά ζωηρός χαρακτήρας του νεαρού Μιχαήλ, φοβίζει την μητέρα του Θεοδώρα και την υποχρεώνει να λάβει δραστικά μέτρα για να τον γλυτώσει από τις διάφορες κακοτοπιές της ζωής, που θα είχαν φοβερό αντίκρισμα στην πορεία του κράτους.

Αφού λοιπόν συνεννοείται με τον αδελφό της τον πρωθυπουργό Βάρδα και την γυναίκα του, αποφασίζουν να βρουν μια πολύ όμορφη, έξυπνη, συνετή και ηθική κοπέλα για να τον παντρέψουν.

Σαν τέτοια, επέλεξαν την δεκαπεντάχρονη Ειρήνη από την Καισάρεια της Καππαδοκίας, που ήταν αδελφή της γυναίκας του Βάρδα και είχε ένδοξη, αρχοντική και πολύ πλούσια καταγωγή.

 Όλη η Καππαδοκία εξάλλου μιλούσε για την ομορφιά, τις αρετές και τα πολλά χαρίσματα που στόλιζαν την Ειρήνη, την πανέμορφη δεύτερη κόρη του ένδοξου στρατηγού της Καππαδοκίας.

Όρισαν λοιπόν ημερομηνία γάμου και έστειλαν την αυτοκρατορική φρουρά να συνοδέψει την μελλόνυμφο καλλονή από την Καισάρεια του Πόντου στην ξακουστή πρωτεύουσα του Βυζαντινού κράτους.

Ο ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ (+26 Ιουλίου)

Ο ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

(η μνήμη της εορτάζεται στις 26 Ιουλίου)

Σαν το πλήθος των άστρων που στολίζουν τον απέραντο ουρανό, και ακόμα περισσότεροι, είναι εκείνοι που αγάπησαν σ’ αυτή τη γη με όλη τους την καρδιά τον μοναδικό Βασιλιά ουρανού και γης, τον Δημιουργό όλου του κόσμου, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό.

Ανάμεσα τους, άνδρες και γυναίκες, μεγάλοι και μικροί, πλούσιοι και φτωχοί, ασήμαντοι άνθρωποι αλλά και βασιλιάδες.

Αν και γνώριζαν όλοι ότι η αγάπη και η αφοσίωσή τους στον γλυκύ Ιησού υπήρχε περίπτωση να τους έφερνε αντιμέτωπους με τον μίσος των φανατικών ειδωλολατρών και κατά συνέπεια με φριχτά μαρτύρια που έφταναν ως τον θάνατο, ωστόσο, με τίποτε σ’ αυτή τη γη δεν ήθελαν να ανταλλάξουν το πιο πολύτιμο που έκαιγε μέσα στην καρδιά τους.

Τι ήταν αυτό;

Ήταν η απέραντη σαν τη θάλασσα και πιο πύρινη από τη λάβα, που βγαίνει από τα στήθη της γης, μέσα από τα ηφαίστεια, η γλυκιά αγάπη και θείος έρωτας στο Βασιλιά Χριστό, που έκαιγε μέρα - νύχτα, αδιάκοπα μέσα στην καρδιά τους.  

Η απέραντη αυτή γλυκιά αγάπη που είχαν στην καρδιά τους, μαζί με το παράδειγμά τους, γινόταν φως, φως λαμπρό που φώτιζε και καθοδηγούσε αναρίθμητες ψυχές, που αναζητούσαν με αγωνία τον αληθινό δρόμο για την πραγματική ευτυχία σ’ αυτή τη γη αλλά και την απόκτηση της αιώνιας ζωής.

Έτσι, οι γλυκές αυτές ουράνιες υπάρξεις, μέσα στις οποίες κατοικούσε ο ίδιος ο Θεός, γινόντουσαν ολόδροσες πηγές στις οποίες κατέφευγαν πλήθη ανθρώπων για να ξεκουραστούν και να δροσιστούν από τα γάργαρα νερά της θείας ευλογίας που σκορπούσαν τα αγιασμένα λόγια τους.

Ένας τέτοιος άγγελος, σταλμένος από τον ουρανό να γίνεται άλλοτε φωτεινό αστέρι για να φωτίζει τα σκοτάδια και άλλοτε να γίνεται ολόδροση πηγή για να δροσίζει από τον καύσωνα της αμαρτίας τους ταλαίπωρους ανθρώπους από τις πανουργίες του σατανά είναι και η πανέμορφη νύμφη του Χριστού, η μεγαλομάρτυς αγία Παρασκευή.   

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΕΥΧΩΝ

Κοντά στα περίχωρα της Ρώμης, σε ένα πανέμορφο τοπίο, ψηλά σε ένα μικρό λόφο που το στόλιζαν πλήθος τα δένδρα και τα λουλούδια, είχε κτισμένο το σπίτι του ένας ευσεβής και πλούσιος χριστιανός, ο Αγάθων. Μαζί με την επίσης ευσεβή γυναίκα του, την Πολιτεία, ήταν γνωστός σε όλους για τις πολλές αρετές που τον στόλιζαν αλλά πιο πολύ για το πλήθος τις καλοσύνες και φιλανθρωπίες που έκανε.

Πλήθος ήταν οι φτωχοί που έβρισκαν στο χριστιανικό αυτό σπίτι αγάπη, φαγητό αλλά και μια ευσπλαχνική καρδιά για τους να ανακουφίσει με λόγια και με πράξεις από τις πίκρες, τα βάσανα και τις ταλαιπωρίες της ζωής τους.

Αυτοί όμως που σκορπούσαν σ’ όλο τον κόσμο αγάπη και χαρά, είχαν μια μεγάλη λύπη και πόνο στην δική τους καρδιά.

Ποια ήταν η αιτία;

Δεν τους είχε ακόμα χαρίσει ο Θεός το πιο μεγάλο δώρο που δίνει σ’ όλους εκείνους που ακολουθούν την ιερή πορεία του γάμου, ένα παιδί!

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΑΣΤΕΙΟ ΝΑ ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ! (Πατερική διήγηση)

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΑΣΤΕΙΟ ΝΑ ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ!

  ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΝΑΧΟ ΙΩΣΗΦ 

Στην Σκήτη του Αγ. Παντελεήμονος στο Κουτλουμούσι, ο μοναχός Ιωσήφ, θέλησε να επισκευάσει, στο πάτωμα της καλύβας του, ένα σανίδι που είχε σπάσει. Καθάρισε το σάπιο, πήρε με ακρίβεια τα μέτρα, έκοψε το σανίδι και πήγε να το τοποθετήσει. Όταν το έβανε στη θέση του, το σανίδι ήταν μεγαλύτερο. Το πήρε, έκοψε το περίσσιο και πήγε πάλι να το τοποθετήσει. Το είδε πως ήταν μικρότερο απ ότι έπρεπε.

Ο Γέρο – Ιωσήφ, ήταν μαραγκός στο επάγγελμα. Παίρνει για δεύτερη φορά τα μέτρα, κόβει άλλο σανίδι στα μέτρα που χρειάζονταν με ακρίβεια, πήγε να το βάλει στη θέση του, αλλά και πάλι περίσσευε, το έκοψε, κι όταν πήγε να το καρφώσει, έγινε μικρότερο. Τότε έχασε την υπομονή του και με θυμό είπε: «Άει στο διάβολο, διάβολε, τι έχεις, τι να σου κάμω για να ταιριάξεις; Τέσσερις φορές σε μέτρησα και τέσσερις σε έκοψα, τώρα τι διάβολο έχεις και δεν ταιριάζεις»;

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΤΟΥ ΘΕΣΒΙΤΗ - 20 Ιουλίου

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΤΟΥ ΘΕΣΒΙΤΗ 

- Η μνήμη του τιμάται στις 20 Ιουλίου -

Ο ΥΙΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

O Προφήτης Ηλίας γεννήθηκε στη Θέσβη της Ιορδανίας (γι’ αυτό και ονομάστηκε Θεσβίτης) περί το 816 π.Χ.

Ο πατέρας του Ηλία λεγόταν Σωβάκ και ήταν άνθρωπος ευσεβής και δίκαιος.

Κατά τη γέννηση του παιδιού του, συνέβη το εξής θαυμαστό γεγονός. Βλέπει σε οπτασία λευκοφορεμένους ωραίους αστραπόμορφους άνδρες να περιστοιχίζουν το βρέφος και να το προσφωνούν

«Ηλία – Ηλία»  που σημαίνει «Θεός μου». Έπειτα, αφού σπαργανώνουν το βρέφος με φωτιά, βάζουν και μέσα στο στόμα του φωτιά για να τη φάει.

_{* * *}

Ο Σωβάκ τρομάζει μ’ όλα αυτά και καταφεύγει στους ιερείς του Ναού του Σολομώντα στην Ιερουσαλήμ, για να τους διηγηθεί το περιστατικό και να του δώσουν εκείνοι μια κατά Θεόν εξήγηση.

Εκεί, οι ιερείς μετά από προσευχή και νηστεία του αποκαλύπτουν:

- Σωβάκ, μη φοβάσαι. Το παιδί σου θα ζει πάντα μέσα στο φως και άγγελοι θα το προστατεύουν σ’ όλη του τη ζωή. Ο ΛΟΓΟΣ του θα είναι απόφαση. Ο ΖΗΛΟΣ του θα είναι πύρινος και Η ΑΓΑΠΗ του για το Θεό μια άσβεστη φλόγα. Μάλιστα, αυτός θα κρίνει τον Ισραήλ δια ΠΥΡΟΣ και ΜΑΧΑΙΡΑΣ.