ΚΥΡΙΕ ΦΩΤΙΖΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΟΥ!

ΚΥΡΙΕ ΦΩΤΙΖΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΟΥ! 

 Μια ομάδα εκδρομέων είχε πάει να επισκεφθεί μια μεγάλη υπόγεια σπηλιά με πάρα πολλές διακλαδώσεις. Είχαν προχωρήσει πάρα πολύ όταν ο οδηγός έκανε ένα αστείο στους επισκέπτες και γύρισε τον γενικό διακόπτη, βυθίζοντας όλη τη σπηλιά μέσα σε ένα πυκνό σκοτάδι.

- Τώρα τους λέει, δεν μπορείτε να βγείτε έξω μόνοι σας. Μόνο εγώ μπορώ να σας βοηθήσω να βγείτε.
 

Όλοι δεν αισθάνονταν και τόσο καλά. Ώσπου κάποιος δεν άντεξε και πανικοβλημένος ζήτησε να ανάψουν τα φώτα γιατί δεν μπορούσε άλλο να υποφέρει το σκοτάδι.

Κι ο οδηγός άναψε τότε αμέσως τα φώτα. 

                                    * * *
Πόσο πολύτιμο είναι το φως για τους ανθρώπους! Χωρίς αυτό πανικοβαλλόμαστε, χάνουμε τον προσανατολισμό μας...
Σκέψου κι εσύ, μήπως ζεις μια ζωή μέσα στο σκοτάδι, μακρυά από τον Χριστό! 
ΕΛΑ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ!
Μόνο ΑΥΤΟΣ μπορεί να σου διώξει τα σκοτάδια της θλίψης, της απόγνωσης και της απελπισίας!

Μόνο ΑΥΤΟΣ μπορεί να σου δώσει χαρά και να γεμίσει τη ζωή σου με αληθινό ΦΩΣ!

Γιατί: Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

Άγιος Αιμιλιανός ο μάρτυς -18 Ιουλίου-

Άγιος Αιμιλιανός

ο μάρτυς
Εορτάζει στις 18 Ιουλίου

Ο Άγιος Αιμιλιανός γεννήθηκε στο Δορόστολο της Θρακικής Μοισίας, τότε που αυτοκράτορας ήταν ο Ιουλιανός ο Παραβάτης.

Ήταν δούλος σε ένα σκληρό και φανατικό ειδωλολάτρη (άλλες πηγές αναφέρουν ότι ήταν γιος τοπικού αξιωματικού ονόματι Σαββατιανού), που όταν έμαθε ότι ο Αιμιλιανός πίστευε στο Χριστό, εξοργίστηκε τόσο πολύ, ώστε αφού τον έβρισε με τα πιο χυδαία λόγια, έπειτα τον μαστίγωσε ανελέητα. Βέβαια, του επεσήμανε ότι, αν συνεχίσει να είναι χριστιανός, θα πάθαινε πολύ χειρότερα. Αλλά οι τιμωρίες και οι απειλές, αντί να κάμψουν το φρόνημα του Αιμιλιανού, φούντωσαν περισσότερο τη φλόγα της πίστης του στο Χριστό. Μάλιστα την επόμενη μέρα πήγε σε ειδωλολατρικό ναό, οπού με σφυρί συνέτριψε όλα τα αγάλματα που ήταν μέσα στο χώρο αυτό. Εξοργισμένοι οι ειδωλολάτρες ιερείς, τον συνέλαβαν και τον παρέδωσαν να δικαστεί.

Ο ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ (17 Ιουλίου)

Ο ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ

Η μνήμη της εορτάζεται στις 17 Ιουλίου

1. Η ΔΟΞΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Βρισκόμαστε στον 3ο μ.Χ. αιώνα. Η Εκκλησία του Χριστού ζει ένδοξες στιγμές. Πλήθος ειδωλολατρικού κόσμου, σ’ όλη την αυτοκρατορία, εγκαταλείπει τη ψεύτικη θρησκεία των ειδώλων και ασπάζεται το ελπιδοφόρο μήνυμα του Ευαγγελίου.

Από τις πιο χαμηλές τάξεις των δούλων μέχρι τις πιο μεγάλες τάξεις των αρχόντων, των Συγκλητικών και αυτού ακόμη του Παλατιού, η Χριστιανική πίστη έχει κατακτήσει τις διψασμένες ψυχές όλων εκείνων που αναζητούσαν με πόθο την μοναδική Αλήθεια.

Εξαιτίας, όμως, της μεγάλης εξάπλωσης της Χριστιανικής θρησκείας, η Εκκλησία ζει και ηρωικές στιγμές. Ο μεγάλος και απάνθρωπος διωγμός που της κήρυξε το ειδωλολατρικό κατεστημένο, την γέμισε με πλήθος ηρώων της πίστης. Αμέτρητοι είναι οι άγιοι μάρτυρες που ομολόγησαν με θάρρος την Χριστιανικής τους πίστη ενώπιον βασιλέων και ηγεμόνων και με την προσωπική τους θυσία δόξασαν το όνομα του Χριστού, τον οποίον αγάπησαν με όλη τη δύναμη της ψυχής τους ως τον μοναδικό Σωτήρα και Λυτρωτή τους!

Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ (Από συνομιλία με Άγιο Νεκτάριο)

Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ 

(Από συνομιλία με Άγιο Νεκτάριο)

[...] Βγαίνω στην αυλή. Πολύς ο θόρυβος, οι συνομιλίες, οι φωνές. Νιώθω τον πόνο μιας πληγωμένης σιωπής. Προσπαθώ ν'αφήσω τους ήχους να περνούν από τ' αυτιά μου, χωρίς να δίνω σημασία. Πόσο θα ήθελα να ήμουν μόνος σ'αυτόν τον χώρο!
Έχω την βεβαιότητα, πως ο αέρας είναι γεμάτος μυστικές φωνές, που δεν μπορώ ν' αφουγκραστώ. Κάθε μου βήμα μεγαλώνει τη δίψα μου για λίγη ησυχία.

[...] Εύκολα γίνεται πικρή η ματιά σου μπροστά στην αδυναμία των ανθρώπων. Το μυαλό σου σκορπίζεται εύκολα στην παρατήρηση των άλλων. Συμμάζεψε όσο μπορείς το βλέμμα σου, περιόρισε όσο μπορείς τη διάσπαση του νου σου. Δεν έχει καλό τέλος αυτός ο δρόμος. Θα συνηθίσεις να διακρίνεις αμέσως τα λάθη των άλλων, αλλά θα το πληρώσεις με μεγάλη μοναξιά.

ΟΜΟΡΦΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

ΟΜΟΡΦΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Όταν βλέπεις πράγματα ωραία στην όψη και τίμια στη γη, σκέψου, ότι όλα είναι μηδαμινά, και σαν μια κοπριά, σε σχέση με την σύγκριση των ωραιοτήτων και πλουσιοτήτων του ουρανού, τα οποία μετά το θάνατο θα απολαύσεις αν καταφρόνησες όλο τον κόσμο·

Στρέφοντας όλη τη ματιά σου προς τον ήλιο, σκέψου ότι περισσότερο από αυτόν είναι φωτεινή και ωραία η ψυχή σου, αν σταματάς στη χάρη του Ποιητού σου· διαφορετικά, είναι περισσότερο σκοτεινή και σιχαμερή από το καταχθόνιο σκοτάδι. Βλέποντας με τα μάτια σου στον ουρανό, πέρασε με τα μάτια της ψυχής σου ψηλότερα στο πύρινο ουρανό (1), και εκεί συγκεντρώσου με τον λογισμό, σαν να σου είναι αυτός έτοιμος για παντοτινή ευτυχέστατη κατοικία, εφ’ όσον ζήσεις εδώ στη γη με αθωότητα. Ακούγοντας τα κελαδίσματα των πουλιών πάνω στα δέντρα την εποχή της ανοίξεως και άλλα μελωδικά τραγούδια, ανέβασε το νου σου σε εκείνα τα γλυκοκελαδήσματα του Παραδείσου, και σκέψου πως εκεί ακούγεται ασταμάτητα το Αλληλούια και οι άλλες αγγελικές δοξολογίες (2) και παρακάλεσε τον Θεό να σε αξιώσει να τον υμνείς για πάντα, μαζί με εκείνα τα ουράνια πνεύματα «Και μετά ταύτα ήκουσα φωνήν όχλου πολλού μεγάλην εν τω ουρανώ, λέγοντος Αλληλούια» (Αποκ. 19,3).

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΧΕΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ (εκοιμήθη στις 12 Ιουλίου του 1994)

Ο βίος του Οσίου Παϊσίου

Ο Όσιος Παΐσιος υπήρξε μια από τις πιο φωτισμένες αγίες μορφές της Εκκλησίας μας, των τελευταίων δεκαετιών. Γεννήθηκε στα Φάρασα της Καππαδοκίας, που βρίσκεται στη Μικρά Ασία, στις 25 Ιουλίου του 1924 και προτού γίνει μοναχός ονομαζόταν Αρσένιος. Οι γονείς του, Πρόδρομος και Ευλαμπία Ενζεπίδη, ήταν πολύ ευσεβείς, ενώ ο Αρσένιος είχε άλλα 9 αδέλφια. Ο Αρσένιος από τη βρεφική κιόλας ηλικία, δέχτηκε την ευλογία από το Θεό να βαπτισθεί από έναν Αγιο που ζούσε στην περιοχή του, τον Αγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη. Ο Αγιος Αρσένιος προβλέποντας τον μελλοντικό αγιασμένο βίο του παιδιού, ζήτησε από την νονά του να το βαφτίσει Αρσένιο λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ήθελε να αφήσει και αυτός καλόγερο στο πόδι του, δηλαδή που να έχει το όνομά του. Έναν μήνα σχεδόν μετά τη βάπτιση του Αρσενίου η οικογένεια του ακολούθησε το δρόμο της προσφυγιάς για την Ελλάδα, όπου και τελικά εγκαταστάθηκε στη Κόνιτσα. Ο μικρός Αρσένιος ζούσε έχοντας μεγάλη αγάπη στο Χριστό και την Παναγία μας και είχε πολύ μεγάλο πόθο να γίνει μοναχός. Πολύ του άρεσε να πηγαίνει στο δάσος όπου, κρατώντας έναν ξύλινο σταυρό, που είχε φτιάξει μόνος του, προσευχόταν.

Σε ηλικία 21 ετών κατατάσσεται στο στρατό, όπου διακρίνεται για το ήθος και τη γενναιότητα του. Πάντα ζητούσε να πηγαίνει στην πρώτη γραμμή και στις πιο επικίνδυνες θέσεις, προτιμώντας έτσι να βρίσκεται εκείνος σε κίνδυνο και όχι κάποιος άλλος. Πάρα πολλές φορές κινδύνευσε να σκοτωθεί ο ίδιος, να γλυτώσει κάποιος άλλος στρατιώτης του. Αφού τελείωσε το στρατό πήγε στο Άγιο Όρος γιατί είχε αποφασίσει να μονάσει εκεί.

ΑΝ ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΧΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ! (Οσίου Παϊσίου)

 ΑΝ ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΧΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ!

Οι απομακρυσμένοι άνθρωποι από τον Θεό πάντα απαρηγόρητοι βρίσκονται και διπλά βασανίζονται.
Όποιος δεν πιστεύει στον Θεό και στην μέλλουσα ζωή, εκτός του ότι μένει απαρηγόρητος, καταδικάζει και την ψυχή του αιώνια.
Σε όποιο αφεντικό δουλεύεις, από αυτό θα πληρωθείς. Αν δουλεύεις στο μαύρο αφεντικό, σου κάνει τη ζωή μαύρη από εδώ. Αν δουλεύεις στην αμαρτία, θα πληρωθείς από τον διάβολο. Αν εργάζεσαι την αρετή, θα πληρωθείς από τον Χριστό. Και όσο εργάζεσαι στον Χριστό, τόσο θα λαμπικάρεσαι, θα αγάλλεσαι. Αλλά εμείς λέμε: “Χαμένο τόχουμε, να εργασθούμε στον Χριστό;” Μα είναι φοβερό! Να μην αναγνωρίζουμε την θυσία του Χριστού για τον άνθρωπο! Σταυρώθηκε ο Χριστός, για να μας λυτρώσει από την αμαρτία, για να εξαγνισθεί όλο το ανθρώπινο γένος. 

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ!

✟ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ!

Ο Γέροντας Παϊσιος διηγήθηκε σε έναν επισκέπτη του:
«Ήταν ένα παλικάρι που ήταν πολύ πιστό, είχε όμως έναν πατέρα άπιστο και η στεναχώρια του ήταν πολύ μεγάλη. Έκανε πολύ προσευχή, για να του δώσει ο Θεός μετάνοια.
Κάποια στιγμή, λοιπόν, ο πατέρας του αρρώστησε βαριά και τον πήγε στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός στην Αθήνα.
Εκεί προσπάθησε πάλι με κάθε τρόπο να τον πείσει να εξομολογηθεί, αλλά μάταια.
Συνέχισε την προσευχή…
Μέσα στο νοσοκομείο, ενώ γινόταν οι εξετάσεις, πεθαίνει ο πατέρας του!
Πάνε οι νοσοκόμες, οι γιατροί, επιβεβαιώνουν τον θάνατό του και δίνουν εντολή να τον κατεβάσουν στον νεκροθάλαμο.
Το παλικάρι όμως συνέχιζε την προσευχή του σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. «ΘΕΕ ΜΟΥ ΔΙΝΕ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ…», έλεγε ασταμάτητα.
Και τότε συνέβη το θαύμα. Δεν πρόφτασαν να κατεβάσουν κάτω τον νεκρό και επανήλθε στη ζωή!
Κατάλαβες τι έγινε;
Έζησε αυτός ο άνθρωπος άλλα τρία χρόνια και έφυγε με πλήρη μετάνοια.
Αυτό κάνει η δύναμη της πίστης και της προσευχής!»

(Ο ασκητής της Παναγούδας, π. Δ. Τάτση, 105)

Ο ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΥΦΗΜΙΑΣ - εορτάζει 11 Ιουλίου & 16 Σεπτεμβρίου

Ο ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΥΦΗΜΙΑΣ
-Η μνήμη της εορτάζεται στις 16 Σεπτεμβρίου ενώ το θαύμα της κατά την Δ Οικουμενική σύνοδο εορτάζουμε στις 11 Ιουλίου-

Η Μεγαλομάρτυς Ευφημία

Η γενναιόψυχη Μεγαλομάρτυς του Χριστού Ευφημία έζησε και μαρτύρησε επί του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, πού βασίλεψε από το 284 μέχρι 305 μ.Χ.
Η Ευφημία καταγόταν από την Χαλκηδόνα. Ο πατέρας της ονομαζόταν Φιλόφρων. Ήταν πολύ πλούσιος και κατείχε το αξίωμα του Συγκλητικού. Η μητέρα της, η Θεοδοσιανή, ήταν γυναίκα με πίστη χριστιανική.

Θαυμαστή ομολογία των Χριστιανών

Στα μέρη της Ανατολής, πού ζούσε η μακαρία Ευφημία, ηγεμόνας ήταν ο Πρίσκος.
Όταν έφτασε η γιορτή του ειδωλολατρικού θεού Άρη, στείλανε οι άρχοντες, παντού, σ’ όλη την επαρχία της Χαλκηδόνος αυστηρά γράμματα και διατάγματα και κήρυκες με εντολές. Καλούσαν όλους μικρούς και μεγάλους, θέλοντας και μη να πάνε στη γιορτή του Άρεως.
Η Ευφημία ήταν αρχηγός σε μια ομάδα και συντροφιά Χριστιανών. Όταν έγινε η γιορτή συνέλαβαν πολλά πλήθη Χριστιανών. Μεταξύ αυτών συνέλαβαν και την Ευφημία με τους συντρόφους της.
Ο ηγεμόνας πρώτα τους μίλησε με υποκριτική πραότητα και αφού οι χριστιανοί επέμεναν να ομολογούν την πίστη τους, έδωσε διαταγή να τους δέρνουν αλύπητα επί είκοσι μέρες. Μετά την εικοστή ημέρα οι μάρτυρες ακλόνητοι έλαμπαν, μαζί έλαμπε και η Ευφημία. Ο ηγεμόνας αφού είδε ότι δεν αλλάζουν έδωσε διαταγή να τους δείρουν.
Ο ξυλοδαρμός ήταν τόσος πολύς και βάναυσος, που οι υπηρέτες από τον πολύ κόπο, έπεσαν εξαντλημένοι κάτω στη γη. Ο Θεός όμως δόξασε τους δούλους του. Παρά τους πόνους, τους δυνάμωνε και έλαμπαν έτσι τα πρόσωπά τους από χαρά.

Ο Γέροντας Παϊσιος και η Αγία Ευφημία

 
Ο Γέροντας Παϊσιος και η Αγία Ευφημία

Ήταν στην αυλή της Καλύβης του ο Γέροντας (Παΐσιος), όταν τον επισκέφθηκε κάποιο πνευματικό του τέκνο. Επαναλάμβανε συνεχώς από την καρδιά του: «Δόξα σοι ο Θεός», πάλιν και πολλάκις. Σε μια στιγμή ο Γέροντας του είπε: «Αχρηστεύεται κανείς με την καλή έννοια»;

-Ποιός, Γέροντα;

-Ήσυχα καθόμουν στο Κελλί μου, ήρθε και με παλάβωσε. Ωραία περνούν επάνω.

-Τι συμβαίνει, Γέροντα;

-Θα σου πω, αλλά μην το πεις σε κανέναν.

Του διηγήθηκε τότε το έξης: «Είχα γυρίσει από τον κόσμο, όπου είχα βγει για ένα εκκλησιαστικό θέμα. (Με το μακαρίτη Τρίτση).

Την Τρίτη, κατά η ώρα 10 το πρωί, ήμουν μέσα στο Κελί μου και έκανα τις Ώρες. Ακούω χτύπημα στην πόρτα και μια γυναικεία φωνή να λέει: «Δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών…». Σκέφθηκα:

«Πώς βρέθηκε γυναίκα μέσα στο Όρος;». Εν τούτοις ένιωσα μια θεία γλυκύτητα μέσα μου και ρώτησα:

-Ποιος είναι;

-Η Ευφημία! (απαντά).

Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ ΟΣΟΥΣ ΕΛΠΙΖΟΥΝ Σ' ΑΥΤΟΝ!

Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ  ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ ΟΣΟΥΣ ΕΛΠΙΖΟΥΝ Σ' ΑΥΤΟΝ!

ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΝΗΡΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟΙ. Ο ΛΟΓΟΣ ΚΑΠΟΙΟΥ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΟΣ:

«Όσοι δεν γίνουν απλοί και ταπεινοί σαν τα παιδιά και δεν πιστέψουν ότι Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑ ΣΑΝ ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΜΑΝΑ ΜΑΖΙ, θα μείνουν έξω από την αγκαλιά και την Ουράνια Προστασία Του!»

«Όσοι όμως πιστέψουν σε αυτήν την μεγαλειώδη αλήθεια, ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΜΗΤΡΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, Αυτοί θα απολαύσουν το Πατρικό και Μητρικό Χάδι του Θεού, και θα βιώσουν Ουράνιες Παρηγοριές και Θείες επεμβάσεις στη ζωή τους!»

Γι’ αυτό κι εσύ μην αμφιβάλλεις! Ο Ουράνιος Πατέρας στέκεται με ανοιχτά τα χέρια για να δεχτεί κι Εσένα στην αγκαλιά Του! Πίστεψέ το!

Ο λόγος του Δαυίδ είναι αληθινός:
«Ακόμη κι αν ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκαταλείψουν, ο Κύριος όμως θα με προσδεχθεί». (Ψαλμ. 26, 10)

Ο ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ - 7 Ιουλίου

 

Ο ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 

(Εορτάζει την 7η Ιουλίου)
 

  1. ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΣΚΛΗΡΩΝ ΔΙΩΓΜΩΝ

Βρισκόμαστε στον 3ο μ.Χ. αιώνα. Στο θρόνο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας βρίσκονται δυο αιμοχαρείς ειδωλολάτρες βασιλιάδες. Ο ένας είναι ο Διοκλητιανός, που βασιλεύει στην Ανατολή και ο άλλος είναι ο Μαξιμιανός, που βασιλεύει στη Δύση. Είναι και οι δυο μεγάλοι διώκτες των Χριστιανών. Με πρωτοφανή μανία πολεμούν τη χριστιανική πίστη και στέλνουν στο θάνατο εκατομμύρια χριστιανούς. 

Η Εκκλησία ζει μια από τις πιο αιματοβαμμένες αλλά και τις πιο ηρωικές στιγμές της πορείας της. Το μαρτυρικό αίμα των πιστών χύνεται άφθονο στους τόπους των βασανιστηρίων.

Οι Χριστιανοί αντιμετωπίζουν με μεγάλη υπομονή και βαθιά πίστη στο Χριστό, τα πλούσια σε σατανική εφευρετικότητα βασανιστήρια των ειδωλολατρών.
Άλλοτε τους ρίχνουν στα θηρία, για να γίνουν τροφή των λιονταριών και άλλοτε, αφού τους κρεμάσουν και τους πασαλείψουν με πίσσα, βάζουν φωτιά και τους καίνε.
Στήνονται πάνω σε δυνατές φωτιές τεράστια καζάνια με καυτό λάδι για να ρίξουν μέσα ακόμα και μικρά παιδιά που ομολογούν με θάρρος την αγάπη τους στο Χριστό. Τους μαστιγώνουν αλύπητα και με σιδερένια νύχια γδέρνουν τα τρυφερά τους σώματα.
Πλήθος είναι τα βασανιστήρια των πιστών Χριστιανών, οι οποίοι προτιμούν να πεθάνουν παρά να προδώσουν την αγάπη τους στο Χριστό. Μεγάλο, όμως, είναι και το πλήθος των ειδωλολατρών που, βλέποντας με έκπληξη και θαυμασμό την αντοχή των αγίων μαρτύρων αλλά και τα πολλά θαύματα που γίνονται, απαρνούνται τη θρησκεία των ειδώλων και ασπάζονται τη χριστιανική πίστη.
Όσο σκληρός και να είναι ο διωγμός δεν μπορεί να σταματήσει την θριαμβευτική πορεία της Εκκλησίας.
Ο Ουρανός γεμίζει με τα αναρίθμητα τάγματα των θαυματουργών αγίων μαρτύρων ενώ στη γη το Ευαγγέλιο του Χριστού εξαπλώνεται απ’ άκρη σε άκρη!

"Ναι" ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ - "Οχι" ΣΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ!

"Ναι" ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

"Οχι" ΣΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ

Οι Χριστιανοί κάθε μέρα έχουν εκλογές... Κάθε μέρα καλούνται να ψηφίσουν με ένα "ναι" και με ένα "όχι" στο ψηφοδέλτιο της ψυχής τους.

Θέλεις να έρθει η προστασία του Θεού στην ζωή σου; 

Πες "ναι" στον αληθινό Θεό! 

Πες "ναι" στην Αγάπη! 

Πες "ναι" στην μετάνοια!

Πες "ναι" στην συγχώρεση, την ελεημοσύνη, την ευγνωμοσύνη, την καλοσύνη, την απλότητα, την ευγένεια, την αλληλοβοήθεια, την πραότητα, τον αλληλοσεβασμό...

Πες "ναι" στο θέλημα του Κυρίου, "ναι" στην διδασκαλία του Ευαγγελίου!

Πες "όχι" στην αμαρτία!

Πες "όχι" στην κακία!
Πες "όχι" στην ασπλαχνία!

Πες "όχι" στο θέλημά σου!

Πες "όχι" στο ψέμα, την πορνεία, την μοιχεία, τον φόνο, την αχαριστία, την κατάκριση, την ζήλια, την τεμπελιά, την οργή, την εκδίκηση, την κλεψιά...

Πες "όχι" στα καλέσματα του σατανά, "όχι" στην προσκόλληση σε ό,τι πρόσκαιρο και εφήμερο!

Ομολόγησε Πίστη στον αληθινό Θεό και θα λάβεις την ευλογία Του!

Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΙΝΕΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟΚΟ (Οσίου Παϊσίου)

 Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΙΝΕΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟΚΟ 

(Οσίου Παϊσίου)

- Γέροντα, κάθε μέρα λέω: «Από αύριο θα προσέχω, θα διορθωθώ», αλλά και πάλι πέφτω στα ίδια.

Να βάζεις τον Θεό μπροστά να λες: «με την δύναμη του Θεού, θα προσπαθήσω να διορθωθώ», ώστε να βοηθήσει ο Θεός. Το ότι θέλεις να διορθωθείς, αυτό σημαίνει ότι δέχεσαι βοήθεια.

Ζητάς και από τον Θεό να σε βοηθήσει και ρίχνει ο Θεός το βλέμμα Του επάνω σου. Κάνεις και την μικρή σου προσπάθεια και προχωρείς.

Ποιός, όταν δει ένα μικρό παιδάκι να προσπαθεί με τα χεράκια του να κυλήσει μια κοτρώνα, δεν θα τρέξει να το βοηθήσει, για να μην παιδεύεται; Έτσι και ο Θεός, όταν δει την μικρή σου προσπάθεια, θα σε βοηθήσει να νικήσεις.

Μερικοί, ενώ δεν καταβάλλουν καμμιά προσπάθεια να διορθωθούν, λένε: «Χριστέ μου, έχω αυτά τα πάθη. Εσύ μπορείς να με απαλλάξεις απάλλαξέ με». Ε, πώς να βοηθήσει τότε ο Θεός; Για να βοηθήσει ο Θεός, πρέπει να καταβάλλει και ο άνθρωπος την προσπάθεια που μπορεί. Δηλαδή είναι μερικά πράγματα που πρέπει να κάνει ο ίδιος ο άνθρωπος, για να βοηθήσει μετά ο Θεός. Σε καμμιά περίπτωση δεν βοηθιέται, αν δεν θέλει να βοηθήσει ο ίδιος τον εαυτό του.

Η ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ!

Η ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ!

Η ελευθερία δεν κερδίζεται, αν δεν ελευθερώσουμε το εσωτερικό μας απ’ τα μπερδέματα και τα πάθη.
Η Εκκλησία μας είναι η χαρά μας, αυτό είναι το παν για μας. Και ο άνθρωπος σήμερα αυτό ζητάει, χαρά. Γι' αυτό παίρνει τα δηλητήρια και τα ναρκωτικά, για να έλθει σε κόσμους χαράς, αλλά αυτή είναι μια ψεύτικη χαρά. Κάτι αισθάνεται εκείνη τη στιγμή και αύριο είναι τσακισμένος. 
Το ένα (η ψεύτικη χαρά) τον τρίβει, τον τρώει, τον τσακίζει, τον ψήνει. Ενώ το άλλο, δηλαδή το δόσιμο στον Χριστό, τον ζωογονεί, του δίνει χαρά, τον κάνει να χαίρεται τη ζωή, να νιώθει δύναμη, μεγαλείο.
* Είναι μεγάλη τέχνη να τα καταφέρετε να αγιασθεί η ψυχή σας. 

* Παντού μπορεί ν’ αγιάσει κανείς! Και στην Ομόνοια μπορεί ν’ αγιάσει, αν το θέλει. 

* Στην εργασία σας, όποια και να είναι, μπορείτε να γίνετε άγιοι. 

* Με την πραότητα, την υπομονή, την αγάπη. Να βάζετε κάθε μέρα νέα σειρά, νέα διάθεση, με ενθουσιασμό και αγάπη, προσευχή και σιωπή. Όχι να έχετε άγχος και να σας πονάει το στήθος.
* Να εργάζεσθε με εγρήγορση, απλά, απαλά, χωρίς αγωνία, με χαρά κι αγαλλίαση, με αγαθή διάθεση. Τότε έρχεται η θεία χάρις.
* Όλα τα δυσάρεστα, που μένουν μέσα στην ψυχή σας και φέρνουν άγχος, μπορούν να γίνουν αφορμή για τη λατρεία του Θεού και να παύσουν να σας καταπονούν.   

* Να έχετε εμπιστοσύνη στον Θεό!

ΜΙΑ ΣΟΦΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ενός πνευματικού!

ΜΙΑ ΣΟΦΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ενός πνευματικού!

«Ἀνοίξω τὸ στόμα μου καὶ πληρωθήσεται πνεύματος...»

- Προσέξατε ποτέ αυτά τα λόγια της ωδής;
Κι εσείς, όταν ανοίγετε το στόμα σας, τα λόγια σας να είναι μετρημένα.
Να μην μιλάτε με ανόητο τρόπο και για ανόητα θέματα γιατί μπορεί να βλάψετε τους άλλους.
Να παρακαλάτε τον Θεό, όποτε ανοίγετε το στόμα σας, να σας γεμίζει με το πνεύμα Του, να λέτε λόγια συνετά και δικά Του!

Αυτή ήταν η συμβουλή ενός πνευματικού πατέρα σε κάποιες ψυχούλες του Θεού.

ΤΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ

ΤΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ

Επιστολή του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς σε ένα πνευματικό του παιδί:

Ένας συνάδελφος σου επαναλαμβάνει συνεχώς: «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ!» Και αισθάνεσαι σαν να σε χτυπά με μαστίγιο.

Κι εσύ αγωνιάς για την ψυχή του και τη ζωή του. Και καλά σκέφτεσαι.

Αν δεν υπάρχει ο Ζων κι ο Παντοδύναμος Θεός κι αν δεν είναι ισχυρότερος από το θάνατο, τότε ο θάνατος είναι ο μοναδικός κυρίαρχος.

Και η κάθε ζωντανή ύπαρξη δεν είναι παρά ένα κλοτσοσκούφι του θανάτου. Ένα ποντικάκι στο στόμα της γάτας.

Μία φορά, αντικρούοντας τον, του είπες: «Ο Θεός υπάρχει. Για σένα δεν υπάρχει». Και δεν έσφαλες. Γιατί εκείνοι που αποκόπτονται από τον Αιώνιο και Ζωοδότη Κύριο εδώ στην γη, αποκόπτονται από τη ζωή την πραγματική. Και έτσι ούτε εδώ, ούτε στην άλλη ζωή θα γευθούν το μεγαλείο του Θεού και της πλάσης Του. Και καλύτερα να μην είχαμε γεννηθεί, παρά να είμαστε αποκομμένοι από τον Θεό.

Αν ήμουν στη θέση σου, θα του έλεγα τα εξής:

-Κάνεις λάθος, φίλε μου! Ορθότερο θα ήταν, αν έλεγες: «Εγώ δεν έχω Θεό». Διότι το βλέπεις, ότι υπάρχουν τόσοι άνθρωποι γύρω σου, που έχουν Θεό και γι’ αυτό διακηρύττουν ότι υπάρχει Θεός. Λοιπόν, μη λες: «Δεν υπάρχει Θεός»! Περιορίσου να λες: «Εγώ δεν έχω Θεό»!

-Κάνεις λάθος! Μιλάς σαν τον άρρωστο, που λέει ότι δεν υπάρχει πουθενά υγεία!

ΟΙ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΟΥΣ!

 ΟΙ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΟΥΣ!

-Ο ευλαβέστατος ιερέας και η θυγατέρα του-

Σ’ ένα αιγαιοπελαγίτικο νησί ζούσε προ ετών ένας ιερέας ευλαβέστατος. Η ψυχούλα του ήταν γεμάτη στοργή για το ποίμνιό του και ειδικά για τους πονεμένους. Έφτασε όμως η μέρα που δοκιμάστηκε κι εκείνος και πόνεσε πολύ.

 

Η κόρη του, μια εξαιρετική κοπέλα, είχε παντρευτεί πρόσφατα μ’ ένα νοικοκυρεμένο παληκάρι. Έφτασε, λοιπόν, ο καιρός να φέρει στον κόσμο το πρώτο παιδάκι της. Κατά τον τοκετό όμως, πέθανε! Πήγε Μάρτυρας να συναντήσει τον Πλάστη της, αφήνοντας πολύ πόνο πίσω της.

Ο ιερέας πατέρας της πόνεσε κι αυτός πολύ στο χωρισμό, αλλά με ακλόνητη Πίστη στο Θεό πρόσφερε δοξολογία στο άγιο όνομά Του. Την αγάπη του δε, για την θυγατέρα του εξέφραζε με θερμές προσευχές για την ψυχή της και με κρυφές ελεημοσύνες.

«Αγάπησα το μαρτύριο, το οποίο τόσο παράξενα καθαρίζει την ψυχή» (Αγ. Λουκάς Ιατρός)

«Αγάπησα το μαρτύριο, το οποίο τόσο παράξενα καθαρίζει την ψυχή»

Ομιλία του Αρχιμ. π. Νεκταρίου Αντωνόπουλου για τον θαυμαστό και μαρτυρικό βίο του Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας του ιατρού, θαυματουργού και ομολογητού. (Ένα δυνατό και συγκινητικό κείμενο με πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Η ομιλία εκφωνήθηκε συγχρόνως με την προβολή των φωτογραφιών στο αρχονταρίκι της Μονής Σαγματά  την Τρίτη 23 Νοεμβρίου κατόπιν της υποδοχής των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Λουκά.)

Η ζωή αυτού του μεγάλου Αγίου μας έχει να μας διδάξει στην πράξη πολλά για την εν Χριστώ ζωή. Επίσης είναι σημαντικότατο το ότι μέσα από την ζωντανή μαρτυρία του βίου του δίδεται ηχηρή απάντηση σε δύο πολυσυζητημένες απόψεις. Πρώτον, η διπλή ιδιότητά του- σπουδαίου ιατρού και επισκόπου- καταρρίπτει την θέση που θέλει την επιστήμη αντικρουόμενη με την θρησκεία. Δεύτερον, τα άδικα φρικτά μαρτύρια που υπέστη και η αδιάντροπη απαξίωση αυτού του σπουδαίου επιστήμονα- που οι ανακαλύψεις του, οι μελέτες του και οι προοδευτικές του πρακτικές- σε σημείο να θεωρείται «πολίτης δευτέρας κατηγορίας», ξεσκεπάζουν την θηριωδία των αθεϊστικών ολοκληρωτικών καθεστώτων. Ο βίος του Αγίου Λουκά οφείλει να μελετηθεί όχι μόνον θρησκευτικά και ιατρικά- όπως ήδη γίνεται- αλλά επίσης κοινωνικά, πολιτικά και ιστορικά. Έχει να δώσει πολλές απαντήσεις στην αμάθεια και στην προπαγάνδα. 

ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ

1877 - 1961

Αν κανείς βρεθεί στο Άγιον Όρος ή και σε άλλες παλιές εκκλησίες θα παρατηρήσει ότι πολλές από τις εκκλησίες είναι βαμμένες με κόκκινο χρώμα. Και αν ρωτήσει τους μοναχούς θα του πουν πως το κόκκινο αυτό χρώμα συμβολίζει το αίμα του Χριστού και των Αγίων Του. Θέλει να θυμίζει πως αν οι διάφορες θρησκείες ή ιδεολογίες διαδόθηκαν με την προπαγάνδα, τη βία, την καταπίεση, η Εκκλησία του Χριστού κέρδισε τις καρδιές των ανθρώπων με την αδυναμία, το αίμα του Χριστού και των Αγίων, το μαρτύριο και την μαρτυρία. Δεν υπάρχει Ορθόδοξη Εκκλησία που να μην έζησε το δικό της μαρτύριο. Αλλά ούτε και υπήρξε Άγιος που να μην πέρασε από το δικό του καμίνι των θλίψεων, των πειρασμών, του μαρτυρίου.

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΑΓ. ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ

 ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΚΡΙΜΑΙΑΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ

 

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ

ΣΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΓΙΟΥΣ ΜΟΥ, ΤΗΝ ΚΟΡΗ, ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΚΑΙ ΔΙΣΕΓΓΟΝΑ ΜΟΥ

Είμαι πλέον 79 χρονών. Η καρδιά μου εξασθενεί και οι δυνάμεις μου με εγκαταλείπουν και είναι ολοφάνερο ότι πλησιάζει η ώρα της αναχώρησής μου από τούτη τη γη.

Ο Απ. Παύλος άφησε διαθήκη σε όλους τους Χριστιανούς. «Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς καγώ Χριστού».

Δεν τολμώ βέβαια να πω προς όλους τους Χριστιανούς, αλλά σε σας, τα παιδιά μου, μπορώ να πω: Μιμηθείτε έμενα, όπως και εγώ τον Απ. Παύλο.
Ήταν σκληρή και δύσκολη η ζωή μου, αλλά ουδέποτε προσευχήθηκα στον Θεό να γίνει εύκολη.