Νηστεία Δωδεκαημέρου, μετά τα Χριστούγεννα

Πώς πέθανε η Σαλώμη η οποία ζήτησε την Κεφαλή του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου επί πίνακι;

Πώς πέθανε η Σαλώμη η οποία ζήτησε την Κεφαλή του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου επί πίνακι;

Αρκετά χρόνια μετά από τον μαρτυρικό θάνατο του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού, κάπου στα Πυρηναία Όρη της Ισπανίας όπου εξορίστηκε από τους Ρωμαίους η οικογένεια του βασιλέως Ηρώδου, θέλοντας η Σαλώμη να περάσει χειμώνα πεζή πάνω από ένα παγωμένο ποτάμι... έσπασε ο πάγος!

Βουλιάζοντας, κόπηκε το κεφάλι της από τον πάγο σαν από κοφτερό μαχαίρι και έμεινε κομμένο μόνο του επάνω, ενώ το υπόλοιπο σώμα της χάθηκε μέσα στο νερό!

"Μάχαιραν έδωσες, μάχαιραν θα λάβεις"!

Μάχαιρα από πάγο!

(πηγή:  Εκκλησιαστική Ιστορία π. Νικηφόρου Κάλλιστου Ξανθόπουλου  1256-1335, & "Ο Χριστός προ του Πιλάτου" του αειμνήστου καθηγητού  θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννου Κολιτσάρα).

Πρώην μάγος αποκαλύπτει: "Στα Θεοφάνεια λύνονται όλα τα μάγια..."

Πρώην μάγος αποκαλύπτει: 

"Στα Θεοφάνεια λύνονται όλα τα μάγια..."

Μετανοημένος, πρώην μάγος, αποκαλύπτει: «Την ημέρα της εορτής των Θεοφανείων και 40 ημέρες μετά, λόγω του μεγάλου γεγονότος της Βαπτίσεως του Ιησού Χριστού και του αγιασμού των υδάτων, όλοι οι μάγοι είχαμε φοβερούς πονοκεφάλους και μία κατάσταση τρέλας! 

Αυτό κρατούσε για 40 ημέρες μετά τα Θεοφάνεια! Λύνονται δηλαδή όλα τα μάγεια από την ημέρα των Θεοφανείων, σαν ένδειξη δώρου του Θεού για τον Υιό Του που βαπτίζεται προς τους Ορθοδόξους. Και τότε όλοι οι μάγοι ομολογούσαμε ότι πράγματι μόνο ο Χριστός και η Εκκλησία έχουν την δύναμη»!

Πώς σώθηκε ο Ιωάννης ο Πρόδρομος από τη σφαγή των νηπίων που διέταξε ο Ηρώδης;

Πώς σώθηκε ο Ιωάννης ο Πρόδρομος από τη σφαγή των νηπίων που διέταξε ο Ηρώδης;

Κατά τη σφαγή των νηπίων ο άγιος Ιωάννης (Πρόδρομος) ήταν περίπου δύο ετών, αλλά σώθηκε εκ θαύματος.
 

Η Ελισάβετ τον πήρε στην αγκαλιά της και έτρεξε να κρυφτεί. Ανέβηκε στο βουνό. Πάνω στην μεγάλη της αγωνία έβγαλε κραυγή και είπε: «Όρος Θεού! Δέξου την μάνα και το παιδί». Ευθύς το βουνό κόπηκε στην μέση. Μάνα και παιδί πέρασαν απέναντι!

«Η δε Ελισάβετ λαβούσα τον Ιωάννη πέτρα παρεκάλει. Δέξαι μητέρα μετά τέκνον, Λίθος μητέραν συν τέκνον δέχεται» (Εσπερινός ΚΘ Δεκεμβρίου). Εν τω μεταξύ ο Ηρώδης έψαχνε για τον Ιωάννη. Έστειλε στρατιώτες στο Ζαχαρία, τον πατέρα του Ιωάννη.

-Πού έκρυψες το παιδί σου; του είπαν.
-Εγώ είμαι λειτουργός του Υψίστου, δεν γνωρίζω πού είναι τώρα ο υιός μου, απάντησε.

Οι στρατιώτες μετέφεραν τα νέα στον Ηρώδη. Ο Ηρώδης θύμωσε. Έδωσε εντολή να σφάξουν τον πατέρα του Προδρόμου. Και τον έσφαξαν μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου (Μτ.23:35).

*π. Βασιλείου Μπακογιάννη, 

«Χαίρε Κεχαριτωμένη». Εκδ.: Θαβώρ

ΤΑ ΑΝΤΙΔΟΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΘΛΙΨΗΣ...

ΤΑ ΑΝΤΙΔΟΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΘΛΙΨΗΣ...

...Όλος ο κόσμος σε λίγο θα βρίσκεται μέσα στο άγχος. Πριν όμως έλθει αυτό το άγχος του κόσμου, της Ευρώπης, της Αμερικής και άλλων κρατών, εμείς εδώ στην Ελλάδα θα ζήσουμε την μεγάλη θλίψη. 


...Την μεγάλη θλίψη γιατί εγκαταλείψαμε το Θεό μας! Εγκαταλείψαμε τον Αρχηγό και τους Προστάτες του Ελληνικού αυτού κράτους, που είναι ο Χριστός μας, η Παναγίτσα μας και οι Άγιοί μας!

...Θα ταπεινωθούμε πάρα πολύ από αυτούς που πιστέψαμε, γιατί δεν εμπιστευτήκαμε τη ζωή της πατρίδας μας στο Θεό, αλλά στους πολιτικούς ηγέτες.

Γιατί ο Χριστός διάλεξε τον Ιορδάνη ποταμό για να βαπτιστεί;

Γιατί ο Χριστός διάλεξε τον Ιορδάνη ποταμό για να βαπτιστεί;

Στον Ιορδάνη ποταμό είχαν γίνει από την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης πολλά θαύματα και ήταν πλήρης χαρίτων, αγιασμένος, γι' αυτό και ο Χριστός μετέβη εκεί για να βαπτιστεί.

Ένα εκ των θαυμάτων συνέβη όταν διήλθε από τον Ιορδάνη ο Ιησούς του Ναυή με την Κιβωτό, την οποία την κρατούσαν οι δώδεκα ιερείς. Με εντολή του Ιησού του Ναυή μπήκαν οι ιερείς με την κιβωτό και τότε έγινε ένα θαύμα παράδοξο: Ο Ιορδάνης στράφηκε προς τα πίσω και απέμεινε τόσο νερό, όσο ήταν αρκετό για να βραχούν οι ιερείς μόνο μέχρι τον αστράγαλο. Και έτσι έμειναν τα νερά έως ότου πέρασαν όλοι οι Εβραίοι.

Το νερό της αγάπης!

Το νερό της αγάπης!

Ένας ιερέας στη Ρωσία, μετά τον Αγιασμό των Θεοφανείων, γέμιζε τα μπουκαλάκια των ενοριτών. Κάποια μεσόκοπη κυρία τον πλησίασε και του έδωσε ένα όμορφο μπουκάλι. Μόλις, όμως, εκείνος έβαλε μέσα Αγιασμό, το μπουκάλι έγινε θρύψαλα!

-Κυρία μου, τι είχε μέσα το μπουκάλι; ρώτησε σαστισμένος ο ιερέας.

Εκείνη κατέβασε με ντροπή το κεφάλι και ομολόγησε:
 

-Πάτερ, να... Συμπαθούσα ένα παλικάρι και ήθελα να το παντρέψω με την κόρη μου. Για να το πετύχω, λοιπόν, πήγα σε μια γριά μάγισσα, κι αυτή μου 'δωσε "το νερό της αγάπης", όπως το είπε. Φοβόμουν, όμως, να το δώσω στην κόρη μου να πιεί. Και για να είμαι σίγουρη πως δεν θα πάθει κακό, σκέφτηκα να το ανακατέψω με Αγιασμό!
 

-Είδατε, λοιπόν, της είπε ο ιερέας, που δεν χωρούν στο ίδιο μπουκάλι το νερό του Θεού και το νερό του διαβόλου; Γι' αυτό έγινε κομμάτια. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Ο,τι θέλουμε, πρέπει να το ζητάμε μόνο από τον Θεό, τον Πατέρα μας. Κι Εκείνος, αν είναι για το καλό μας, θα μας το δώσει. Ο διάβολος, αντίθετα, κάνει χίλιες δυο παραχωρήσεις για να μας ευχαριστήσει φαινομενικά, και στη συνέχεια να μας οδηγήσει στην καταστροφή.

-Μελινού Μανώλη, Άνθη Αγίας Ρωσίας, Αθήνα 1995.

Η κυρά Βασιλική... (Διδακτική ιστορία)

Η κυρά Βασιλική... 

(Διδακτική ιστορία)

Στο Μεσολόγγι ζούσε μία ευλαβέστατη γυναίκα, ονόματι Βασιλική (Κούλα την φώναζαν), παντρεμένη με τον Δημήτριο, ψαρά στο επάγγελμα. Ήταν και οι δυο πολύ πιστοί και πολύ απλοί άνθρωποι. Όταν η Βασιλική ήταν νέα, την ημέρα των Θεοφανείων «είδε τους ουρανούς ανεωγμένους» και τους Αγγέλους του Θεού να ψάλλουν. Γι’ αυτό έλεγε: «Αυτή την ήμερα μη φεύγεις από την εκκλησία, έστω και αν καίγεται το σπίτι σου, γιατί ανοίγουν οι ουρανοί».
 

Το σπίτι πού κατοικούσαν ήταν Ισόγειο και για πάτωμα είχε τσιμέντο, Όταν έβρεχε γέμιζε νερό πού έφθανε τα είκοσι εκατοστά. Είχαν τοποθετήσει πέτρες για να πατάνε και με ένα “γκιούμι” άδειαζαν το νερό. Το χειμώνα δεν έστρωναν κουρελούδες για να έχουν λίγη ζέστη, γιατί μούσκευαν από τα νερά. Αλλά μέσα σ’ αυτό το παγωμένο σπίτι η καρδιά τους χτυπούσε πολύ ζεστά για τον Χριστό και τα πρόσωπα τους ήταν πάντα χαρούμενα και ειρηνικά. Η θεία Χάρη τούς φύλαγε και δεν αρρώσταιναν.

Γιατί έχει φτερά ο άγ. Ιωάννης ο Πρόδρομος στις περισσότερες Βυζαντινές Αγιογραφίες που τον εικονίζουν;

Γιατί έχει φτερά ο άγ. Ιωάννης ο Πρόδρομος στις περισσότερες Βυζαντινές Αγιογραφίες που τον εικονίζουν;

Ο άγ. Ιωάννης ο Πρόδρομος εικονίζεται στις περισσότερες βυζαντινές εικόνες με φτερά για δύο λόγους:

1ον. Έζησε την επίγεια ζωή του ως απεσταλμένος άγγελος Θεού, με άσκηση και προσευχή. Αυτός ο τίτλος δεν του δόθηκε τυχαία. Οφείλεται σε ένα απόσπασμα από τον Προφήτη Ησαία, το οποίο βρίσκουμε στην αρχή του κατά Μάρκον Ευαγγελίου: «Ιδού εγώ αποστελλώ τόν άγγελόν μου προ προσώπου σου, ως κατασκευάσει την οδό σου έμπροσθέν σου».

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήταν Γιός του προφήτη Ζαχαρία και της Ελισάβετ. Γεννήθηκε στις 24 του Ιούνη έξι μήνες δηλαδή, πριν γεννηθεί ο Σωτήρας μας. 

Η Ελισάβετ είχε συγγένεια με τη Θεοτόκο. Όταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ επισκέφτηκε την Παναγία που ζούσε στη Ναζαρέτ και της είπε ότι θα γεννήσει τον Σωτήρα μας, της αποκάλυψε για την Ελισάβετ που ζούσε στην Ιουδαία της Παλαιστίνης ότι είναι 6 μηνών έγκυος και θα γεννήσει τον Τίμιο Πρόδρομο. Όταν η Θεοτόκος μετά από ένα μήνα επισκέφτηκε την Ελισάβετ, ο Άγιος Ιωάννης που ήταν στην κοιλιά της μάνας του, κλωτσούσε συνέχεια για να δώσει και αυτός τον χαιρετισμό του στον Αναμάρτητο Χριστό μας που κυοφορούσε τότε η Παναγιά μας. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

ΓΙΑΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ;

ΓΙΑΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ;

Σε κάθε τέμπλο της Εκκλησίας μας, δίπλα από τον Ιησού Χριστό βλέπουμε την εικόνα του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας δεν όρισε αυτή τη θέση τυχαία.

 

Στέκει δίπλα από τον Κύριο για να μας θυμίζει την μετάνοια που χρειάζεται πρωτού ασπαστούμε τον Κύριο, αλλά όχι μόνο…
 

Στέκει δίπλα στον Κύριο για να μεσιτεύει να γνωρίσουν όλοι οι άνθρωποι τον Κύριο Ιησού Χριστό και να Τον αγαπήσουν με σφοδρό θείο έρωτα, όπως Τον γνώρισε και Τον αγάπησε κι ο ίδιος!

Αναμφησβήτητα είναι ο μεγαλύτερος προφήτης της Ορθόδοξης πίστης μας, χωρίς αυτό βέβαια να μειώνει τους υπόλοιπους αγίους της Βασιλείας του Θεού. Κι αυτό το λέμε επειδή ο ίδιος ο Κύριος είπε για τον άγιο Ιωάννη:

Σας λέγω, ότι μεταξύ των ανθρώπων τους οποίους έως τώρα γέννησαν γυναίκες, κανείς προφήτης δεν υπάρχει μεγαλύτερος από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Αλλά να ξέρετε πως ακόμα και ο μικρότερος στη Βασιλεία του Θεού είναι ανώτερος απ΄αυτόν. (Λουκ. 7, 28)

Τι είναι αλήθεια ο αγιασμός;

 

Τι είναι αλήθεια ο αγιασμός;

Τι είναι αλήθεια ο αγιασμός; Αγιάζεται η φύση λένε πολλοί άνθρωποι. Αυτό όμως είναι το πιο σημαντικό για τον Θεό; Να αγιασθεί η φύση Του; Όχι, παιδιά μου. Να αγιασθούν οι ψυχές των παιδιών Του είναι το πιο σημαντικό. Να αγιαστείτε εσείς και να γίνει ο πατέρας πιο στοργικός, πιο τρυφερός, πιο διδαχτικός στα παιδιά του. Να γίνει η μάνα πιο στοργική, πιο τρυφερή, πιο διδαχτική στο παιδί της. Να γίνουν τα παιδιά πιο ταπεινά, πιο υπάκουα στους γονείς τους.

Ο Ορθόδοξος Αγιασμός είναι ένα ζωντανό θαύμα του Ουρανού…

Ο Ορθόδοξος Αγιασμός είναι ένα ζωντανό θαύμα του Ουρανού…

Παίρνεις από την ίδια βρύση, την ίδια ώρα και ημέρα, δυο ποτήρια νερό. Το ένα το «διαβάζει» ο ιερέας, κάνοντας το νερό «Αγιασμό». Το άλλο το αφήνεις χωρίς προσευχή. Μένουν και τα δυο ποτήρια εκτεθειμένα στον αέρα. Αποτέλεσμα; Το νερό που δεν έγινε Αγιασμός βγάζει φυσαλίδες, φθείρεται, και αλλοιώνεται.
Αντίθετα, το νερό που έγινε Αγιασμός, παρόλο που είναι κι αυτό εκτεθειμένο, παρόλο που πάρθηκε από την ίδια πηγή, και την ίδια στιγμή, παραμένει πάντα καθαρό και φρέσκο, λες και μόλις βγήκε από την πηγή.

«ΕΚΕΙΝΟΝ ΔΕΙ ΑΥΞΑΝΕΙΝ ΕΜΕ ΔΕ ΕΛΑΤΤΟΥΣΘΑΙ» (Ιωάν. 3, 30)

 «ΕΚΕΙΝΟΝ ΔΕΙ ΑΥΞΑΝΕΙΝ ΕΜΕ ΔΕ ΕΛΑΤΤΟΥΣΘΑΙ»

(Ιωάν. 3, 30)

Τι υπέροχα, τρυφερά, και ταπεινά λόγια είναι αυτά που είπε ο Πρόδρομος και Βαπτιστής του Χριστού, για να εκφράσει τον θεϊκό έρωτα που είχε βαθιά μέσα στην ψυχή του!

«ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΥΞΑΝΕΙ, ΕΓΩ ΔΕ ΝΑ ΕΛΑΤΤΩΝΟΜΑΙ». (Ιωάν. 3, 30)

 
Και αυτά τα λόγια δεν ήταν απλώς μια διδασκαλία του Βαπτιστή Ιωάννη, μα έγιναν βίωμά του! 
Ο πρόδρομος ήταν η πρώτη ψυχούλα, που εγκαινίασε τον θεσμό της μαρτυρικής αγάπης, της αλληλοπεριχώρησης και του θεϊκού έρωτα για χάρη της Αγ. Τριάδος!

Ήταν την στιγμή που ο ταπεινός Ιωάννης συνάντησε  τον ταπεινό Ιησού, στον Ιορδάνη Ποταμό. Τότε που ο μέγας ασκητής και κήρυκας της Μετανοίας Ιωάννης, βαπτιζει τον Αναμάρτητο Κύριο ημών Ιησού Χριστό! Ελκύστηκε τότε τόσο πολύ από την θεία χάρη που αξιώθηκε να γίνει μάρτυρας της ενότητας και αγάπης του Τριαδικού Θεού προς το ανθρώπινο γένος! 

Λέει η Αγία Γραφή: Αμέσως όταν εβγήκε ο Ιησούς από το νερό, είδε ο Ιωάννης να σχίζωνται οι ουρανοί και το Πνεύμα του Θεού, ωσάν περιστερά, να κατεβαίνει εις Αυτόν. Και ήλθε φωνή από τον ουρανούς, που έλεγε· “συ είσαι ο Υιός μου ο Αγαπητός, στον οποίον εγώ έχω τελείως ευαρεστηθεί”. (Μαρκ. 1, 10-11)

ΣΕ ΤΙ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΟΙ ΔΥΟ ΑΓΙΑΣΜΟΙ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ;

Σε τι διαφέρουν οι δύο Αγιασμοί των Θεοφανείων; 

«Που έγκειται η διαφορά των δύο Αγιασμών, της πρώτης αγιάσεως κατά την παραμονή και της δεύτερης κατά την ημέρα των Φώτων, εφ’ όσον οι ακολουθίες είναι οι ίδιες, και σε τι ειδικότερο χρησιμοποιείται ο καθένας;» 

Και στις δύο περιπτώσεις τελείται η ίδια ακριβώς ακολουθία, με μόνη τη διαφορά ότι ο «πρόλογος» της μεγάλης καθαγιαστικής ευχής, δηλαδή από το «Τριάς ὑπερούσιε...» μέχρι το «συνεχόμενος φόβῳ ἐν κατανύξει βοῶ σοι», διαβάζεται μόνο κατά την ημέρα των Θεοφανίων, ενώ κατά την παραμονή η ευχή αρχίζει από το «Μέγας εἶ, Κύριε...».

Ο «πρόλογος» αυτός δεν είναι καν ευχή αλλά πανηγυρικό εγκώμιο της εορτής, που βέβαια δεν αλλοιώνει καθόλου την ουσία της ακολουθίας στην οποία αποτελεί μεταγενέστερο και εμβόλιμο στοιχείο.

 Επομένως και της παραμονής και της εορτής ο Αγιασμός είναι ακριβώς ο ίδιος, «μέγας Αγιασμός» και στις δύο περιπτώσεις. 

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΟΣΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΒΑΠΤΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ;

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΟΣΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΒΑΠΤΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ;

Στις Βυζαντινές εικόνες της Βάπτισης του Κυρίου:

❋ Ο ΙΟΡΔΑΝΗΣ ΠΟΤΑΜΟΣ βρίσκεται στο κέντρο της εικόνας.

❋ ΒΡΑΧΙΑ υπάρχουν δεξιά κι αριστερά του.

❋ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ βρίσκεται στο μέσο του ποταμού.
Άλλοτε στις πιο παλιές ανατολικής τέχνης εικόνες είναι γυμνός με μια ελαφρά κλίση και λίγο διασταυρωμένα τα πόδια με σκοπό να καλύψει το φύλο, σύμφωνα και με τον ύμνο του Εσπερινού που λέει: «γύμνωσιν αισχίστην περιστέλλων Αδάμ τω προπάτορι, απογυμνούσαι εκουσίως».
Άλλοτε πάλι, σε πιο νέες εικόνες της Ορθόδοξης Ανατολικής τέχνης, για λόγους σεμνότητας, (επηρεαζόμενες από την δυτική εικονογραφία που δεν υπάρχει αντίληψη του συμβολισμού της γύμνωσης), ο Ιησούς φοράει περίζωμα.

❋ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ βρίσκεται στα δεξιά του Κυρίου, ντυμένος χιτώνα ή ιμάτιο απλό ρούχο) πάνω από την μηλωτή ένδυμα από τρίχα καμήλας).
Στην Ορθόδοξη αγιογραφία ο Πρόδρομος με δέος και σε στάση υπόκλισης βαπτίζει τον Ιησού, «απτόμενος της κορυφής του Δεσπότου». Δηλαδή, ρίχνει νερό με τα χέρια του, αγγίζοντας το κεφάλι του Χριστού.
Στη δυτική ζωγραφική, ο Χριστός δεν ζωγραφίζεται μέσα στο νερό αλλά πάνω στα βράχια και ο Ιωάννης ο Πρόδρομος Του χύνει νερό στο κεφάλι από κάποιο κύπελλο. Έχουμε δηλαδή παράσταση του δια ραντισμού βαπτίσματος της καθολικής εκκλησίας, ενώ οι ορθόδοξες βυζαντινές υπενθυμίζουν το δια «καταδύσεως» Βάπτισμα σύμφωνα με το «ανέβη από του ύδατος» (Ματθ. 3, 16) , αλλά και με το κήρυγμα του Κυρίλλου Ιεροσολύμων.