Νηστεία Δωδεκαημέρου, μετά τα Χριστούγεννα

Χριστός ετέχθη

- Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς -

Όταν λέμε: «Χριστός ετέχθη», είναι το ίδιο με το να λέμε: «Ο Μεσσίας γεννήθηκε», ή «ο Βασιλιάς γεννήθηκε», ή «ο Σωτήρας γεννήθηκε»!

Με τον χαιρετισμό αυτό ισχυριζόμαστε και μαρτυρούμε ο ένας στον άλλο, ότι ήρθε στον κόσμο Εκείνος ο οποίος έπρεπε να έρθει για τη σωτηρία της γενεάς των ανθρώπων, και ότι εκτός Αυτού άλλον δεν πρέπει να περιμένουμε.

Το εξόριστο Βρέφος.

Το εξόριστο Βρέφος.

Πολλές φορές οι άνθρωποι, που αγωνίζονται να τηρούν το θέλημα του Θεού, απορούν γιατί συναντούν όλο «αναποδιές» και «ατυχίες». Και μάλιστα τη στιγμή, που οι θρησκευτικά αδιάφοροι δεν αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα και καμιά δοκιμασία.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μιλώντας για τη φυγή του Νεογέννητου Χριστού στην Αίγυπτο, απαντάει με σαφήνεια και χωρίς περιστροφές:

"Από την αρχή, λέγει, του πνευματικού αγώνα πρέπει να περιμένουμε πειρασμούς και δοκιμασίες".

Μια τρυφερή Χριστουγεννιάτικη Προσευχή στο Θείο Βρέφος!

Μια τρυφερή Χριστουγεννιάτικη Προσευχή στο Θείο Βρέφος!

«Από σήμερα γλυκό μου μωρό θα προσπαθήσω να γίνω για σένα η πιο γλυκιά μητρική και πατρική καρδιά, που θα σε αγαπώ και θα σε λατρεύω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου. 

Συγχώρεσε με γλυκό μου Μωράκι για τα πολλά λάθη και τις αμαρτίες που έχω κάνει και βοήθησε με, με τη θεϊκή σου δύναμη να αλλάξω και να γίνω όπως Εσύ θέλεις. 

Από την αθωότητα Σου, δώσε μου αθωότητα. 

Από την απλότητα Σου, δώσε μου απλότητα. 

Από την ευσπλαχνία Σου, δώσε μου ευσπλαχνική καρδιά, για να αγαπώ όλο τον κόσμο και να μην κρίνω κανέναν άνθρωπο. 

Η μωρουδίστικη ανάσα Σου ας ζεσταίνει την ύπαρξη μου, και η παρουσία Σου στη ζωή μου ας με βοηθήσει να γίνω και εγώ ένα μικρό παιδί στα χέρια του ουράνιου Θεού Πατέρα μας! Αμήν.»

(Μια προσευχή από ένα χριστουγενιάτικο 

κήρυγμα του π. Ελπιδίου Βαγιανάκη)

Ο χρόνος της ζωής μας (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)

Ο χρόνος της ζωής μας 

(Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)

  Οι χριστιανοί ζουν «εν σοφία», εάν ζουν κατά το Ευαγγέλιο του Κυρίου Ιησού Χριστού, ο Οποίος είναι «η σοφία του Θεού» (A’ Κορ. 1. 24, 30). Έξω απ’ Αυτόν υπάρχει «η των αφρόνων ανθρώπων αγνωσία» (Α’ Πέτρ. 2. 15). Οτιδήποτε δεν είναι από το Χριστό, ο Οποίος είναι η μόνη και αληθινή και αιώνια σοφία, πράγματι είναι και μωρία και ανοησία. Και οι άνθρωποι γίνονται ανόητοι και παράφρονες από την αμαρτία και τα πάθη. Στην ουσία της η αμαρτία είναι η κύρια παραφροσύνη της ανθρώπινης ψυχής. Η φιλαμαρτησία είναι πάντοτε παραφροσύνη της ψυχής εμπρός στο Θεό. Μόνο η αγάπη για το Χριστό γεμίζει την ανθρώπινη ψυχή με την ένθεη σοφία.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Αλεξανδρινό: «Δώρο στο Χριστό» (συγκινητικό διήγημα)

Αλεξανδρινό:

«Δώρο στο Χριστό» 

(συγκινητικό διήγημα)

Εδώ και πολλά χρόνια ο κόσμος γιόρταζε τα Χριστούγεννα με περισσότερη κατάνυξη. Σ’ ένα μακρινό χωριό, λοιπόν, ο παπάς έκανε κάθε χρόνο μια φάτνη στη μέση της εκκλησίας, την παραμονή των Χριστουγέννων.

Οι κάτοικοι πήγαιναν πρώτα πρώτα στην εκκλησία, για ν’ ακούσουν τη θεία λειτουργία, γονάτιζαν κι άναβαν το κεράκι τους μπροστά στη φάτνη. Κάθε κεράκι έπρεπε να σβήσει από μόνο του, λιώνοντας σιγά σιγά, γι’ αυτό γύρω από τη φάτνη ήταν αμέτρητα κεράκια, όσα και οι πιστοί, κι η εκκλησία λαμποκοπούσε κι έφεγγε σαν να ήταν ο ήλιος μέσα της. Όταν η λειτουργία τελείωνε, ο κόσμος πήγαινε στα γύρω κεντράκια, για να φάει και να πιει, να γλεντήσει τη χαρά του για τη γέννηση του Χριστού.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ... Για καλή αρχή διάβασε μερικά σταχυολογήματα χριστιανικής σοφίας

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ... 

Για καλή αρχή διάβασε μερικά σταχυολογήματα χριστιανικής σοφίας

- Αξία στα μάτια του Θεού έχει η αγία ζωή κι όχι οι πολλές γνώσεις και η επιστημονική σοφία.

- Μεγάλος αληθινά είναι αυτός που εκτελεί πιστά το θέλημα του Θεού.

- Δεν πρέπει να πιστεύουμε αμέσως τις διάφορες διαδόσεις και να παρασυρόμαστε στην κακολογία.

- Ο αγώνας κατά των παθών χαρίζει την αληθινή ειρήνη της ψυχής.

- Η αχαλίνωτη γλώσσα πολλές φορές μας εκθέτει και αναστέλλει την πνευματική μας πρόοδο.

ΟΙ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΠΟΥ ΕΔΙΝΕ Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ

ΟΙ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΠΟΥ ΕΔΙΝΕ Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ

Για τις Άγιες Ημέρες των Χριστουγέννων και του Αγίου Δωδεκαημέρου, θα σας ευχηθούμε με τις ευχές που έδινε ο όσιος Παΐσιος γι’ αυτές τις μέρες…
 

“Εύχομαι η καρδιά σας να γίνει Αγία Φάτνη και το Πανάγιο Βρέφος της Βηθλεέμ να σας δώσει όλες τις ευλογίες Του.”

Να δείχνουμε συμπόνια, κατανόηση, ευσπλαχνία!

Να δείχνουμε συμπόνια, κατανόηση, ευσπλαχνία!

Eίχα πάει κάποτε σ' έναν γέροντα εκτός Αθηνών. Μου λέει: «Εχεις σκοτώσει ποτέ σου;» Του λέω: «Οχι δα!» Αμέσως ήμουν έτοιμος και σίγουρος ν' απαντήσω. «Εχεις σκοτώσει;» με ξαναρωτά. «Οχι, πάτερ!» «Είσαι σίγουρος;» «Εννοείται, είμαι σίγουρος!» «Κι όμως, παιδί μου, όλοι μας έχουμε σκοτώσει, όταν προσβάλλουμε τον άλλον, όταν τον ειρωνευόμαστε και δεν του δίνουμε σημασία».

Για τον Θεό, το ρήμα «σκοτώνω» δεν σημαίνει μόνο «αφαιρώ τη ζωή κάποιου». «Σκοτώνω» και με το βλέμμα μου. «Σκοτώνω» και με τον λόγο μου. Και με την καρδιά μου. Και με την κακία που βγάζω από μέσα μου. Δεν λέμε ότι είναι το ίδιο αυτό με το να σκοτώσεις κάποιον σωματικά. Μα προσπάθησε να καταλάβεις λίγο το πνεύμα των Χριστουγέννων, που είναι ακριβώς αυτό: μια συμπόνια, μια κατανόηση, μια ευσπλαχνία...

ΠΡΑΣΙΝΟ ~ Το χρώμα της Ελπίδας!!!

ΠΡΑΣΙΝΟ ~ Το χρώμα της Ελπίδας!!!

Κάθε Χριστούγεννα στολίζουμε με δεντράκια τα σπίτια μας και το πράσινο επικρατεί ως το βασικό χρώμα, που πάνω του θα στολιστούν όλα τα άλλα υπέροχα χρώματα της γης... Γιατί;
 
Γιατί ο Χριστός με τη γέννησή Του έφερε παντού την Ελπίδα...
Την Ελπίδα για την σωτηρία της ψυχής μας!
Την Ελπίδα ότι ο Θεός δεν μας εγκατέλειψε!
Είναι εδώ, ανάμεσά μας!

Άγια Νύχτα (παιδικό)

Άγια Νύχτα (παιδικό)

Κινούμενα σχέδια μεταγλωτισμένα στα Ελληνικά

Ο Μικρός Τυμπανιστής (παιδικό)

 Ο Μικρός Τυμπανιστής (παιδικό)

Κινούμενα σχέδια μεταγλωτισμένα στα Ελληνικά

Ζήσε κάθε μέρα απλά και πες «ευχαριστώ»

Ζήσε κάθε μέρα απλά και πες «ευχαριστώ»

Mας λέει ο Χριστός: «Ήρθα στη γη Εγώ, ο Θεός, για να σε μάθω, παιδί μου, να μην πηγαίνεις πάρα πολύ μακριά με το μυαλό σου. Γιατί θα αρρωστήσεις. Μη φορτώνεσαι πολλά. Ζήσε κάθε μέρα με απλότητα. Φάε το ψωμάκι σου σήμερα. Και πες “ευχαριστώ”.

Σήμερα δεν έχεις να φας; Έχεις. Τώρα που διαβάζεις δεν έχεις να φας; Έχεις. Γιατί, αν δεν είχες, δεν θα είχες το κουράγιο νηστικός να διαβάζεις. Έχεις να φας. Σε τρελαίνουν σκέψεις όμως για το μετά. “Αύριο δεν θα βρω δουλειά. Μου είπαν ότι θα μ' απολύσουν. Με φοβίζει η κρίση…”» Και επιμένει ο Χριστός: «Κοίτα το σήμερα. Αύριο, φίλε μου, μπορεί να μας πάρει ο Κύριος και να ξεκουραστούμε, να πάμε στον Παράδεισο». (Μην ανησυχείς, δεν θα σε πάρει, αλλά το λέω επειδή σε πιάνει αυτός ο πανικός για το μετά. Είσαι σίγουρος γι' αυτό το μετά;)

Γιάννης ο Ευλογημένος! (ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ)

Γιάννης ο Ευλογημένος! 

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ 

ΤΟΥ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

O Άγιος Βασίλης, σαν περάσανε τα Χριστούγεννα, πήρε το ραβδί του και γύρισε σ όλα τα χωριά, να δει ποιός θα τόνε γιορτάσει με καθαρή καρδιά.
Πέρασε από λογιών-λογιών πολιτείες κι από κεφαλοχώρια, μα σ’ όποια πόρτα κι αν χτύπησε δεν τ’ ανοίξανε, επειδή τον πήρανε για διακονιάρη. Κι έφευγε πικραμένος, γιατί ο ίδιος δεν είχε ανάγκη από τους ανθρώπους, μα ένοιωθε το πόσο θα πονούσε η καρδιά κανενός φτωχού από την απονιά που του δείξανε κείνοι οι άνθρωποι.

Μια μέρα έφευγε από ένα τέτοιο άσπλαχνο χωριό, και πέρασε από το νεκροταφείο, κι είδε τα κιβούρια πως ήτανε ρημαγμένα, οι ταφόπετρες σπασμένες κι αναποδογυρισμένες, και τα νιόσκαφτα μνήματα ήτανε σκαλισμένα από τα τσακάλια.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ 

Η ιστορία της Bασιλόπιτας είναι μια ιστορία που συνέβηκε περίπου πριν 1500 χρόνια στην πόλη Καισαρεία της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία. 

Ο Μέγας Βασίλειος ήταν δεσπότης της Καισαρείας και ζούσε αρμονικά με τους συνανθρώπους του, με αγάπη, κατανόηση και αλληλοβοήθεια.
Κάποια μέρα όμως, ένας αχόρταγος στρατηγός - τύραννος της περιοχής, ζήτησε να του δοθούν όλοι οι θησαυροί της πόλης της Καισαρείας, αλλιώς θα πολιορκούσε την πόλη για να την κατακτήσει και να την λεηλατήσει.
Ο Μέγας Βασίλειος ολόκληρη τη νύχτα προσευχόταν να σώσει ο Θεός την πόλη. Ξημέρωσε η νέα μέρα και ο στρατηγός αποφασισμένος με το στρατό του περικύκλωσε αμέσως την Καισαρεία.
Μπήκε με την ακολουθία του και ζήτησε να δει το Δεσπότη, ο οποίος βρισκόταν στο ναό και προσευχόταν. Με θράσος και θυμό ο αδίστακτος στρατηγός απαίτησε το χρυσάφι της πόλης καθώς και ότι άλλο πολύτιμο υπήρχε στην πόλη. Ο Μέγας Βασίλειος απάντησε ότι οι άνθρωποι της πόλης του δεν είχαν τίποτε άλλο πέρα από πείνα και φτώχια, δεν είχαν να δώσουν τίποτε αξιόλογο στον άρπαγα στρατηγό.
Ο στρατηγός με το που άκουσε αυτά τα λόγια θύμωσε ακόμα περισσότερο και άρχισε να απειλεί τον Μέγα Βασίλειο ότι θα τον εξορίσει πολύ μακριά από την πατρίδα του ή κι ακόμη μπορεί να τον σκοτώσει.

Ο Χριστός γεννήθηκε και έκλαψε για όλους

Ο Χριστός γεννήθηκε και έκλαψε για όλους

Πού είναι όλα αυτά τα ωραία που έφερε ο Χριστός στη Γη; Όταν ο Κύριος προσευχήθηκε στο Όρος των Ελαιών, θα θυμάσαι τι προσευχή έκανε...
Ναι, Χριστούγεννα είναι - δεν το ξεχνώ! Ούτε μπερδεύτηκα- κι όμως εγώ σε πήγα στο Όρος των Ελαιών. Αλλά αυτός ο νεογέννητος Χριστός κάποτε μεγάλωσε και πήγε και στο Όρος των Ελαιών και προσευχήθηκε. Και προσευχήθηκε υπέρ του σύμπαντος κόσμου.
Δεν προσευχήθηκε μόνο για τους Εβραίους, τους Ισραηλίτες. Προσευχήθηκε για όλη τη Γη. Έκλαψε για όλη τη Γη!
Αγάπησε αυτούς που είχαν γεννηθεί, που ήταν τότε γεννημένοι και που θα γεννηθούν ως το τέλος του κόσμου. Το κάνεις; Μπορείς να το κάνεις αυτό; Να αγαπήσεις όλους, να συγχωρήσεις όλους, ν’ απλώσει η καρδιά σου, το μυαλό σου.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟ ΘΕΙΟ ΒΡΕΦΟΣ

 

✿⊱╮ΧΑΡΑ ΜΟΥ, ΠΝΟΗ ΜΟΥ, ΦΩΣ ΜΟΥ, ΖΩΗ ΜΟΥ¸¸.•♥*¨*✿

Τι πιο τρυφερά γλυκά λόγια μπορεί να βρει μια ψυχή
για να πει με μητρικό θείο έρωτα στο Θείο Βρέφος;

Διαβάζοντας διάφορους βίους αγίων κατάλαβα πως ο ΜΗΤΡΙΚΟΣ ΘΕΙΟΣ ΕΡΩΤΑΣ είναι η αγνότερη και σφοδρότερη αγάπη μιας ψυχής προς το αγνότερο και αγιότερο Βρέφος που γεννήθηκε στη γη, τον Μονογενή Υιό του Θεού και συνάμα Υιό της Παναγίας Παρθένου Μαριάμ!
Το παρακάτω τροπάριο γράφτηκε από μια ψυχή που αγάπησε το Θείο Βρέφος με μητρικό θείο έρωτα, σαν δικό της μωρό και ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ με πολύ αγάπη σε όσες άλλες ψυχούλες τρέφουν τον ίδιο μητρικό θείο έρωτα για τον Ουράνιο Πρίγκιπα της καρδιάς τους!

Ἦχος πλ. α΄. «Τόν συνάναρχον Λόγον…»
Ὦ γλυκύτατον Βρέφος, Υἱέ Θεοῦ, Ἰησοῦ,
τῆς ἐμῆς ταπεινότητος ἔρως μέγας γλυκύς·
τήν λατρείαν τῆς ψυχῆς δέξου τῆς δούλης σου,
ἐκ καρδίας μητρικῆς σέ ποθούσης ὡς υἱόν.
Ὦ ἔαρ ἐμῆς καρδίας·
Υἱέ γλυκύτατε καί Θεέ μου,
Χαρά, Εἰρήνη, Φῶς καί Ζωή μου Ἐσύ.

Μια μητρική καρδιά...

Μια μητρική καρδιά...

   Η επιλογή της Παρθένου Μαριάμ από τον Θεό, για να γεννηθεί ο Υιός Του, έγινε γιατί μόνο αυτή είχε μια καθαρή, αγνή και αθώα καρδιά, γεμάτη αγάπη και ευσπλαχνία προς όλους, που πλησίαζε σε γλυκύτητα και ευσπλαχνία την μητρική καρδιά του Θεού. Γι’ αυτό και αξιώθηκε να γίνει Μάνα Θεού!

   Με τη γέννηση του θείου Βρέφους η αγνή αυτή καρδιά γινόταν με τη χάρη του αγίου Πνεύματος όλο και πιο μητρική, σε σημείο να αναδειχτεί η Παναγία μας σε μια παγκόσμια Μάνα, που με δύναμη και παρρησία μεσιτεύει για όλο τον κόσμο στον Υιό και Θεό της. Για μας που αγωνιζόμαστε στη γη, αλλά και για όλες τις ψυχές που βασανίζονται στον Άδη.  

   Αν λοιπόν και εμείς κρατήσουμε την καρδιά μας καθαρή και γεμάτη αγάπη προς όλους και ζητήσουμε με αγωνία από το Θεό να μας χαρίσει τη δική Του θεϊκή μητρική καρδιά, τότε η χάρις του αγίου Πνεύματος θα μας επισκιάσει, όπως έκανε και στην παναγία Μητέρα μας και το θαύμα των Χριστουγέννων θα επιτελεστεί και στις δικές μας καρδιές!

 

   Τότε θα μπορέσουμε να αγαπήσουμε το θείο Βρέφος σαν δικό μας Μωρό και θα νιώσουμε την αγάπη που έχει για όλο τον κόσμο και την αγωνία Του για τη σωτηρία όλων των ψυχών!

    Τότε θα δείχνουμε αγάπη προς όλους τους συνανθρώπους μας και θα μπορούμε με αγωνία να προσευχόμαστε ακόμα και για τις ψυχές που βασανίζονται στον Άδη, όπως κάνει και η παναγία Μητέρα μας!

(απόσπασμα από κείμενο του π. Ελπιδίου Βαγιανάκη)

Διάβασε ολόκληρο το κείμενο εδώ:
>>> Το θαύμα των Χριστουγέννων

Ο μικρός περιπλανώμενος Χριστός

 

Μια φορά και έναν καιρό, τη νύχτα της Παραμονής των Χριστουγέννων, ένα μικρό παιδάκι περιπλανιόταν ολομόναχο στους δρόμους μιας μεγάλης πόλης. Ένα σωρό άνθρωποι, κρατώντας στα χέρια τους δώρα, βιάζονταν να γυρίσουν στο σπίτι τους και στους δικούς τους, καθώς πλησίαζε η μέρα των Χριστουγέννων.
Τα λαμπάκια φεγγοβολούσαν στα παράθυρα των σπιτιών. Αλλά το μικρό παιδί δεν είχε πουθενά να πάει. Κανείς δεν του έδινε σημασία, εκτός ίσως από την παγωνιά, που δάγκωνε τα γυμνά του πόδια και έκανε τα χέρια του να τρέμουν. Αλλά και ο βοριάς φαίνεται πως είχε προσέξει το παιδί, γιατί φυσούσε καταπάνω του και διαπερνούσε τα κουρελιασμένα του ρούχα κάνοντάς το να τουρτουρίζει. Από κάθε σπίτι που περνούσε το παιδάκι κοίταζε μέσα από τα παράθυρα και έβλεπε χαρούμενα παιδιά να βοηθούν στο στολισμό των χριστουγεννιάτικων δέντρων για την επόμενη ημέρα.
-Σίγουρα, μονολογούσε, αφού παντού υπάρχει τόση ευτυχία, κάπου θα υπάρχει λίγη και για μένα.