ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.

ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.

Ο Άγιος έλεγε ότι η αλλαγή του χρόνου πρέπει να είναι μια στιγμή αυτοελέγχου. Συμβούλευε τους πιστούς να αναλογιστούν:

​«Τι έκανα τη χρονιά που πέρασε;»

​«Έγινα καλύτερος άνθρωπος; Αγάπησα περισσότερο;»

​Έλεγε χαρακτηριστικά: 

«Κάθε χρόνος που περνάει, να μας φέρνει πιο κοντά στον Θεό. Πρέπει να αναρωτιόμαστε αν η ψυχή μας είναι πιο έτοιμη από πέρυσι».

Ο χρόνος της ζωής μας (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)

Ο χρόνος της ζωής μας 

(Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)

  Οι χριστιανοί ζουν «εν σοφία», εάν ζουν κατά το Ευαγγέλιο του Κυρίου Ιησού Χριστού, ο Οποίος είναι «η σοφία του Θεού» (A’ Κορ. 1. 24, 30). Έξω απ’ Αυτόν υπάρχει «η των αφρόνων ανθρώπων αγνωσία» (Α’ Πέτρ. 2. 15). Οτιδήποτε δεν είναι από το Χριστό, ο Οποίος είναι η μόνη και αληθινή και αιώνια σοφία, πράγματι είναι και μωρία και ανοησία. Και οι άνθρωποι γίνονται ανόητοι και παράφρονες από την αμαρτία και τα πάθη. Στην ουσία της η αμαρτία είναι η κύρια παραφροσύνη της ανθρώπινης ψυχής. Η φιλαμαρτησία είναι πάντοτε παραφροσύνη της ψυχής εμπρός στο Θεό. Μόνο η αγάπη για το Χριστό γεμίζει την ανθρώπινη ψυχή με την ένθεη σοφία.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ... Για καλή αρχή διάβασε μερικά σταχυολογήματα χριστιανικής σοφίας

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ... 

Για καλή αρχή διάβασε μερικά σταχυολογήματα χριστιανικής σοφίας

- Αξία στα μάτια του Θεού έχει η αγία ζωή κι όχι οι πολλές γνώσεις και η επιστημονική σοφία.

- Μεγάλος αληθινά είναι αυτός που εκτελεί πιστά το θέλημα του Θεού.

- Δεν πρέπει να πιστεύουμε αμέσως τις διάφορες διαδόσεις και να παρασυρόμαστε στην κακολογία.

- Ο αγώνας κατά των παθών χαρίζει την αληθινή ειρήνη της ψυχής.

- Η αχαλίνωτη γλώσσα πολλές φορές μας εκθέτει και αναστέλλει την πνευματική μας πρόοδο.

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ....

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ.... 

ΤΟ ΗΞΕΡΕΣ;
Ο χρόνος που αφιερώνουμε 

σε έναν καλό λογισμό, 

σε μια καλή πράξη, 
στην μετάνοια και διόρθωση του εαυτού μας,
στην τήρηση των θείων εντολών,

στην απόκτηση μιας αρετής, 

στην μελέτη του Λόγου του Θεού,

σε έναν εκκλησιασμό,

σε μια προσευχή αγάπης και ευχαριστίας στο Θεό, 

όλα αυτά τα δευτερόλεπτα,

αποταμιεύονται σε έναν λογαριασμό 

που μας άνοιξε ο Θεός 

στην "Τράπεζα της Αιωνιότητας"!

Το μόνο που μας ανήκει είναι το παρόν

Το μόνο που μας ανήκει είναι το παρόν!

Η πιο ωραία μέρα της ζωής σου, φίλε και φίλη μου, είναι η σημερινή. Και λέω η σημερινή, διότι η αυριανή ακόμα δεν έχει έρθει. Αύριο ίσως περιμένεις κάποιο ευχάριστο, πολύ δυνατό και συνταρακτικό γεγονός. Μα ακόμα είσαι στο σήμερα. Υστερα, το χθες, στο οποίο έζησες πάλι ευχάριστα και χαρούμενα γεγονότα, πέρασε. Το παρόν είναι αυτό που μόνο μας ανήκει. Αυτό που τώρα κυλάει μπροστά μας. Αυτό που τώρα κατέχουμε και μας κατέχει. Αυτό που τώρα ζούμε.

Η πιο ωραία μέρα είναι η σημερινή! Η πιο ωραία στιγμή είναι αυτή η στιγμή. Οχι τα επόμενα δευτερόλεπτα, που έρχονται, αλλά, να, αυτό που τώρα ζούμε. Και, μόλις το 'πα, πέρασε...

ΤΟ ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΟ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ!

ΤΟ ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΟ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ!

Οι φτασμένοι άγιοι 

θέλουν 5 λεπτά 

να ξεπεράσουν 

την πίκρα
που τους πότισε
η ζωή κι ο κόσμος.

Ζήσε κάθε μέρα απλά και πες «ευχαριστώ»

Ζήσε κάθε μέρα απλά και πες «ευχαριστώ»

Mας λέει ο Χριστός: «Ήρθα στη γη Εγώ, ο Θεός, για να σε μάθω, παιδί μου, να μην πηγαίνεις πάρα πολύ μακριά με το μυαλό σου. Γιατί θα αρρωστήσεις. Μη φορτώνεσαι πολλά. Ζήσε κάθε μέρα με απλότητα. Φάε το ψωμάκι σου σήμερα. Και πες “ευχαριστώ”.

Σήμερα δεν έχεις να φας; Έχεις. Τώρα που διαβάζεις δεν έχεις να φας; Έχεις. Γιατί, αν δεν είχες, δεν θα είχες το κουράγιο νηστικός να διαβάζεις. Έχεις να φας. Σε τρελαίνουν σκέψεις όμως για το μετά. “Αύριο δεν θα βρω δουλειά. Μου είπαν ότι θα μ' απολύσουν. Με φοβίζει η κρίση…”» Και επιμένει ο Χριστός: «Κοίτα το σήμερα. Αύριο, φίλε μου, μπορεί να μας πάρει ο Κύριος και να ξεκουραστούμε, να πάμε στον Παράδεισο». (Μην ανησυχείς, δεν θα σε πάρει, αλλά το λέω επειδή σε πιάνει αυτός ο πανικός για το μετά. Είσαι σίγουρος γι' αυτό το μετά;)

"Σκεφτείτε τον χρόνο που αφιερώνετε στον Θεό..." (π. Ελπιδίου Βαγιανάκη)

"Σκεφτείτε τον χρόνο που αφιερώνετε στον Θεό..."

  Θέλει να μας πει ο Θεός:

...Όταν κατεβάζω τα μάτια Μου στη γη για να αντικρίσω τα παιδιά Μου, με πόνο διαπιστώνω πως είναι λίγα αυτά που Με κοιτούν στα μάτια και Μου λένε, είμαστε εδώ Πατέρα Μου εμείς, και λαχταρούμε ένα σου χάδι, μια πατρική αγκαλιά, ένα φιλί δικό Σου.

Λίγα είναι τα παιδιά, που θέλουν να ενωθούν με Μένα. Που θέλουν να μπουν στην καρδιά Μου και ανοίγουν τη δική τους για να Με κλείσουν και αυτοί στοργικά. Τα υπόλοιπα, ποτέ δεν σηκώνουν το βλέμμα τους ψηλά. Παραδομένοι σε σαρκικές απολαύσεις και αναζητήσεις, τρέχουν να βρουν γήινες χαρές, να περάσουν τον χρόνο τους. 

Έχει καταφέρει να τους πείσει ο σατανάς, πως δεν υπάρχω, πως δεν τους έχω ανάγκη και δεν Με έχουν και αυτοί, ή στην καλύτερη περίπτωση, αν αφιερώσουν πέντε λεπτά τη μέρα για να πουν ένα πάτερ ημών, σύντομα και δίχως καν να στείλουν την καρδιά τους στον ουρανό, έχουν κάνει το καθήκον τους προς Εμένα και μπορούν ασυνείδητα και απροκάλυπτα να συνεχίσουν τον τρόπο που ζουν.

Γιάννης ο Ευλογημένος! (ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ)

Γιάννης ο Ευλογημένος! 

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ 

ΤΟΥ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

O Άγιος Βασίλης, σαν περάσανε τα Χριστούγεννα, πήρε το ραβδί του και γύρισε σ όλα τα χωριά, να δει ποιός θα τόνε γιορτάσει με καθαρή καρδιά.
Πέρασε από λογιών-λογιών πολιτείες κι από κεφαλοχώρια, μα σ’ όποια πόρτα κι αν χτύπησε δεν τ’ ανοίξανε, επειδή τον πήρανε για διακονιάρη. Κι έφευγε πικραμένος, γιατί ο ίδιος δεν είχε ανάγκη από τους ανθρώπους, μα ένοιωθε το πόσο θα πονούσε η καρδιά κανενός φτωχού από την απονιά που του δείξανε κείνοι οι άνθρωποι.

Μια μέρα έφευγε από ένα τέτοιο άσπλαχνο χωριό, και πέρασε από το νεκροταφείο, κι είδε τα κιβούρια πως ήτανε ρημαγμένα, οι ταφόπετρες σπασμένες κι αναποδογυρισμένες, και τα νιόσκαφτα μνήματα ήτανε σκαλισμένα από τα τσακάλια.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ 

Η ιστορία της Bασιλόπιτας είναι μια ιστορία που συνέβηκε περίπου πριν 1500 χρόνια στην πόλη Καισαρεία της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία. 

Ο Μέγας Βασίλειος ήταν δεσπότης της Καισαρείας και ζούσε αρμονικά με τους συνανθρώπους του, με αγάπη, κατανόηση και αλληλοβοήθεια.
Κάποια μέρα όμως, ένας αχόρταγος στρατηγός - τύραννος της περιοχής, ζήτησε να του δοθούν όλοι οι θησαυροί της πόλης της Καισαρείας, αλλιώς θα πολιορκούσε την πόλη για να την κατακτήσει και να την λεηλατήσει.
Ο Μέγας Βασίλειος ολόκληρη τη νύχτα προσευχόταν να σώσει ο Θεός την πόλη. Ξημέρωσε η νέα μέρα και ο στρατηγός αποφασισμένος με το στρατό του περικύκλωσε αμέσως την Καισαρεία.
Μπήκε με την ακολουθία του και ζήτησε να δει το Δεσπότη, ο οποίος βρισκόταν στο ναό και προσευχόταν. Με θράσος και θυμό ο αδίστακτος στρατηγός απαίτησε το χρυσάφι της πόλης καθώς και ότι άλλο πολύτιμο υπήρχε στην πόλη. Ο Μέγας Βασίλειος απάντησε ότι οι άνθρωποι της πόλης του δεν είχαν τίποτε άλλο πέρα από πείνα και φτώχια, δεν είχαν να δώσουν τίποτε αξιόλογο στον άρπαγα στρατηγό.
Ο στρατηγός με το που άκουσε αυτά τα λόγια θύμωσε ακόμα περισσότερο και άρχισε να απειλεί τον Μέγα Βασίλειο ότι θα τον εξορίσει πολύ μακριά από την πατρίδα του ή κι ακόμη μπορεί να τον σκοτώσει.

ΑΣΧΟΛΗΣΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ! (Οσίου Παϊσίου)

ΑΣΧΟΛΗΣΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ!

Εάν θέλεις να βοηθήσεις την Εκκλησία, είναι καλύτερα να κοιτάξεις να διορθώσεις τον εαυτό σου, παρά να κοιτάς να διορθώσεις τους άλλους.

Αν διορθώσεις τον εαυτό σου, αµέσως διορθώνεται ενα κοµµατάκι της Εκκλησίας. Εάν φυσικά αυτό το έκαναν όλοι, η Εκκλησία θα ήταν διορθωµένη. Άλλα σήµερα οι άνθρωποι ασχολούνται µε όλα τα άλλα θέµατα εκτός από τον εαυτό τους. Γιατί το να ασχολείσαι µε τον εαυτό σου έχει κόπο, ενώ το να ασχολείσαι µε τους άλλους είναι εύκολο.

Εάν ασχοληθούµε µε την διόρθωση του εαυτού µας και στραφούµε πιο πολύ στην «εσωτερική» δράση παρά στην εξωτερική, δίνοντας τα πρωτεία στην θεία βοήθεια, θα βοηθήσουµε τους άλλους περισσότερο και θετικώτερα. Επιπλέον θα έχουµε και την εσωτερική µας γαλήνη, η οποία θα βοηθάει αθόρυβα τις ψυχές που θα συναντάµε, γιατί η εσωτερική πνευµατική κατάσταση προδίδει την αρετή της ψυχής και αλλοιώνει ψυχές.

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Άγιος Βασίλειος "παιδαγωγός της νεότητος"

Ο Μέγας ανάμεσα στους Αγίους, Βασίλειος, γεννήθηκε περί το 329μ.Χ. από πλούσιους και ευγενείς, ευσεβείς και Ορθόδοξους γονείς. Ο πατέρας του ήταν καθηγητής ρητορικής και ονομαζόταν επίσης Βασίλειος, καταγόταν από τον Πόντο.
Η μητέρα του Εμμελεία απόγονος οικογένειας Ρωμαίων αξιωματούχων, καταγόταν από την Καππαδοκία.Στην οικογένεια εκτός από το Βασίλειο υπήρχαν άλλα οκτώ παιδιά. Μεταξύ αυτών
το Γρηγόριο, που έγινε Μητροπολίτης Νύσσης (Άγιος Γρηγόριος Νύσσης),
το Ναυκράτιο που έγινε ασκητής και θαυματουργός Άγιος,
τον Πέτρο που έγινε Αρχιεπίσκοπος Σεβαστείας και
τη Μακρίνα (Οσία Μακρίνα) που το θαυμαστό της βίο τιμούμε στις 19 Ιουλίου.Τα πρώτα γράμματα, του τα δίδαξε ο πατέρας του. Ζήτησε να σπουδάσει και την αρχαία ελληνική παιδεία όταν μεγάλωσε, την οποία επαινεί ως βοήθημα χρήσιμο ο Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος, γιατί δεν είναι η γνώση εκείνη που κάνει αιρετικό τον άνθρωπο, αλλά η προαίρεση (χάρη σ΄ αυτή τη θέση των Αγίων Ιεραρχών, διασώθηκε όλη η αρχαία κληρονομιά μας και η ελληνική παιδεία και γλώσσα).
Έτσι ο Άγιος πήγε στο Βυζάντιο (Κωνσταντινούπολη), γιατί εκεί ήταν τότε πολλοί σοφοί. Αναζητώντας κάτι περισσότερο ο Βασίλειος, έφτασε στην Αθήνα, όπου βρίσκονταν οι κορυφαίοι σοφοί.
Σπούδασε γεωμετρία, αστρονομία, φιλοσοφία, ιατρική, ρητορική και γραμματική.