ΣΕ ΠΟΣΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΠΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ; (διδακτικός διάλογος)

 ΣΕ ΠΟΣΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΠΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ;

Ρώτησε ένας άνθρωπος με το "πνεύμα του κόσμου" ένα νεαρό παλικάρι:

- Καλά, βρε παιδί μου! Συ το πιστεύεις, ότι με τη θεία Κοινωνία έρχεται μέσα σου ο Χριστός; Σε πόσους ανθρώπους μπορεί να μπει πια… Αφού είναι ένας!

Ο νεαρός έμεινε για λίγο συλλογισμένος. Και μετά του απάντησε ως εξής:

ΤΑ ΑΝΤΙΔΟΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΘΛΙΨΗΣ...

ΤΑ ΑΝΤΙΔΟΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΘΛΙΨΗΣ...

...Όλος ο κόσμος σε λίγο θα βρίσκεται μέσα στο άγχος. Πριν όμως έλθει αυτό το άγχος του κόσμου, της Ευρώπης, της Αμερικής και άλλων κρατών, εμείς εδώ στην Ελλάδα θα ζήσουμε την μεγάλη θλίψη. 


...Την μεγάλη θλίψη γιατί εγκαταλείψαμε το Θεό μας! Εγκαταλείψαμε τον Αρχηγό και τους Προστάτες του Ελληνικού αυτού κράτους, που είναι ο Χριστός μας, η Παναγίτσα μας και οι Άγιοί μας!

...Θα ταπεινωθούμε πάρα πολύ από αυτούς που πιστέψαμε, γιατί δεν εμπιστευτήκαμε τη ζωή της πατρίδας μας στο Θεό, αλλά στους πολιτικούς ηγέτες.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ; ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΙΕΡΑ ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΑ ΚΑΙ ΠΟΙΑ Η ΩΦΕΛΕΙΑ ΤΟΥΣ;

Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Η νηστεία των Χριστουγέννων αρχίζει στις 15 Νοεμβρίου και λήγει στις 24 Δεκεμβρίου. 

Πρόκειται για μια περίοδο ψυχοσωματικής προετοιμασίας για τον εορτασμό της μεγάλης εορτής της Γεννήσεως του Κυρίου.  

Από τις 15 Νοεμβρίου έως τις 17 Δεκεμβρίου (κατ’ άλλη παράδοση έως τις 12 Δεκεμβρίου) νηστεύουμε το κρέας, τα γαλακτοκομικά και τα αυγά και τρώμε ψάρι (εκτός βεβαίως Τετάρτης και Παρασκευής, που νηστεύουμε αυστηρά).  

Μετά τις 17 (η 12) Δεκεμβρίου νηστεύουμε και το ψάρι.  

Η νηστεία όμως κατά την υπόδειξη του Κυρίου μας έχει νόημα, όταν συνδυάζεται με προσευχή και ελεημοσύνη. Για το λόγο αυτό, η Εκκλησία με την έναρξη της νηστείας μας προσκαλεί σε εντονότερη λειτουργική ζωή και αγαθοεργία.

ΤΟ ΙΕΡΟ ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟ

Το Ιερό Σαρανταλείτουργο γίνεται κατά την διάρκεια της νηστείας των Χριστουγέννων, υπέρ υγείας ζώντων και υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων αδελφών μας.

Η εκκλησιαστική παράδοση προβλέπει για την περίοδο αυτή την καθημερινή -αν οι συνθήκες το επιτρέπουν- τέλεση της θείας λειτουργίας, την τέλεση δηλαδή σαράντα Λειτουργιών. 

«ΑΛΛΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΘΕΙΟ ΕΡΩΤΑ!»

«ΑΛΛΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΘΕΙΟ ΕΡΩΤΑ!»

ΓΕΜΙΖΕΤΕ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ…

Μα έρχεστε σαν πεινασμένοι και φεύγετε πάλι πεινασμένοι!

Ξέρετε γιατί;

Γιατί δεν έρχεστε να πάρετε την Τροφή του Θεού, την Χάρη του Θεού!

Πως νομίζετε έζησαν οι πρώτοι Χριστιανοί; Πως νομίζετε είχαν την δύναμη να πολεμούν τους ειδωλολάτρες, να πολεμούν τα θηρία;

Είχαν την δύναμη γιατί μεταλάβαιναν συνέχεια το Σώμα και το Αίμα του Υιού του Θεού.

Εσείς κάθε πότε μεταλαβαίνετε;

Και όποτε έρχεστε θεωρείτε σπουδαίο τον ερχομό σας στην θεία Κοινωνία που συνδέεται με καμιά νηστεία, καμιά αγρυπνία, καμιά προσευχή…

Λες και ο Θεός συγκινείται πιο πολύ από τις νηστείες σας, από τις αγρυπνίες σας, από τις προσευχές σας, που όμως δεν έχουν καν μέσα τους ΘΕΪΚΟ ΕΡΩΤΑ για Εκείνον.

ΤΟΥ ΛΕΤΕ ΠΟΛΛΕΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ…

Αλλά η καρδιά σας είναι αδειανή από ΘΕΪΚΟ ΕΡΩΤΑ, από φωτιά!

Αλήθεια, πως μπορεί να ψηθεί ένα ψωμί μέσα στο φούρνο, αν δεν τον έχεις ανάψει, αν δεν τον έχεις πυρακτώσει και αν δεν έχεις κλείσει ερμητικά την πόρτα; Πως μπορεί να γίνει αυτό το ψωμί; Έτσι κι εσείς θέλετε να πάρετε το ψωμί της χάριτος, ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΘΕΪΚΟ ΕΡΩΤΑ ΤΟΥ και λέτε, «μα εγώ νηστεύω, αγρυπνώ και προσεύχομαι…»

Ο ΑΘΕΟΣ ΚΑΙ Η ΓΡΙΟΥΛΑ (αληθινή ιστορία)

Ο ΑΘΕΟΣ ΚΑΙ Η ΓΡΙΟΥΛΑ

Στις δώδεκα τα μεσάνυχτα, χτύπησαν την πόρτα στην Εκκλησία. Ήταν μια γριούλα. Και ζητούσε παπά, να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο.

Ο παπάς ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι, τύπου παράγκας. Η γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον ιερέα σε ένα δωμάτιο. Και να, ξαφνικά ο παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο.

Ο άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει.

– Φύγε από εδώ! Ποιος σε κάλεσε; Εγώ είμαι άθεος. Και άθεος θα πεθάνω.

Ο παπάς τα έχασε.

– Μα δεν ήλθα από μόνος μου! Με κάλεσε η γριά!

– Ποια γριά; Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά!

Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ!

 

 Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ!

Στην Κίνα υπάρχει ένα φυτό, που όταν το αφήσεις μέσα σε θερμοκρασία 20 βαθμών, το άνθος του είναι κόκκινο. 

Όταν όμως η θερμοκρασία μεγαλώσει, γίνεται άσπρο!

Έτσι είναι και η ζωή αυτών που δεν κοινωνούν. Είναι «κόκκινη», γήινη, σαρκική, χωρίς ανώτερες ευγενικές επιθυμίες.

Όταν όμως το πυρ της Θείας Κοινωνίας αυξήσει τη θερμοκρασία, τότε η ζωή γίνεται «άσπρη», γίνεται ζωή αγνή, αληθινή, ανώτερη, άξια να τη ζει κανείς.

Μια ζωή που κατευθύνεται στον Ουρανό κι έχει σαν τέρμα της την αιωνιότητα.

Το μικρό παιδί που προσευχόταν για τον ιερέα του χωριού του!

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ;

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ;

· Είναι η μοναδική ημέρα που μπορείς να πας στην εξοχή με τους φίλους σου και να ξεφύγεις από την καθημερινή ρουτίνα;

· Είναι η μόνη ημέρα που μπορείς να μείνεις στο σπίτι σου και να γευθείς την οικογενειακή θαλπωρή, επειδή τις υπόλοιπες έξι δούλευες και δεν σου έμενε καιρός;

· Είναι η μόνη ημέρα που μπορείς να κοιμηθείς μέχρι το μεσημέρι, εφόσον την προηγούμενη νύχτα κουράστηκες από το ξενύχτι;

· Ή μήπως είναι ημέρα εκκλησιασμού, ημέρα ευλογίας και δοξολογίας στο Θεό;

Τα τρία πράγματα που φοβάται ο σατανάς!

Τα τρία πράγματα που φοβάται ο σατανάς!

 

Ένας διορατικός Γέροντας είχε το χάρισμα να βλέπει όχι μόνο αγγέλους αλλά και δαίμονες. Μια μέρα, λοιπόν, βλέπει ένα δαίμονα και τον ρωτά:

-Τι είναι αυτό που σας φοβίζει περισσότερο απ’ όλα και σας κάνει να τρέμετε;

Κατά παραχώρηση Θεού, ο δαίμονας του απάντησε:

- Εσείς οι Χριστιανοί έχετε τρία πράγματα που, αν τα χρησιμοποιήσετε σωστά, τότε εμείς δεν μπορούμε να σας πειράξουμε.

- Και ποια είναι αυτά τα τρία πράγματα; τον ρώτησε με απορία ο Γέροντας.

-Το πρώτο το λούζεστε (εννοούσε το Βάπτισμα και το Μυστήριο της Μετανοίας).

Το δεύτερο το τρώτε (εννοούσε τη θεία Κοινωνία).

Το τρίτο το φοράτε πάνω σας (εννοούσε το Σταυρό). 

* * * 

Γι’ αυτό, λοιπόν, όσες φορές εμείς εξομολογούμαστε, κοινωνάμε και σφραγίζουμε το σώμα μας με το σημείο του Τιμίου Σταυρού, οι δαίμονες φρίττουν και φοβούνται.

ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ: "Κόρη μου, να πηγαίνεις την Κυριακή στην Εκκλησία..."

ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ:

 "Κόρη μου, να πηγαίνεις την Κυριακή στην Εκκλησία..."

Σ’ ένα από τα μεγάλα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας συνέβη το εξής περιστατικό. Η μητέρα μιας κοπέλας, καλή και ευσεβής, έφυγε για την αιώνια Βασιλεία του Θεού. Πράγματι, ήταν μια γνήσια χριστιανή σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής της. Την Κυριακή, εκτός αν ήταν άρρωστη, πρωί-πρωί ξεκινούσε για την Εκκλησία κι εκεί η καθαρή και φιλόθεη ψυχή της πραγματικά συναντούσε κι ερχόταν σε επικοινωνία με τον Θεό. Συχνά-πυκνά κοινωνούσε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, που της έδινε ζωή και δύναμη.

Και η κόρη της καλή κοπέλα ήταν, αλλά μετά τον θάνατο της μητέρας της αραίωσε τον εκκλησιασμό και δεν πήγαινε τακτικά στην Εκκλησία. Κι αν πήγαινε, πήγαινε προς το τέλος.

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΛΙΓΟΙ…

 

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΛΙΓΟΙ…

Το μυστήριο του θεϊκού έρωτα, λέει ο Κύριος, δεν αποκαλύπτεται σε κανέναν, παρά μονάχα σε εκείνους που ερχόμενοι στην Εκκλησία Με αναζητούν πραγματικά και με πολύ αγάπη Με παίρνουν μέσα τους κάθε φορά που αναγνωρίζουν την σταυρική Μου θυσία και προσέρχονται ταπεινά να μεταλάβουν. Όλοι οι υπόλοιποι, που λέτε πως Με αγαπάτε και Με αναγνωρίζετε σαν Θεό σας και Με αναγνωρίζετε σαν Δάσκαλό σας και Με αναγνωρίζετε σαν Κυρίαρχο σας, απλώς έρχεστε στην Εκκλησία, για να ακούσετε τα θεϊκά λόγια, να ψάλετε και εσείς, να προσευχηθείτε, αλλά ποτέ σας δεν θα υπερβείτε το «κατ’ εικόνα», για να μπείτε στο «καθ’ ομοίωση». Απλώς παραμένετε εκεί στο «κατ’ εικόνα», απλά να Με γνωρίζετε, απλά να έχετε την δυνατότητα, αλλά όμως να μην εφαρμόζετε το «καθ’ ομοίωση».

Εκείνοι που πραγματικά θέλουν να πετύχουν το «καθ’ ομοίωση», είναι αυτές οι πολλοί λίγες ερωτευμένες ψυχές με Εμένα, και το λέω αυτό με πολύ θλίψη, που θέλουν νοσταλγικά, θεϊκά, ερωτικά να έλθουν να Με πάρουν στην καρδιά τους και να γίνω Εγώ ο Βασιλιάς τους. Τότε, ο Θεός Πατέρας Μου, την ώρα που προσέρχονται για να μεταλάβουν, μας ενώνει και μας κάνει ένα, Εμένα και το σπλάχνο Μου. Γινόμαστε ένα… και σαν ένα, στην ανθρώπινη Μου φύση, βοηθάω το σπλάχνο Μου πως να προσευχόμαστε μαζί στον Θεό Πατέρα μας.

Η τακτική θεία Κοινωνία μας προστατεύει από το κακό...

Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ...

ΚΑΠΟΙΟΣ Αιγύπτιος, άνθρωπος άσωτος, ερωτεύθηκε μία γυναίκα παντρεμένη και σώφρονα.
Δεν μπορούσε όμως να τη δελεάσει διαφορετικά, γι' αυτό κατέφυγε σ' ένα μάγο.   Αφού τον πλήρωσε, τού ζήτησε να κάνει με την τέχνη του τον άνδρα της να τη διώξει.

Ο μάγος προσπάθησε, αλλά επειδή δεν κατάφερε να στρέψει το λογισμό της γυναίκας, την έκανε με τις μαγγανείες του να φαίνεται σαν φοράδα.
 

Ο άνδρας της άρχισε να κλαίει και να οδύρεται. 

Για τρεις μέρες η φοράδα δεν έβγαλε μιλιά ούτε κι έφαγε τίποτα.
Τελικά, της φόρεσε καπίστρι και την οδήγησε στον όσιο Μακάριο.
 

- Γιατί μας έφερες εδώ αυτή τη φοράδα; ρώτησαν ενοχλημένοι οι μοναχοί, πού βρίσκονταν κοντά στο κελί του οσίου.

ΤΙ ΕΙΔΕ Ο ΑΓ. ΝΗΦΩΝ ΣΕ ΟΡΑΜΑ ΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

ΤΙ  ΕΙΔΕ Ο ΑΓ. ΝΗΦΩΝ ΣΕ ΟΡΑΜΑ ΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Ο ΑΓΙΟΣ Νήφων, επίσκοπος Κωνσταντιανής (4ος αι.) αξιώθηκε να δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του.

Κάποτε, σε μια θεία λειτουργία, μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη η βασιλεία…», ο άγιος είδε φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό και να καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα χωρίς εκείνος να καταλάβει τίποτα.

Αργότερα, όταν άρχισε να ψάλλεται ο τρισάγιος ύμνος από το λαό, τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους.

Στον Απόστολο, φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος να καθοδηγεί τον αναγνώστη.

Στο «Αλληλούια», μετά τον Απόστολο, οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί.

Και στο Ευαγγέλιο, κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια.

"ΚΡΥΦΟΚΟΙΤΑΖΑΝ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΥΣΗΣ..."

"ΚΡΥΦΟΚΟΙΤΑΖΑΝ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΥΣΗΣ..."

Έγινε πολύς λόγος για το νησί της Σπιναλόγκα, με αφορμή το ομώνυμο βιβλίο με τίτλο «Το νησί», της Αγγλίδας Victoria Hislop.
Ένα από τα ιστορικά στοιχεία που πληροφορούμαστε είναι ότι οι χανσενικοί που κατοικούσαν στη Σπιναλόγκα ήταν οργισμένοι με τον Θεό, για το λόγο ότι η ασθένειά τους ήταν μια μεγάλη και αφόρητη δοκιμασία. Ένας Γεραπετρίτης παπάς τόλμησε να τους επισκεφθεί κάποτε και να λειτουργήσει στον Άγιο Παντελεήμονα, που υπήρχε και ρήμαζε στο νησί, συντροφιά με τους νέους του κατοίκους. Λένε πως στην πρώτη Λειτουργία δεν πάτησε ψυχή.
Οι λεπροί άκουγαν πεισμωμένοι από τα κελιά τους την ψαλμωδία, κι άλλοτε την σκέπαζαν με τα βογκητά τους κι άλλοτε με τις κατάρες τους. 

Ο ιερέας όμως ξαναπήγε. Στην δεύτερη τούτη επίσκεψη ένας από τους ασθενείς πρόβαλε θαρρετά στο κατώφλι του ναού.

- Παπά, θα κάτσω στην Λειτουργία σου μ’ έναν όρο όμως. Στο τέλος θα με κοινωνήσεις. Κι αν ο Θεός σου είναι τόσο παντοδύναμος, εσύ μετά θα κάμεις την κατάλυση και δεν θα φοβηθείς τη λέπρα μου.

ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΩΘΕΙΣ; (π. Ελπίδιου Βαγιανάκη)

ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΩΘΕΙΣ;

Αυτοί που θέλουν να καταλάβουν τα μυστικά του θεϊκού έρωτα, αυτοί που θέλουν να τα νιώσουν, πρέπει να περάσουν μέσα από ένα δρόμο, τον δρόμο της αναγνώρισης της σταυρικής θυσίας του Γιού Μου. Γιατί μέσα στη σταυρική θυσία, θα αναγνωρίσετε γιατί Εγώ σαν Πατέρας άφησα τον Γιό Μου να θυσιαστεί για σας. Δεν Τον έστειλα για να σώσει τις ψυχές σας έτσι απλά, όπως λέτε σχεδόν όλοι σας. Ο καθένας βέβαια το ερμηνεύει διαφορετικά. Εγώ όμως, λέει ο Θεός Πατέρας, θα σας πω ποια είναι η αλήθεια:

«Σας Τον έστειλα να σωθεί η ψυχή σας μέσα από την ένωση την δική σας με τον δικό σας πλέον έρωτα, τον Ιησού. Η ΘΕΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ανάμεσα σε εσάς, τις ψυχές Μου, τα παιδιά Μου, τα σπλάχνα Μου, με τον Βασιλιά σας Ιησού, με τον Γιό Μου τον μονάκριβο, στο να γίνετε ένα, αυτό είναι που σας κάνει να σώσετε την ψυχή σας. Δεν σώζει την ψυχή του αυτός που αποφεύγει τον κίνδυνο, αλλά αυτός που ερωτεύεται και γίνεται ένα με τον αγαπημένο του. Δεν σας έστειλα τον Γιό μου μονάχα για να σας σώσει από τις διάφορες πληγές. Σας Τον έστειλα για να ενωθείτε μαζί Του μέσα στην άπειρη ευσπλαχνία, μέσα στη μοναδική αυτή θεϊκή ένωση. Αυτή είναι η σωτηρία σας!

Η ΦΩΤΙΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Η ΦΩΤΙΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

«Και τώρα θα σας πω, λέει ο Θεός Πατέρας, για το πιο μεγάλο θλιβερό γεγονός, που κάνει την Πατρική Μου την καρδιά να σπαράζει φοβερά και να πληγώνεται τόσο δυνατά. Είναι όταν σας χαρίζω τον Γιό Μου, τον μονάκριβό Μου Θησαυρό, τον Βασιλιά του ουράνιου Μου Βασιλείου, Αυτόν που όλοι σας θα δείτε μια μέρα στην άλλη την ζωή να κρίνει ζώντας και νεκρούς, Αυτόν που σας Τον χάρισα για να γίνει ο δικός σας Βασιλιάς και σεις να γίνετε ένα με Αυτόν, κι εσείς δεν προσέρχεστε στην θεία Κοινωνία να μεταλάβετε το Σώμα και το Αίμα Του. Τότε, λέει ο Θεός, θα καταλάβατε πόσες φορές Τον αρνηθήκατε.

Πολλοί από εσάς λένε: ''Μα, Θεέ μου, δεν Σε έχω αρνηθεί. Εγώ αγωνίζομαι να τηρήσω τις εντολές Σου. Αγωνίζομαι να ζήσω όπως θες Εσύ''.

Και Εγώ, λέω ο Θεός, θα σου πω μονάχα ένα:

Πότε, γιέ Μου, πίστεψες στον Βασιλιά Γιό Μου και Θεό σου; Πότε Τον δέχτηκες σαν Βασιλιά σου να κατευθύνει την ζωή σου; Πότε Τον άφησες να έλθει με πολύ χαρά μέσα σε μια καρδιά νοσταλγική σαν την δικιά σου; Πες Μου, παιδί Μου, πότε ήρθες εσύ στην Εκκλησία, όχι απλά για να μνημονεύσεις ότι υπάρχω, όχι απλά για να δοξολογήσεις την παρουσία Μου, αλλά να δεχτείς Εμένα μέσα από τον Γιό Μου; Πόσες φορές ήρθες στην Εκκλησία να Μου πεις: Πατέρα σήμερα θα έρθω για να πάρω τον Γιό Σου μέσα στην καρδιά Μου, για να πάρω Εσένα τον Βασιλιά Μου και να μου δώσεις το δικαίωμα να πλημμυρίσω την ύπαρξή μου με το Άγιο Σου Πνεύμα;

Θέλω να μάθετε όλοι σας παιδιά Μου, όταν ακόμα μετανιώνετε, Εγώ σας ακούω. Όταν πηγαίνετε μετά στον πνευματικό ιερέα για να πείτε τα λάθη σας, Εγώ σας συγχωρώ. Αλλά ποτέ όμως δεν εξαλείφω τα λάθη σας, εάν δεν έρθετε να τα κάψετε στη φωτιά της αγάπης του Γιού Μου μέσα από τη θεία Κοινωνία!

ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ή ΑΜΦΙΒΑΛΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ;

ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ή ΑΜΦΙΒΑΛΕΙΣ 

ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ; ✿✿¸¸.•
Διάβασε την παρακάτω αληθινή πατερική διήγηση…

Ένας μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού ή απλά σύμβολα και τύποι.
Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μια Θεία Λειτουργία, στη διάρκεια της οποίας προσευχόταν όλοι θερμά να του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για να διώξει τους λογισμούς της απιστίας.
Μετά την απόλυση, ο αδελφός αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα εξής:

«Όταν ο διάκονος ανέβηκε στον άμβωνα για να διαβάσει το Ευαγγέλιο, είδα ν΄ ανοίγει η στέγη της εκκλησίας.
Μετά την ευχή της Προσκομιδής, είδα να σχίζονται οι ουρανοί και να κατεβαίνει φωτιά πάνω στα τίμια Δώρα.
Ύστερα, παρουσιάστηκε πλήθος αγγέλων κι ανάμεσά τους ένα Παιδί. Μαζί τους κατέβηκαν άλλα δύο πρόσωπα με ομορφιά απερίγραπτη.
Κατόπιν οι άγγελοι στάθηκαν κυκλικά γύρω από την αγία τράπεζα, ενώ το Βρέφος ενθρονίστηκε πάνω σ΄ αυτήν.
Όταν πλησίασαν οι ιερείς για να τεμαχίσουν τον άρτο της προθέσεως, είδα εκείνα τα δύο πρόσωπα να πιάνουν το Παιδί από τα χέρια και τα πόδια και μ΄ ένα μαχαίρι να Το σφάζουν, χύνοντας το αίμα Του στο άγιο Ποτήριο. Στη συνέχεια έκοψαν το Σώμα Του σε μικρές μερίδες, που τις τοποθέτησαν πάνω στα τεμάχια των άρτων. Αμέσως τότε οι άρτοι μεταβλήθηκαν κι αυτοί σε σάρκα.
Στο <<Μετά φόβου...>>, στους αδελφούς που πλησίαζαν, προσφέρονταν κομμάτια από σάρκα. Μόλις όμως έλεγαν <<Αμήν>>, γινόταν άρτος.
Όταν πλησίασα κι εγώ, μου δόθηκε σάρκα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε ένιωσα μια φωνή να ψιθυρίζει στο αυτί μου: