ΟΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΣΙΩΠΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΥΣΙΑ... ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ!
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που προσευχόμαστε και δεν παίρνουμε απάντηση. Μιλάμε στον Θεό και νιώθουμε σαν να επικρατεί σιωπή. Και αυτή η σιωπή μας δυσκολεύει, γιατί όλοι θέλουμε ξεκάθαρες απαντήσεις και γρήγορη λύση στα προβλήματά μας.
Όμως η σιωπή του Θεού δεν σημαίνει ότι λείπει. Σημαίνει ότι εργάζεται μέσα μας, σε πράγματα που δεν φαίνονται.
Κάποιες φορές, ενώ εμείς περιμένουμε να αλλάξει κάτι γύρω μας, ο Θεός αλλάζει κάτι μέσα μας: μας μαθαίνει υπομονή, μας δυναμώνει και μας βοηθά να Τον εμπιστευτούμε πιο αληθινά!
Είναι εύκολο να έχουμε πίστη όταν όλα πάνε καλά. Όταν όμως όλα φαίνονται σταματημένα και δεν βλέπουμε τίποτα να γίνεται, τότε φαίνεται πόσο πραγματικά πιστεύουμε.
Ακόμα και ο Δαβίδ είπε: «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;» Δεν το είπε επειδή δεν πίστευε, αλλά επειδή πονούσε και μιλούσε με ειλικρίνεια στον Θεό. Γιατί υπάρχουν στιγμές που ο Θεός φαίνεται μακριά, χωρίς όμως να είναι.
Και ο ίδιος ο Ιησούς πέρασε αυτή τη σιωπή πάνω στον Σταυρό. Κι όμως, μέσα από αυτή τη σιωπή έγινε κάτι πολύ μεγάλο.
Γιατί κάποια σημαντικά πράγματα χτίζονται μόνο έτσι. Η υπομονή έρχεται όταν περιμένουμε. Η εμπιστοσύνη μεγαλώνει όταν δεν βλέπουμε ξεκάθαρα. Η πίστη δυναμώνει όταν συνεχίζουμε, ακόμα κι όταν δεν καταλαβαίνουμε.
Η Αγία Γραφή λέει ότι αυτοί που περιμένουν τον Θεό θα πάρουν νέα δύναμη. Όχι αυτοί που βιάζονται, αλλά αυτοί που αντέχουν και δεν τα παρατούν.
Πολλοί όμως απογοητεύονται και φεύγουν. Νομίζουν ότι η σιωπή σημαίνει ότι ο Θεός τους άφησε. Και έτσι χάνουν αυτό που ετοιμαζόταν για αυτούς.
Ο Θεός δεν λειτουργεί με τη δική μας βιασύνη, αλλά με το σωστό χρόνο.
Και όταν έρθει η στιγμή και δώσει απάντηση, τότε όλα αποκτούν νόημα. Όχι γιατί ήταν εύκολα, αλλά γιατί μέσα από αυτή τη διαδρομή έχουμε δυναμώσει.
Η σιωπή του Θεού δεν σε διαλύει. Σε δυναμώνει.
Και αν μείνεις, αν αντέξεις και συνεχίσεις να πιστεύεις, θα βγεις πιο δυνατός από πριν!
