Κυριακή, 10 Μαΐου 2015

Στη γιορτή της μάνας "ΜΑΝΕΣ ΠΟΛΛΕΣ" - π. Ανδρέα Κονάνου

ΜΑΝΕΣ ΠΟΛΛΕΣ
 
Γνώρισα μάνες με χαρές, ομορφιά κι αγιοσύνη.
Μα οι πιο πολλές που γνώρισα, γεμάτες πίκρες.
Δεν μιλούν με τα παιδιά τους, 
έχουν σφαχτεί με λόγια σκληρά, 
που είπαν, και άκουσαν.
Μάνες που δεν μιλιούνται με δικούς τους.
Παιδιά που παντρεύονται 
και κάνουν μήνες 
να επισκεφτούν το πατρικό τους.
Διότι δεν έγινε αποδεκτή 
η γυναίκα ή ο άντρας τους από τη μάνα τους.
Παρόλο που αγαπά το παιδί της, 
δεν ήξερε να αποδέχεται 
τον άλλο όπως είναι, 
να αποσύρεται όταν πρέπει, να σέβεται.
Θέλω για τις μάνες αυτές 
να πω μια ευχή σήμερα.
Που τα 'καναν σαλάτα στη ζωή τους, 
που βασάνισαν άλλους, 
και βασανίζονται κι οι ίδιες τώρα. 
Όχι από κακία.
Κι αυτές πονεμένες είναι, 
δεν βρήκαν αυτό που ήθελαν, 
δεν βρήκαν αγάπη.
Κι έγιναν μάνες ξαφνικά, 
ενώ διψούσαν πολύ οι ίδιες 
να γευτούν αποδοχή πρώτα.
 Μα δεν βρήκαν ποτέ.
Και σήμερα γιορτάζουν, 
μα δε λάμπουν και πολύ, 
και το χαμόγελό τους κάπως σφιγμένο είναι 
όταν τους λες ¨χρόνια πολλά¨.
Άντε να βρεις άκρη με τα ανθρώπινα...
Χρόνια πολλά!!
για να μάθεις,
να αλλάξεις κάτι,
ό, τι αλλάζει.
Έστω να μετανιώσεις.
Ένα δάκρυ έστω...


π. Ανδρεάς Κονάνος